دخالت دیوانه

گروه سیاسی: رئیس دولت تروریست آمریکا حالا در موقعیتی قرار گرفته که فاصله میان تصویری که از پیروزی در جنگ علیه ایران در ذهن داشت و سیلی واقعیتی که پس از نزدیک 6 ماه به صورت نحسش خورده، هر روز بیشتر می‌شود. جنگی که قرار بود طبق محاسبات اولیه واشنگتن و تل‌آویو ظرف 3 روز به نتیجه برسد و با وارد کردن ضربات سنگین نظامی، توانمندی موشکی ایران را از بین برده و با فروپاشی جمهوری اسلامی در نهایت منجر به تجزیه ایران شود، نه‌تنها به پایان نرسیده، بلکه به یک بن‌بست فرسایشی برای ترامپ تبدیل شده است. جمهوری اسلامی ایران با قوت پابرجاست، تنگه هرمز در کنترل کامل تهران قرار دارد، اهداف اعلام‌شده آمریکا یکی پس از دیگری از مواضع رسمی واشنگتن کنار گذاشته می‌شوند و ایالات متحده با هزینه‌های فزاینده نظامی و سیاسی جنگ دست‌ و پنجه نرم می‌کند.
اما آنچه اکنون بیش از خود بن‌بست جنگ اهمیت یافته، نحوه واکنش ترامپ به این وضعیت است. به نظر می‌رسد رئیس‌جمهور آمریکا هرچه کمتر قادر است معادله را در برابر ایران تغییر دهد، بیشتر تلاش می‌کند فشار و خشم خود را متوجه کسانی کند که از نظر او در موقعیتی آسیب‌پذیرتر قرار دارند؛ از کره‌جنوبی، یکی از قدیمی‌ترین متحدان آمریکا در شرق آسیا تا عمان، شریک راهبردی دیرینه واشنگتن در خلیج فارس و مهم‌ترین میانجی‌ سنتی منطقه. در واقع، چیزی که اکنون از رفتار ترامپ ترسیم می‌شود، تصویر شخصی است که در برابر حریفی که نتوانسته آن را به زانو درآورد، با محدودیت‌های جدی مواجه شده و در مقابل، فشار را به سمت متحدان و شرکای خود منتقل می‌کند.

وقتی شکست از ایران، گریبان متحد آمریکا را می‌گیرد!
مجله آمریکایی آتلانتیک در گزارشی با عنوان «ترامپ می‌خواهد کره‌جنوبی تاوان تحقیر او در ایران را بدهد»، استدلال کرد آمریکا در حال شکست در جنگ علیه ایران است. نویسنده گزارش تأکید می‌کند ایران همچنان سرسختانه ایستاده، بخش بزرگی از اقتصاد جهان اکنون بیش از 6 ماه است در معرض تهدید قرار گرفته، منابع نظامی آمریکا بیش از حد تحت فشار قرار گرفته و ذخایر مهمات آن به شکل خطرناکی کاهش یافته است.
این رسانه همچنین به مجموعه‌ای از ناکامی‌ها و تحقیرهایی اشاره کرد که ترامپ طی ماه‌های جنگ علیه ایران، با آنها مواجه شده‌ و در همین چارچوب، به ماجرای خروج اخیر وی از ترکیه نیز اشاره دارد؛ اتفاقی که ترامپ را مجبور کرد به دلیل تهدید احتمالی از سوی تهران، در یک کامیون حمل غذا پنهان شده و با یک هواپیمای پشتیبان منطقه را ترک کند.
در این میان، رئیس‌جمهور آمریکا به وزارت جنگ آن کشور دستور داده مشارکت در رزمایش نظامی سالانه با کره‌جنوبی را «به طور قابل توجهی کاهش دهد». استدلال اعلامی ترامپ این است که این فعالیت‌ها هزینه‌بر است و از سوی دیگر، به دوستان او در کره‌شمالی توهین می‌شود! اما آتلانتیک معتقد است دلیل اصلی تصمیم ترامپ را باید در جای دیگری جست‌وجو کرد. وی در همان پستی که از کاهش مشارکت در رزمایش خبر داده، گلایه کرده کره‌جنوبی به او برای شکست دادن ایران کمک نکرد. او نوشت اخیرا از رئیس‌جمهور کره‌جنوبی پرسیده آیا سئول مایل است در «خلع سلاح هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران» به آمریکا ملحق شود و پاسخ کره‌جنوبی «نه، ممنون!» بوده است.
