بازی انگلیسی

امیرعباس نوری: نخست‌وزیر انگلیس روز گذشته مدعی شد ماجرای ادعایی مربوط به پایگاه آمریکا در فرفورد به دستور ایران بوده است، این در حالی است که تاکنون نه‌تنها انگلیس هیچ‌گونه سند و مدرکی برای اثبات این ادعا ارائه نکرده، بلکه همه متهمان نیز آزاد شده‌اند.
با این حال اندی برنام مدعی شد ایران پشت این ماجرا بوده است. همزمان با اظهارات نخست‌وزیر انگلیس، وزرای خارجه ۲۹ کشور نیز در اقدامی هماهنگ، بیانیه‌ای ضدایرانی منتشر کرده و در آن مدعی شدند یافته‌های انگلیس را تایید می‌کنند؛ سپاه آمادگی انجام حمله خارج از مرزهای خود را دارد.
آنچه این ادعای انگلیس و بیانیه وزرای خارجه ۲۹ کشور را قابل تأمل کرده، اظهارات دبیرکل ناتو است که بلافاصله پس از ادعای نخست‌وزیر انگلیس و بیانیه وزرای خارجه ۲۹ کشور مطرح شد. مارک روته درباره این ادعا گفت: از بیانیه متحدان و شرکا درباره دست داشتن ایران در اقداماتی که خاک آنها را هدف قرار می‌دهد، از جمله حادثه فرفورد، استقبال می‌کنیم. وی افزود: به حفاظت از امنیت یک میلیارد نفر در سراسر قلمرو خود ادامه می‌دهیم.
زمانبندی طرح ادعای نخست‌وزیر انگلیس، بیانیه وزرای خارجه ۲۹ کشور و اظهارات دبیرکل ناتو به‌وضوح نشان می‌دهد اروپایی‌ها در حال اجرای یک سناریوی از پیش طراحی‌شده علیه ایران هستند؛ سناریویی که نشان می‌دهد کشورهای اروپایی این بار به دنبال مشارکت آشکارتر و بیشتر در حمله احتمالی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران هستند.
برخی کارشناسان با استناد به بازی جدید انگلیسی‌ها پیش‌بینی می‌کنند در جنگ احتمالی آینده علیه ایران، اروپایی‌ها به‌ویژه انگلیس، نقش پررنگ‌تری ایفا خواهند کرد. البته به اعتقاد این کارشناسان، این مشارکت لزوما به معنای مشارکت مستقیم انگلیس و اروپا در جنگ علیه ایران نیست و لندن و شرکای اروپایی‌اش، به‌ویژه کشورهای عضو ناتو، تلاش می‌کنند امکانات و ظرفیت‌های پایگاه‌های نظامی خود در اروپا را به صورت کامل در اختیار آمریکا قرار دهند تا از آنها در حمله به ایران استفاده کند. این احتمال، با شواهد و قرائن موجود به‌ویژه معادلات میدانی جنگ نیز همخوانی دارد. پس از جنگ ۴۰ روزه، بسیاری از پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه بلااستفاده شده‌اند. در جریان حملات آمریکا به ایران پس از توقف جنگ ۴۰ روزه نیز مشخص شد ارتش آمریکا در تدارک است از پایگاه‌های نظامی دورتر از ایران استفاده کند. از همین‌ رو، آنها برای حمله به ایران از پایگاه‌های نظامی خود در خاک اردن، همین‌طور از ناوهای خود در دریای عمان و اقیانوس هند استفاده کردند. یکی دیگر از برنامه‌های ارتش آمریکا برای حمله به ایران، استفاده از پایگاه‌های نظامی آن کشور در اروپاست. کما اینکه چندی پیش دبیر کل ناتو صراحتا اعتراف کرد اروپایی‌ها در ۵ هزار سورتی پرواز عملیات‌های آمریکا علیه ایران مشارکت داشته و امکانات لجستیکی خود را در اختیار آمریکا قرار دادند. اعتراف روته نشان داد تعدادی از کشورهای اروپایی در جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی به صورت غیرمستقیم مشارکت داشته‌اند. در شرایط فعلی که آمریکا امکان استفاده از پایگاه‌های نظامی خود در منطقه غرب آسیا را ندارد، ارتش این کشور ناگزیر است از مکانی دورتر، یعنی از اروپا، حملات خود علیه ایران را آغاز کند.
سناریوی فرفورد نیز در همین راستا قابل ارزیابی است. این سناریوی انگلیسی از ۲ جهت قابل بررسی است:
۱- انگلیس به همراه برخی دیگر از کشورهای اروپایی، با همراهی ناتو این بازی را به راه انداخته‌اند تا استفاده آمریکا از پایگاه‌های نظامی خود در اروپا، همچنین پایگاه‌های نظامی کشورهای اروپایی در جنگ احتمالی آینده علیه ایران را توجیه کنند.
