۰۱/مهر/۱۴۰۵
|
۲۳:۳۱
رئیس‌جمهور در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل کیفرخواست ملت ایران علیه زورگویی‌، سلطه‌طلبی و جنایات آمریکا و صهیونیسم را قرائت کرد

محاکمه ترامپ

گروه سیاسی: سخنان رئیس‌جمهور در هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل را می‌توان روایتی از دادخواهی و تظلم‌خواهی ملتی دانست که در جنگ 40 روزه و 7 ماه گذشته، با اقدامات و حملات جنایتکارانه آمریکا مواجه بوده و همچنان نیز در معرض تهدید قرار دارد؛ جنایاتی که ریشه در تلاش ایران برای حفظ استقلال و مقاومت در برابر زیاده‌خواهی آمریکا و رژیم صهیونیستی دارد.
مسعود پزشکیان در این نشست، تصاویری را نیز به نمایش گذاشت تا بخشی از ابعاد این جنایات را برای افکار عمومی جهان قابل مشاهده کند؛ از جمله تصویر دانش‌آموزان شهید مدرسه شجره طیبه میناب و شهدای لامرد، همچنین تصویر رهبر شهید انقلاب اسلامی.
رئیس‌جمهور همچنین با پوشیدن پیراهن مشکی، نشانه‌ای از عزاداری برای رهبر شهید انقلاب، شهدای میناب و دیگر شهدای جنگ ۴۰ روزه را با خود به صحن مجمع عمومی سازمان ملل برد تا سخنانش را به مثابه کیفرخواست علیه جنایت‌های آمریکا و تروریسم آن کشور و رژیم صهیونیستی برای کشورهای جهان مطرح کند.
رئیس‌جمهوری اسلامی ایران در سخنرانی خود در هشتاد و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد با اشاره به اتهاماتی که رئیس‌جمهور آمریکا علیه ایران مطرح کرد، گفت: ما تروریست نیستیم، قربانی تروریسم هستیم. پزشکیان با اشاره به حملات انجام‌شده علیه ایران اظهار کرد: رهبر ما را بدون هیچ دلیل و برهانی ترور کردند و در حملات انجام‌شده، مدارس، مراکز ورزشی، بیمارستان‌ها، دانشگاه‌ها، پل‌ها و زیرساخت‌های کشور هدف قرار گرفتند. وی با اشاره به حمله به یک سالن ورزشی در لامرد گفت: این مرکز محل حضور و فعالیت کودکان و نوجوانان بود و در جریان حمله، مردم بی‌گناه هدف قرار گرفتند. این حملات با استفاده از تسلیحات آمریکایی و اسرائیلی انجام شد. رئیس‌جمهور افزود: کسانی که تروریستند و تروریست تربیت می‌کنند، به ما می‌گویند شما تروریست هستید، در حالی که ما تنها از خودمان دفاع می‌کنیم. پزشکیان با تأکید بر اینکه مردم ایران هدف حملات قرار گرفته‌اند، اظهار کرد: جمهوری اسلامی ایران با قدرت در برابر حملات نظامی آمریکا و اسرائیل از خود دفاع کرده اما مردم و غیرنظامیان را هدف قرار نداده و اقدامات نظامی ایران در چارچوب دفاع از کشور انجام شده است.
رئیس‌جمهور همچنین با اشاره به ترور اسماعیل هنیه در تهران گفت: وقتی مسؤولیت را به عهده گرفتم، روز اول، رژیم صهیونیستی دکتر اسماعیل هنیه را در تهران ترور کرد. این اقدامات با اصول و قوانین بین‌المللی سازگار نیست. پزشکیان در بخش دیگری از سخنان خود به وضعیت غزه پرداخت و با اشاره به آمار قربانیان و آوارگان این منطقه افزود: در غزه بیش از 80 هزار انسان بی‌گناه را قتل‌عام کرده‌اند و صدها هزار انسان آواره شده‌اند. رئیس‌جمهور با انتقاد از عملکرد قدرت‌های جهانی در قبال تحولات منطقه اظهار کرد: در شرایطی که حملات و اقدامات نظامی علیه مردم غیرنظامی ادامه دارد، ایران به عنوان عامل ناامنی معرفی می‌شود. پزشکیان تأکید کرد: ما که می‌خواهیم مستقل زندگی کنیم و نمی‌خواهیم سر خم کنیم، عامل ناآرامی هستیم؟
رئیس‌جمهور در ادامه با اشاره به ضرورت تقویت توان دفاعی کشور بیان کرد: ایران برای دفاع از خود به قدرت نیاز دارد، زیرا کشوری که نتواند از خود دفاع کند، در معرض تهدید قرار خواهد گرفت.