بر اساس این گزارش، کاهش مشارکت آمریکا در رزمایش مشترک با کره‌جنوبی تصمیمی است که هیچ کمکی به حل مشکلات واشنگتن در برابر ایران نمی‌کند و صرفا یک متحد را تضعیف و دشمنان آمریکا را برای آزمودن اراده واشنگتن تحریک می‌کند. آتلانتیک معتقد است چنین اقدامی این پیام را به دیگر کشورها منتقل می‌کند که دولت آمریکا در دوران ترامپ سست و غیرقابل اتکاست. آتلانتیک در ادامه از سطح یک تصمیم نظامی فراتر می‌رود و آن را بخشی از الگوی رفتاری ترامپ می‌داند. اینکه در جهان ترامپ هر شکست و هر ناکامی به یک توهین شخصی تبدیل می‌شود و هنگامی که اتفاقی بر خلاف انتظار او رخ می‌دهد، باید کسی مسؤول شناخته شود؛ با این تفاوت که آن فرد هرگز خود وی نیست!
رسانه آمریکایی تصریح کرد ترامپ برای کسب افتخار شخصی وارد جنگ علیه ایران شد اما نتیجه‌ای که نصیبش شده، تحقیر و ناکامی مداوم است و او این وضعیت را تحمل نمی‌کند و به همین دلیل، فشار ناشی از شکست از ایران را متوجه متحدانی می‌کند که می‌داند توان یا اراده ضربه متقابل به آمریکا را ندارند.
در همین بستر، آتلانتیک 3 ناتوانی رئیس دولت آمریکا را به رخ وی می‌کشد: ترامپ نتوانست ایران را به زانو درآورد، نتوانست ذخایر تسلیحاتی آمریکا را که در این جنگ مصرف شده دوباره پر کند و نتوانست از نیروهای نظامی‌ای که در معرض خطر قرار داده، آنگونه که باید مراقبت کند. پس نتیجه روشن است: وقتی ترامپ نمی‌تواند اقدامی علیه ایران انجام دهد، باید فرد دیگری تاوان بدهد و در این مقطع، کره‌جنوبی هدف مناسب‌تری است.

زور آمریکا به تنگه هرمز نمی‌رسد، عمان تهدید می‌شود!
این الگو را می‌توان در یکی دیگر از رفتارهای اخیر ترامپ نیز مشاهده کرد؛ جایی که عمان، شریک دیرینه آمریکا در منطقه، یک بار دیگر هدف تهدید مستقیم رئیس‌جمهور آمریکا قرار گرفت. ترامپ روز دوشنبه در گفت‌وگو با شبکه فاکس‌نیوز، درباره مذاکرات ایران و عمان بر سر توافق احتمالی درباره تنگه هرمز مورد سؤال قرار گرفت. پاسخ او این بود: اگر عمان سر راه اهداف آمریکا قرار گیرد، ایالات متحده به‌شدت آن را بمباران خواهد کرد. این تهدید را نمی‌توان جدا از وضعیت تنگه هرمز درک کرد. آبراهی که پیش از جنگ محل تردد روان کشتی ها و نفتکش‌های حامل انرژی جهان بود، اکنون در وضعیتی قرار دارد که ایران کنترل آن را در دست گرفته و آمریکا نتوانسته به رغم همه تلاش‌هایش، این وضعیت را تغییر دهد. در چنین شرایطی، ترامپ ناکام از تغییر موازنه در تنگه و ناتوان از وادار کردن ایران به بازگشایی هرمز، شریک دیرینه خود عمان را تهدید به بمباران می‌کند.
حالا ترامپ در اظهار نظری عجیب گفته اگر در توافق میان عمان و ایران، مسیرهای مورد نظر آمریکا نادیده گرفته شود، او عمان را بمباران می‌کند. منظور ترامپ از مسیرهای آمریکایی، مسیر جنوبی تنگه هرمز است که آمریکا با ایجاد آن عملا تفاهمنامه خاتمه جنگ با ایران را نقض کرد. در بند 5 تفاهمنامه صراحتا تاکید شده نحوه تردد از تنگه هرمز در یک توافق میان ایران و عمان تعیین می‌شود اما حالا که توافق ایران و عمان نهایی شده، رئیس‌جمهور آمریکا تلاش می‌کند در مفاد آن دخالت کند و حتی عمان، کشوری که همواره روابط خوبی با واشنگتن داشته را تهدید به بمباران می‌کند.
