گوانگجو این بار بیش از گذشته نزدیک است. هر چه بیشتر به بازی‌های آسیایی نزدیک می‌شویم بیشتر یادمان می‌افتد که کاروان ایران در دوحه چقدر موفق بود و اینکه بعد از دوحه قول دادیم که در گوانگجو موفق‌تر باشیم. این روزها هر زمان که از بازی‌های آسیایی و کسب موفقیت در گوانگجو سخن به میان می‌آید، نخستین نامی که به ذهن می‌رسد محمد علی‌آبادی است، فردی که با قول‌هایش انتظار‌ها را بیشتر کرد و در این میان موجب شده که حتی سازمان تربیت‌بدنی نیز اکنون توپ را به زمین کمیته ملی المپیک بیندازد تا از عواقب دست نیافتن به چنین آرزویی در امان باشد، تا جایی که سعیدلو بار‌ها کسب مقام چهارمی در آسیا را رویای رئیس پیشین! این سازمان خوانده است. این در حالی است که خود علی‌آبادی می‌گوید: «بعد از دوحه از فدراسیون‌ها خواستیم تعداد مدال‌هایی را که می‌توانند کسب کنند به ما ارائه دهند که آنها نیز پس از کارشناسی‌های فراوان و تشکیل جلسات تخصصی این موارد را به سازمان ارائه دادند تا با جمع‌بندی گفته‌های تمام فدراسیون‌ها به این نتیجه برسیم که می‌توانیم در دوره‌های بعد جایگاهی بهتر از ششمی دوحه را کسب کنیم.» علی‌آبادی ادامه داد: «با ارتباط نزدیک و صمیمانه با فدراسیون‌ها و مجموعه ورزشی کشور به این نتیجه رسیدیم که مقام پنجم در آسیا شدنی است و احتمال رسیدن به مقام چهارم نیز وجود دارد به‌رغم اینکه می‌دانستیم کسب مقام چهارم سخت است ولی از فدراسیون‌ها خواستیم تعداد مدال‌هایی را که می‌توانند کسب کنند به ما ارائه دهند.» وی در پاسخ به این سوال که مسؤولان سازمان تربیت‌بدنی معتقدند بین کمیته ملی المپیک و سازمان تربیت بدنی در ارتباط با روند تخصیص بودجه اختلاف‌نظر وجود دارد و بودجه باید از کانال سازمان به فدراسیون‌های اعزامی به گوانگجو تزریق شود، گفت: «هر مجموعه‌ای وقتی پاسخگو است که خودش تصمیم بگیرد، فکر کند و برنامه‌ریزی و اجرا کند، در غیر این صورت پاسخگویی معنایی نخواهد داشت. کمیته ملی المپیک یک NGO و نهادی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که اساسنامه آن نیز به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده، بنابراین کمیته ملی المپیک باید بتواند فعالیت خود را مستقیم و بدون دخالت انجام دهد، در غیر این صورت و خارج از این شکل چیزی به نام کمیته ملی المپیک وجود خارجی نخواهد داشت».