پزشکیان افزود: قدرت ایران برای تجاوز به دیگران نیست، بلکه برای دفاع از کشور و تضمین بقا و پیشرفت آن است.  رئیس‌جمهور همچنین تأکید کرد: ایران انرژی هسته‌ای را برای توسعه و پیشرفت می‌خواهد، نه برای ساخت سلاح و تهدید دیگران. پزشکیان با اشاره به حضور مردم در دفاع از کشور گفت: مردم قدرت ما هستند و ما با قدرت مردم ایستاده‌ایم.
رئیس‌جمهور تأکید کرد: ایران باید به اندازه‌ای قدرتمند باشد که بقا و پیشرفت آن تهدید نشود، به اندازه‌ای مسؤول باشد که قدرت خود را برای سلطه بر دیگران به کار نگیرد و آنقدر دوراندیش باشد که امنیت خود را در ناامنی همسایگان جست‌وجو نکند.
مشروح سخنان رئیس‌جمهور در هشتاد و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد به این شرح بود: «از ایرانی می‌آیم که رهبر ما را اینها ترور کرده‌اند؛ بی‌هیچ دلیل قانونی، بی‌هیچ برهانی. از ایرانی می‌آیم که مدرسه‌ای را بمباران کردند.
این بچه‌ها را می‌بینید؟ این بچه‌ها را بمباران کردند و کشتند؛ با اسلحه‌های آمریکایی و اسرائیلی. هیچ گناهی نداشتند، هیچ جرمی مرتکب نشده بودند. لامرد یکی از شهرهای کوچک ایران است. در آنجا سالن ورزشی بود. بچه‌ها آنجا ورزش می‌کردند. آمریکا آنجا را با بمب‌های خوشه‌ای که به چند هزار تکه تقسیم می‌شود، بمباران کرد. دانشمندان ما را شهید کردند؛ مردم، زنان و بچه‌ها را، کودکان بی‌گناهی که در حقیقت هیچ گناهی مرتکب نشده بودند. کسانی که تروریستند و تروریست تربیت می‌کنند، به ما می‌گویند شما تروریست هستید! ما از خودمان فقط دفاع می‌کنیم. ما تروریست نیستیم.
مردم بی‌گناه ما در حقیقت آماج حملات ناجوانمردانه‌ای هستند که اینها بر کشور ما تحمیل کردند و ما با قدرت دفاع کردیم. آمریکا و اسرائیل با آخرین تکنولوژی و تجهیزات به ما حمله کردند و مردم ما با قدرت ایستادند. ما در مقابل‌ دشمنان سر خم نکردیم و زدیم اما ما مردم را نزدیم. از سرزمین‌هایی که آمده بودند، تجهیز شده بودند، به مدرسه ما، به بیمارستان ما، به دانشگاه ما، به پل‌ها و زیرساخت‌های ما حمله کردند. تمام اینها خلاف قوانین بین‌المللی است. من وقتی مسؤولیت ریاست‌جمهوری را بر عهده گرفتم، روز اول، دکتر اسماعیل هنیه را در تهران ترور کردند. اسرائیل هر دولتی را، هر حکومتی را، هر منطقه‌ای را دلش می‌خواهد بمباران و ترور می‌کند.
در غزه بیش از 80 هزار انسان بی‌گناه را قتل‌عام کردند. صدها هزار انسان آواره شده‌اند. با ابزار و تکنولوژی‌هایی که در اختیار دارند، نسل‌کشی می‌کنند. بعد می‌گویند دیگران تروریستند. اینها عامل ناآرامی‌اند؛ ما عامل ناآرامی هستیم؟! ما که می‌خواهیم مستقل زندگی کنیم، نمی‌خواهیم سر خم کنیم؛ ما عامل ناآرامی هستیم و آنهایی که دارند ترور می‌کنند، می‌کشند و جنایت می‌کنند، عامل امنیت و صلح‌ند؟!
