حسین کیامنش: ابعاد حملات ایران به پایگاه‌های آمریکا در جنگ سوم تحمیلی، آنقدر گسترده و عمیق بوده که حتی با گذشت بیش از 8 ماه از آغاز جنگ، رسانه‌های خارجی به‌ویژه رسانه‌های آمریکا همچنان ناگزیرند به آن بپردازند و لایه‌های تازه‌ای از خسارات را آشکار کنند.
تازه‌ترین نمونه، گزارش خبرگزاری آمریکایی آسوشیتدپرس است که با اتکا به تصاویر ماهواره‌ای و گفت‌وگو با مقامات آمریکا، تصویری جزئی‌تر از نحوه حملات ایران به زیرساخت‌های نظامی آمریکا در غرب آسیا ارائه کرده است؛ گزارشی که بر اساس آن، ایران نه به شکل تصادفی و پراکنده، بلکه با یک الگوی مشخص، ابتدا سراغ چشم‌ها و گوش‌های پدافندی آمریکا رفت و پس از تضعیف سامانه‌های هشدار و شناسایی، حملات خود را به سمت هواپیماها، آشیانه‌ها، انبارها، تأسیسات ارتباطی، مخازن سوخت و محل استقرار تروریست‌های نظامی آمریکایی گسترش داد.
اینکه 8 ماه پس از آغاز جنگ، همچنان رسانه‌های آمریکا درباره خسارت‌های واردشده به پایگاه‌های آن کشور در منطقه گزارش‌های تازه منتشر می‌کنند نیز خود به تنهایی معنادار است.
خبرگزاری ای‌پی با بررسی تصاویر ماهواره‌ای متعلق به چند ارائه‌دهنده داده و گفت‌وگو با 4 مقام منطقه‌ای ایالات متحده که یا در جریان جزئیات قرار داشته‌اند یا شخصا از اهداف مورد اصابت اطلاع دارند، توانسته خسارت‌های وارده به اهداف آمریکایی را راستی‌‌آزمایی کند. نتیجه این بررسی قابل توجه است: تا شهریورماه، بیش از ۱۱۵ حمله موشکی یا پهپادی که ایران یا گروه‌های محور مقاومت مسؤولیت آنها را پذیرفته‌اند، به سازه‌های ۲۶ پایگاه نظامی و دیگر سایت‌های دارای تجهیزات آمریکایی آسیب زده یا آنها را تخریب کرده است.
اما اهمیت گزارش آسوشیتدپرس در کشف الگویی است که از نحوه طراحی پاسخ ایران حکایت دارد. بر اساس این گزارش، ایران در مرحله نخست سراغ سامانه‌هایی رفت که قرار بود حملات ایران را شناسایی و با آنها مقابله کنند؛ یعنی رادارها و سامانه‌های هشدار زودهنگام. سپس هنگامی که بخشی از این ظرفیت شناسایی و هشدار تضعیف شد، دامنه حملات به سمت هواپیماها و دیگر اجزای حیاتی پایگاه‌ها گسترش یافت.
ابتدا چشم‌های آمریکا، سپس پایگاه‌ها
ای‌پی نوشت: ایران واکنش خود به جنگ را با حملات دقیق علیه سامانه‌هایی آغاز کرد که مأموریت‌شان شناسایی و دفع حملات ورودی بود. پس از آن، اهداف گسترده‌تر شد و ساختمان‌ها و تجهیزاتی را در بر گرفت که پایگاه‌های آمریکا را برای فعالیت نظامی و استقرار نیروها قابل استفاده و سکونت می‌کردند.
در 2 روز نخست جنگ، ایران محوطه‌های محافظ رادارهای آمریکا در کمپ عریفجان کویت و پایگاه پشتیبانی نیروی دریایی آمریکا در بحرین را منهدم کرد. همزمان رادارهای قابل حمل در پایگاه هوایی شاهزاده سلطان سعودی و پایگاه هوایی موفق‌السلطی اردن نیز هدف قرار گرفتند.
ای‌پی به نقل از مدیر شرکت مشاوره اطلاعات فنی «خدمات تحقیقات تسلیحاتی» افزود: ایران به طور مشخص ستون فقرات پدافند هوایی آمریکا را هدف گرفت؛ یعنی رادارهای هشدار زودهنگامی که هم تعمیر و هم جایگزینی آنها دشوار و بسیار پرهزینه است.
پس از حمله به رادارها، ایران در نخستین ماه جنگ بیش از ۵۰ حمله موفق به ۱۸ محل دارای تجهیزات نظامی آمریکا انجام داد. در این مرحله، مناطقی که هواپیماهای آمریکا در آنها مستقر بودند، در اولویت قرار گرفتند. البته این ادعای ای‌پی است که مشخصا با تحفظ منتشر شده و طبیعتا حملات ایران به پایگاه‌ها و مواضع آمریکا در منطقه بیش از اینها بوده است.
آسوشیتدپرس به نقل از 2 مقام آمریکایی در منطقه تصریح کرد حملات ایران به هواپیماهای سوخت‌رسان، سامانه‌های ارتباطی، مخازن سوخت و محل‌های اسکان نیروها آسیب‌های زیادی وارد کرد.