۲- ادعای نخست‌وزیر انگلیس و همراهی وزرای خارجه ۲۹ کشور و تایید این ادعا توسط ناتو، برای آن است تا به زعم خود، ایران را تهدید کنند به حملات احتمالی آمریکا از خاک این کشورها واکنش نشان نداده و این پایگاه‌ها را هدف قرار ندهد. به عبارتی این بازی کثیف انگلیسی در راستای آن شکل گرفته تا فشار بر ایران برای پاسخ‌ به حملات احتمالی آمریکا از خاک اروپا بیشتر شود. این سناریوی انگلیسی البته زمانی قابل‌‌ توجه می‌شود که در کنار اظهارات اخیر وزیر خارجه آمریکا در آتن قرار گیرد. مارکو روبیو در این اظهارات، روایتی توهین‌آمیز از جنگ یونان و خشایارشا ارائه کرد تا تلاش کند به اروپایی‌ها گوشزد کند جنگ آمریکا علیه ایران، یک جنگ تمدنی و باستانی است. 
هدف روبیو از ایدئولوژیک کردن جنگ آمریکا علیه ایران و تبدیل آن به جنگ جهانی غرب علیه کشورمان، در واقع تلاش برای همراه کردن اروپایی‌ها در جنگ احتمالی آتی علیه ایران است.
اظهارات روبیو و سناریوی جدید انگلیسی‌ها در حالی است که مقامات سیاسی و نظامی ایران بارها تأکید کرده‌اند در صورت حمله مجدد آمریکا به ایران، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، تمام اماکن و پایگاه‌هایی را که ارتش متجاوز آمریکا از آنجا به ایران حمله کند هدف قرار می‌دهد. ناظران و کارشناسان نظامی نیز اخیرا گزارش دادند توان موشکی ایران به گونه‌ای تقویت شده که می‌تواند اهدافی فراتر از منطقه خاورمیانه را هدف قرار دهد. به تعبیر دقیق‌تر، ایران از نظر توانایی موشکی و پهپادی توان هدف قرار دادن پایگاه‌های آمریکا حتی در غرب اروپا یعنی انگلیس را نیز دارد.
بنابراین ایران از حیث نظامی، توانایی هدف قرار دادن پایگاه‌های متجاوزان در خاک اروپا را دارد. در حوزه سیاسی نیز جنگ ۴۰ روزه به‌وضوح نشان داد ایران انگیزه، اراده و توان لازم برای عملی کردن تهدیدات خود علیه دشمن متجاوز آمریکایی را دارد.‌ بنابراین کاملا بدیهی است در صورت مشارکت اروپایی‌ها در جنگ احتمالی آمریکا علیه ایران، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، پایگاه‌های مورد استفاده آمریکا و حتی پایگاه‌های مورد استفاده در اقیانوس هند، مانند پایگاه دیگو گارسیا را هدف قرار می‌دهد.
در این بین یک نکته کلیدی وجود دارد؛ مقامات اروپا در حالی این سناریوی کثیف را علیه ایران به راه انداخته‌اند که خودشان بهتر از دیگران می‌دانند ایران هم از نظر نظامی توانایی کشاندن جنگ به اروپا را دارد و هم از نظر سیاسی، در صورت لزوم این اقدام را انجام خواهد داد و تهدیدات خود را عملی خواهد کرد. بنابراین اکنون اروپایی‌ها در مقابل این گزاره قرار گرفته‌اند که کشیده‌ شدن جنگ به اروپا در نهایت به سود آنها تمام می‌شود یا به ضررشان.
اروپایی‌ها اکنون در مقابل بحران جنگ روسیه و اوکراین قرار گرفته‌اند؛ جنگی که به اعتقاد کارشناسان به صورت حتمی به سایر کشورهای اروپا نیز کشیده خواهد شد. بنابراین مشارکت اروپا در جنگ علیه ایران و کشیده شدن این جنگ به خاک اروپا باعث می‌شود در کنار جنگ اوکراین، اروپایی‌ها یک جبهه جدید جنگ را علیه خود باز کنند. در شرایطی که ترامپ بارها در عمل در جنگ روسیه و اوکراین، نه‌تنها پشت اروپا را خالی کرده، بلکه در ماجرای اخیر صدور مجوز صادرات گازوئیل از روسیه به آمریکا، از پشت به اروپا خنجر زده، آیا اروپا حاضر می‌‌شود هزینه جنگ آمریکا علیه ایران را که به زعم مقامات اروپایی جنگ اروپا نیست بپردازد؟
در شرایطی که ترامپ در جنگ روسیه و اوکراین، حاضر نشده به نفع اروپا هزینه بدهد، آیا اروپا در نهایت حاضر می‌شود در هزینه‌های جنگ ترامپ علیه ایران شریک شود؟
این همان سوالی است که به اعتقاد ناظران باعث می‌شود اقدامات نمایشی اروپا علیه ایران، مانند سناریوی فرفورد، به عنوان جلوه دیگری از استیصال اروپا در برابر آمریکای ترامپ قلمداد شود.