بدون چارچوبند؛ اصلا هیچ‌کدام از قوانین بین‌المللی را اینها مراعات نمی‌کنند. این آن چیزی است که ما با آن مواجهیم. ما چیزی نمی‌خواهیم، ما پاسخ خودمان را یافته‌ایم. قدرت لازم را داریم، زیرا ملتی که نتواند از خودش دفاع کند، لهش می‌کنند. این دنیا، دنیایی است که قدرتمندانش به جای آنکه به فکر مردم، به فکر انسانیت و عدالت و دموکراسی باشند، عامل ویرانی و تخریب و نابودی‌اند. هر کسی را می‌خواهند تخریب بکنند، اسم تروریست رویش می‌گذارند. 200 سال است ایران به هیچ کشوری حمله نکرده؛ 200 سال! همیشه از خودمان دفاع کرده‌ایم ولی الان باید متهم شویم تروریست هستیم و عامل ناامنی در منطقه‌ایم. این باعث شده ما راهبردی برای خودمان انتخاب کنیم. ما قدرت می‌خواهیم تا از خودمان دفاع کنیم، قدرت نمی‌خواهیم تا تجاوز کنیم. انرژی هسته‌ای را برای توسعه می‌خواهیم، برای ساخت بمب و تخریب و تهدید جهان نمی‌خواهیم؛ برای امنیت مشترک می‌خواهیم.
ملت ایران در 7 ماه گذشته، هر شب در خیابان بودند برای اینکه از ایران‌مان دفاع کنند و اجازه ندهند کسانی را که آمریکا و اسرائیل تهییج کرده و اسلحه دست‌شان داده بودند، ناامنی در داخل کشور ایجاد کنند.
7 ماه است مردم ایران شبانه‌روز در خیابانند، مردم قدرت ما هستند و ما با قدرت مردم ایستاده‌ایم. ایران باید اینقدر قدرتمند باشد که بقا و پیشرفتش را تهدید نکنند، آنقدر مسؤول که قدرتش را برای سلطه به کار نگیرد و آنقدر دوراندیش که امنیت خود را در ناامنی همسایگان جست‌وجو نکند. درباره دفاع ایران، ما سامانه دفاعی‌مان را برای آن ساخته‌ایم که هیچ‌کس تصور نکند بمباران شهرهای ایران بی‌پاسخ خواهد ماند. قدرت نظامی ایران برای دفاع است اما روشن می‌گویم ما برای دفاع از کشورمان از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیریم. انرژی را ما برای توسعه می‌خواهیم. سال‌هاست درباره برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای ایران با زبان سانتریفیوژ، غنی‌سازی، تحریم و بمب سخن می‌گویند اما برای ملت ما فناوری هسته‌ای بخشی از حق توسعه است. انرژی هسته‌ای برای بیماران ما درمان؛ برای کشاورزی، امنیت غذایی؛ برای صنعت، فناوری و برای آینده، برقی پایدار است. ایران نمی‌پذیرد دانش هسته‌ای امتیاز انحصاری چند کشور باشد. ایران سلاح هسته‌ای را عامل امنیت نمی‌داند اما از حق خود برای علم، صنعت و انرژی صلح‌آمیز نیز صرف نظر نخواهد کرد. به صراحت می‌گویم: نه سلاح هسته‌ای، نه محرومیت از دانش هسته‌ای. موضع هسته‌ای ایران در میدان جنگ حل نمی‌شود، راه‌حل توافقی است که به جهان اطمینانی معتبر از صلح‌آمیز بودن برنامه ایران و به ملت ایران اطمینان از حفظ حقوقش بدهد. اصل سوم ما مشارکت برای امنیت است. در منطقه‌ای زندگی می‌کنیم که جنگ مرز نمی‌شناسد، بحران یک کشور به همسایگانش سرایت می‌کند. از همین‌ رو ایران همسایگان خود را رقیب امنیت خویش نمی‌بیند، ما همسایگان خودمان را قوی می‌خواهیم. نمی‌شود از تنگه هرمز همه بهره ببرند و همزمان نگهبان تاریخی آن آب با تحریم‌های ظالمانه از استفاده از آزادی کشتیرانی، حتی در آب‌های خودش محروم باشد. راه را بر ما می‌بندند، بعد اسلحه و مواد منفجره و موشک و انرژی برای نابودی کشورها از همان آبراه منتقل می‌کنند. نه! این امکان‌پذیر نیست. نمی‌توانند این کار را بکنند و ما اجازه نخواهیم داد چنین اتفاقی در کشور ما بیفتد. استقرار دائم ناوگان‌های متخاصم و گسترش جنگ امنیت نمی‌آورد
عالیجنابان! اما درباره فلسطین!
