کد ابوالظهور

گروه بین‌الملل: در شرایطی که نتانیاهو این روزها در آستانه انتخابات کنست رژیم صهیونیستی در سراشیبی سقوط قرار گرفته و با یکی از دشوارترین مقاطع سیاسی خود روبه‌رو است، نشانه‌ها از تلاش او برای به راه انداختن یک جنگ جدید در منطقه حکایت دارد. حمله هوایی اخیر صهیونیست‌ها به پایگاه ابوالظهور در شمال سوریه و سپس تشدید تهدیدهای مستقیم علیه آنکارا، تنش میان 2 طرف را وارد مرحله‌ای کم‌سابقه کرده است.
به گزارش «وطن امروز»، تنش جدید در منطقه پس از آن شدت گرفت که جنگنده‌های رژیم صهیونیستی هفته گذشته پایگاه هوایی ابوالظهور در استان ادلب سوریه را هدف قرار دادند و این حملات طی روزهای گذشته نیز تکرار شده است. اشغالگران مدعی‌اند این حملات برای جلوگیری از استقرار نیروهای ترکیه در این پایگاه و ممانعت از گسترش حضور نظامی آنکارا در سوریه انجام شده است. نتانیاهو نیز این حمله را «پیامی» به ترکیه توصیف کرد و مدعی شد اجازه نخواهد داد حضور نظامی ترکیه در سوریه به سمت جنوب گسترش یابد.
این در حالی است که دولت ترکیه ادعاهای تل‌آویو را رد کرده و این حملات را اقدامی بی‌ثبات‌کننده و توسعه‌طلبانه از سوی نتانیاهو دانسته است. حتی واشنگتن نیز این حمله را «تشدید غیرضروری تنش» توصیف کرد.
همزمان یک رسانه یونانی با طرح سناریویی درباره احتمال گسترش تنش میان رژیم صهیونیستی و ترکیه به شرق مدیترانه، نوشت تل‌آویو در حال بررسی حمله به اهداف نظامی ترکیه در شمال قبرس است. رسانه یونانی «پرونیوز» در گزارشی نوشت: در صورتی که تل‌آویو به این جمع‌بندی برسد که حضور نظامی ترکیه در قبرس شمالی منافع آن را تهدید می‌کند، احتمال هدف قرار دادن برخی مواضع نظامی آنکارا می‌تواند در محاسبات اسرائیل قرار گیرد.

نتانیاهو و دشمن‌تراشی جدید
تشدید تنش اخیر میان ترکیه و رژیم صهیونیستی را نمی‌توان از وضعیت سیاسی دشوار نتانیاهو جدا کرد. انتخابات کنست (پارلمان) رژیم صهیونیستی قرار است ۲۷ اکتبر برگزار شود و نظرسنجی‌ها و گزارش‌های رسانه‌ای نشان می‌دهد وضعیت نتانیاهو در نظرسنجی‌ها اصلا خوب نیست. رویترز گزارش داد اعتماد عمومی به نتانیاهو پایین است و حزب لیکود نیز با خطر از دست دادن بخشی از کرسی‌های خود روبه‌رو است؛ در همین حال، رقبایی مانند گادی آیزنکوت، نفتالی بنت و یائیر لاپید در تلاش برای پایان دادن به کابینه نتانیاهو هستند.
در این شرایط به نظر می‌رسد راه‌اندازی یک جنگ جدید در منطقه همچنان مهم‌ترین ابزار نتانیاهو برای بازگرداندن ورق سقوط خود در تل‌آویو است. نتانیاهو طی سال‌های اخیر تلاش کرده خود را به‌عنوان تنها سیاستمداری معرفی کند که می‌تواند صهیونیست‌ها را در برابر تهدیدهای منطقه‌ای محافظت کند اما جنگ علیه ایران برای وی دستاوردی جز شکست به همراه نیاورد و ضعف تل‌آویو را بیشتر آشکار کرد. رویترز گزارش داد نتانیاهو در تبدیل جنگ علیه ایران به یک پیروزی سیاسی با مشکل مواجه است. همچنین یکی از پژوهشگران مؤسسه مطالعات امنیت قومی رژیم صهیونیستی نیز جنگ علیه ایران را «شکست راهبردی» توصیف کرده و گفته بود میان وعده‌های نتانیاهو در آغاز جنگ و نتیجه نهایی فاصله وجود دارد.
روزنامه ترکیه‌ای «ینی شفق» هم نوشت: نتانیاهو دیگر نمی‌تواند بر روایت «پیروزی در جنگ علیه ایران» تکیه کند، چون دستاوردی در این جنگ جز شکست در اهداف خود نداشت. همچنین نظرسنجی دانشگاه تل‌آویو نیز نشان می‌دهد ۵۶.۴ درصد پاسخ‌دهندگان عملکرد نتانیاهو در جنگ علیه ایران را شکست‌خورده یا ضعیف ارزیابی کرده‌اند.
بر همین اساس ناظران معتقدند تشدید تنش تل‌آویو با ترکیه می‌تواند برای نتانیاهو یک کارکرد سیاسی داشته باشد و مساله و تمرکز جنگ علیه ترکیه را جایگزین انتقاد از عملکرد وی و پیامدهای شکست در جنگ علیه ایران کند.
الجزیره نیز در گزارشی به نقل از کارشناسان خود با اشاره به تنش‌افزایی نتانیاهو در برابر ترکیه، تبدیل آنکارا به «دشمن جدید» از سوی نخست‌وزیر رژیم را به این معنا دانست که نتانیاهو به دنبال تکرار همان الگوی قدیمی خود از طریق ایجاد فضای تهدید، برجسته کردن خطر خارجی، قرار دادن مخالفان در موقعیت دشوار و معرفی خود به‌عنوان فرمانده‌ جنگ در شرایط بحران است.
یک تحلیل منتشرشده در روزنامه صهیونی «یدیعوت آحارانوت» هم هشدار داد سیاست بقا و محاسبات انتخاباتی نتانیاهو ممکن است سوریه و ترکیه را به بحران بعد تل‌آویو تبدیل کند و این پرسش را مطرح کرد که آیا حضور ترکیه در سوریه واقعاً یک تهدید راهبردی است یا بار دیگر امنیت اسرائیل به یک ابزار انتخاباتی تبدیل شده است؟

چرا ترکیه؟
در عین حال انتخاب ترکیه به‌عنوان دشمن جدید از سوی نتانیاهو اتفاقی نیست. آنکارا از حامیان اصلی دولت جدید سوریه است و حضور نظامی و سیاسی خود را در این کشور افزایش داده است. در مقابل، رژیم صهیونیستی تلاش دارد نفوذ خود را در جنوب و سایر مناطق سوریه تثبیت کند و مانع شکل‌گیری یک ساختار امنیتی شود که آن را تهدیدکننده منافع خود می‌داند.
از سوی دیگر، ترکیه برخلاف بسیاری از بازیگران منطقه‌، عضو ناتو است و روابط نزدیکی با واشنگتن دارد. ترکیه، عربستان و پاکستان در ماه جاری نیز یک توافق دفاعی مشترک امضا کردند که بر اساس آن حمله نظامی به هر یک از 3 کشور، حمله علیه همه آنها تلقی می‌شود. این تحول، وزن ژئوپلیتیک آنکارا را در منطقه افزایش داده و هر گونه رویارویی تل‌آویو با ترکیه را به مساله‌ای بسیار پیچیده‌تر از درگیری‌های معمول منطقه‌ تبدیل خواهد کرد.