سلطان‌نشین عمان نه دشمن آمریکاست و نه حتی یک رقیب منطقه‌ای واشنگتن است، برعکس، این کشور طی دهه‌های گذشته یکی از مهم‌ترین متحدان منطقه‌ای آمریکا بوده است. بنابراین تهدید مستقیم عمان نشان می‌دهد فشار ناشی از بن‌بست جنگ تا چه اندازه دامنه رفتارهای ناشی از استیصال ترامپ را گسترش داده است.
در واقع اگر قرار بود جنگ طبق محاسبات اولیه واشنگتن ظرف 3 روز به نتیجه برسد، آمریکا امروز نباید برای بازگرداندن شرایط تنگه هرمز به وضعیت پیش از جنگ، متحد و شریک خود را تهدید به بمباران می‌کرد.
این رفتار در حالی رخ می‌دهد که آمریکا از یک سو نتوانسته ایران را از مواضع محکم خود عقب براند و از سوی دیگر، رضایت متحدان منطقه‌ای خود را نیز از دست داده است. روزنامه آمریکایی واشنگتن‌پست اخیرا در گزارشی از افزایش نارضایتی متحدان آمریکا در خلیج فارس خبر داد و نوشت سعودی، امارات، قطر، کویت و بحرین در نارضایتی از دولت ترامپ به یکدیگر نزدیک شده‌اند. یکی از مقامات کشورهای خلیج فارس در گفت‌وگو با واشنگتن‌پست صراحتا گفت: «ترامپ این جنگ را آغاز کرد و ما داریم هزینه آن را می‌پردازیم».
رسانه فوق اذعان کرد برخی از این کشورها اکنون درباره سودمندی ادامه میزبانی از تأسیسات نظامی بزرگ آمریکا در خاک خود بحث می‌کنند.

هزینه شکست ترامپ روی دست متحدان آمریکا
اهداف اولیه آمریکا از آغاز جنگ علیه ایران به‌تدریج کاهش یافته‌، تغییر کرده و حالا به تثبیت قیمت انرژی و بازگشایی تنگه هرمز محدود شده اما در برابر متحدان آمریکا، ادبیات ترامپ تندتر شده است. کره‌جنوبی به دلیل امتناع از همراهی با آمریکا در جنگ علیه ایران با کاهش همکاری نظامی مواجه می‌شود، عمان به دلیل مذاکره با ایران درباره تنگه هرمز، تهدید به بمباران می‌شود و کشورهای عرب خلیج فارس نیز در حال تجربه هزینه‌های جنگی هستند که واشنگتن نتوانست آن را به نتیجه دلخواه برساند.
این شاید یکی از مهم‌ترین نشانه‌های فرسایش راهبرد آمریکا در جنگ علیه ایران باشد. اکنون ترامپ با یک مساله اساسی مواجه است: نمی‌تواند ایران را آنطور که وعده داده بود شکست دهد، قادر نیست وضعیت تنگه هرمز را به حالت قبل برگرداند و نمی‌تواند به‌سادگی هزینه‌های نظامی و تسلیحاتی جنگ را جبران کند. در نتیجه، به نظر می‌رسد ساده‌ترین گزینه برای او، اعمال فشار بر متحدانی است که در مقابل ایالات متحده زبانی برای دفاع از حیثیت خود ندارند و آسیب‌پذیرتر هستند.
این رویکرد اما برخلاف تصور ترامپ، او را از بن‌بست خارج نمی‌کند. تهدید متحدان ممکن است برای مدتی کوتاه خشم ناشی از ناکامی را تخلیه کند ولی همزمان اعتماد آنها به آمریکا را فرسوده‌تر می‌کند. اگر کره‌جنوبی، عمان و کشورهای عرب خلیج فارس به این نتیجه برسند واشنگتن در لحظه بحران نه‌‌تنها قادر به حل بحران نیست، بلکه آنها را قربانی ناکامی‌هایش می‌کند، آنگاه هزینه راهبردی این رفتار برای آمریکا بسیار بیشتر از یک اختلاف مقطعی با یک متحد خواهد بود.