فلسطین همچنان زخمی بر پیکر وجدان جامعه جهانی است و غزه همچنان نماد شکست سازوکارهای بین‌المللی در جلوگیری از رنج غیرنظامیان. دهه‌هاست قطعنامه‌ها صادر می‌شوند اما اشغال و خشونت ادامه دارد. ما نمی‌توانیم از صلح سخن بگوییم اما فلسطین را نادیده بگیریم. صلح پایدار در غرب آسیا بدون عدالت برای فلسطین پایدار نخواهد ماند. تا زمانی که اشغال، تجاوز و بی‌عدالتی در جهان باشد، مقاومت تداوم خواهد یافت. اگر شکلی از آن آسیب ببیند، به اشکالی دیگر و چه بسا نیرومندتر بار دیگر ظهور می‌کند.
غزه با وجود کشتار بی‌وقفه و ویرانی گسترده، ایمان مردم را آشکار کرد که مقاومت را نمی‌توان با بمب و محاصره وادار به تسلیم کرد.
این ذات انسان است، ذات و طبیعت انسان است. اگر یک انسانی را از سرزمینش بیرون کنند، مقاومت می‌کند، اگر خانه و کاشانه‌اش را بمباران بکنند، مقاومت می‌کند. مقاومت نکند چه کند؟ بپذیرد قلدری کنند؟ بپذیرد از خانه و کاشانه‌اش بیرونش بکنند و در مقابل این تجاوز ساکت بنشینند و اگر خواستند از خودشان دفاع کنند، بگویند تروریستند؟
ادبیات جدید دنیایی که امروز در آن زندگی می‌کنیم معلوم است. مسائل منطقه ما پیش از آنکه به بهانه جنگ قدرت‌های دوردست بدل شود، در خود منطقه و توسط کشورهای منطقه مجال حل دارد. استقلال راهبردی یعنی رابطه با هیچ قدرت خارجی به امکان جنگ علیه همسایه تبدیل نشود. و اکنون سخنی با همه کسانی که در تصمیم‌گیری، طراحی و اجرای حمله به سرزمین ما مسؤول بودند. ملت ما قدرت نظامی و آثار تصمیم‌های مخرب آنها را از نزدیک تجربه کرد و آنها تاب‌آوری ایران را آزمودند و اکنون به‌خوبی می‌دانند ایران را نمی‌توان با جنگ وادار به تسلیم کرد. ایران هیچ‌گاه آغازگر هیچ جنگی نبوده و همواره پایبندی خود را به میز مذاکره نشان داده است. جنگ را بر ما تحمیل کردند اما ما ثابت کردیم برای دفاع از خود از جنگ نمی‌ترسیم و برای صلح از مذاکره نمی‌گریزیم و تا پای جان برای دفاع از ایران عزیز ایستاده‌ایم.
خانم‌ها و آقایان!
موضوع این اجلاس بازسازی اعتماد است. اعتماد با حرف نمی‌شود، بلکه نیازمند پرهیز از معیارهای دوگانه است. بمب اتم و دیگر سلاح‌های کشتار جمعی این منطقه در دست رژیم اسرائیل است اما بازرسی‌ها از ایران درخواست می‌شود. اسرائیل 80 هزار نفر را در غزه قتل‌عام کرد اما ایران پشت میز مذاکره بمباران شد. اسرائیل بمب اتم دارد، عضو ان‌پی‌تی نیست، در تمام عمر ننگینش یک بازرس را به سرزمین تحت اشغالش راه نداده اما میلیاردها دلار سلاح رایگان پاداش می‌گیرد و مصونیت دارد که هر پایتختی را که خواست بمباران کند.
تکرار می‌کنم، بمب اتم در اسرائیل است اما بازرس‌ها در ایران. اسرائیل می‌کشد ولی ایران تحریم می‌شود. این تراژدی‌ای است که به هر کسی بگویی خنده‌اش می‌گیرد. او می‌کشد و ما تحریم می‌شویم و بعد تحریم، فقرا، بیماران و مردم بی‌گناه را در حقیقت نشان می‌گیرد. این کاری است که آمریکا می‌خواهد با کشورها و به‌خصوص با ایران کند که مردم را در حقیقت قربانی نیات شوم و پلیدی کند که دارد. اگر در پی عدالت هستیم، دوست و رقیب باید با یک معیار محاسبه شوند.
حقوق بشر ابزار رقابت ژئوپلیتیک نیست. ایران امتیاز ویژه نمی‌خواهد، حقوق برابر می‌خواهد، مسؤولیت آن را می‌پذیرد. ایران در تاریخ طولانی خود یک حقیقت را به‌روشنی آموخته: جهان بدون داشتن قدرت خطرناک است اما جهانی که فقط زبان قدرت را بفهمد، امنیت پایدار نخواهد داشت. اگر حقوق بین‌الملل فقط زمانی اجرا شود که با منافع قدرتمندان سازگار باشد، کشورهای بیشتری به این نتیجه خواهند رسید که برای تأمین امنیت خود تنها به قدرت خویش باید تکیه کنند و این آغاز جهانی خطرناک‌تر برای همه ما خواهد بود.
نباید اجازه دهیم قرن بیست و یکم به دوران بازگشت به سیاست زورمندان و حکومت زورمداران تبدیل شود. نباید جهانی بسازیم که در آن قدرت نظامی، جای مشروعیت؛ تحریم، جای دیپلماسی؛ ترور، جای سیاست و جنگ، جای گفت‌وگو را بگیرد.
ایران به سوی جهان دست همکاری دراز می‌کند. ما جهان را نه به جنگ دیگر، بلکه به صلح و عدالت فرامی‌خوانیم؛ نه از سر ضعف، بلکه از سر اعتماد به قدرت خود و فهم این حقیقت که هیچ‌‌کس در این منطقه به تنهایی امنیت نخواهد داشت. یا امنیت را با یکدیگر خواهیم ساخت یا ناامنی را با یکدیگر تحمل خواهیم کرد. ما به ساختن آینده‌ای می‌اندیشیم که در آن امنیت، عدالت و کرامت انسانی، حقوقی سلب‌ناشدنی و مشترک برای همه ملت‌ها باشد؛ آینده‌ای که در آن هیچ ملتی به حاشیه رانده نشود، هیچ صدایی در هیاهوی قدرت گم نشود و هیچ قدرتی حق نداشته باشد آینده دیگران را به جای آنان رقم بزند.
نظمی که شایسته نظام بین‌المللی باشد، باید بر پایه برابری ملت‌ها، عدالت، انصاف و اراده مشترک بشریت استوار شود، زیرا صلحی که برای همه نباشد، صلح نیست و عدالتی که شامل همه نشود عدالت نیست.
کلام آخر آنکه سخنان دیروز رئیس‌جمهور آمریکا نزد افکار عمومی دنیا، اندیشمندان، سیاستمداران و حقوقدانان نشانه بارزی از خوی قلدری و منطق زور و مغایر نص صریح منشور ملل متحد است. وی بداند تهدید، ملت ما را منسجم‌تر، قوی‌تر و مقاومت ایرانیان را بیشتر می‌کند. باید بداند ملت ایران در برابر زور سر خم نمی‌کند و متجاوزان را پشیمان خواهد کرد. این چیزی است که باید ترامپ و کسانی که می‌خواهند قلدری کنند، بفهمند. ما آماده گفت‌وگو هستیم اما بدانند زبان زور را نخواهیم پذیرفت. متشکرم.

ارسال نظر
captcha
پربیننده