بنا بر گزارش ای‌پی، در میان کشورهای منطقه که متحد آمریکا هستند، کویت بیش از همه در معرض حملات ایران قرار گرفت. بررسی تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد بیشتر حملات ثبت‌شده، در کویت اتفاق افتاده، هرچند پایگاه‌ها و سایت‌های آمریکا در بحرین، عراق، اردن، عمان، قطر، عربستان و امارات عربی متحده نیز هدف قرار گرفته‌اند.
مرگبارترین حمله شناخته شده و رسانه‌ای شده علیه نیروهای آمریکایی در جنگ نیز در کویت رخ داد؛ جایی که در دومین روز جنگ، حمله پهپادی به بندر شعیبه به هلاکت 6 نظامی آمریکایی منجر شد.
پایگاه هوایی علی‌السالم در کویت دست‌کم ۳۰ بار هدف قرار گرفت. در نتیجه این حملات، دست‌کم ۱۵ آشیانه هواپیما، چندین انبار و ۱۰ ساختمان در نزدیکی یک منطقه مسکونی آسیب دیدند یا تخریب شدند.
در کمپ بورینگ، خسارات حتی سنگین‌تر بود. حملات ایران باعث شد بخش عمده آشیانه‌های پایگاه غیرقابل شود اما از آنجا که این پایگاه تعداد محدودی هواپیما داشت، بخش‌هایی که برای زندگی و تجمع نیروها استفاده می‌شد، خسارات بیشتری متحمل شدند.
نکته مهم آن است که این خسارت‌ها صرفا به تجهیزات نظامی محدود نماند: ایران با تداوم حملات، نه فقط توان رزمی پایگاه‌ها، بلکه قابلیت آنها برای تبدیل شدن به یک محل عملیاتی پایدار را نیز هدف قرار داد.
پایگاه هوایی الظفره در امارات، در ۳۲ کیلومتری جنوب ابوظبی نیز اوایل جنگ بارها هدف قرار گرفت. حملات به زیرساخت‌هایی مانند آشیانه‌های هواپیما و دیگر تأسیسات آسیب زد و تجهیزات مهمی از جمله یک سامانه راداری هشدار زودهنگام و پهپادهای شناسایی و مراقبتی نیز منهدم شد.
پیش از آسوشیتدپرس، روزنامه واشنگتن‌پست دیگر رسانه آمریکایی تابستان سال جاری نوشت تصاویر ماهواره‌ای دست‌کم ۲۲۸ سازه یا قطعه تجهیزات آسیب‌دیده در تأسیسات نظامی آمریکا در منطقه را نشان می‌دهد؛ از آشیانه‌ها و محل استقرار نیروها گرفته تا انبارهای سوخت، هواپیماها، تجهیزات راداری، ارتباطی و سامانه‌های پدافندی. واشنگتن‌پست تأکید کرد این رقم تنها شمارش بخشی از خسارت‌هایی است که بر اساس تصاویر ماهواره‌ای قابل شناسایی بوده است.
به گزارش رسانه آمریکایی، پایگاه دریایی ایالات متحده در بحرین، در نخستین روز جنگ، هدف حملات ایران قرار گرفت و کاملا از مدار عملیات خارج شد. نیروی دریایی آمریکا ناچار شد برای پشتیبانی از ناوگان خود در غرب آسیا، به پایگاه دیگو گارسیا در اقیانوس هند تکیه کند؛ پایگاهی که ۲۲۰۰ مایل با بحرین فاصله دارد.
چرا ابعاد خسارات تا این اندازه دیر آشکار می‌شود؟
یکی از بخش‌های مهم گزارش آسوشیتدپرس به اعمال سانسور گسترده از سوی پنتاگون در انتشار آمار خسارات جنگ اختصاص دارد. بنا بر اذعان این خبرگزاری، شرکت‌های بزرگ ارائه‌دهنده تصاویر ماهواره‌ای که با آمریکا قرارداد دارند، به درخواست مقام‌های آمریکا انتشار عمومی تصاویر خود را متوقف یا با تأخیر مواجه کردند.
به همین دلیل، امکان مشاهده مستقیم خسارت‌ها تا مدت‌ها بسیار محدود است. نمونه روشن این وضعیت، کمپ بورینگ کویت است. این پایگاه از جمله مکان‌هایی بود که بیشترین خسارات را متحمل شد اما تصاویر ماهواره‌ای باکیفیت از ارائه‌دهندگان معتبر تا اواسط سپتامبر/ اواخر شهریور در دسترس نبود.
در فاصله توقف انتشار تصاویر در اولین روزهای جنگ تا بازگشت آنها در شهریور، بیش از ۳۰ سازه در این پایگاه آمریکایی آسیب دیده یا تخریب شده بود.
اهمیت اصلی گزارش ای‌پی شاید در نهایت فراتر از فهرست خسارت‌ها باشد. آنچه این رسانه آمریکایی ترسیم می‌کند، چالشی جدی برای مدل استقرار نظامی آمریکا در منطقه است.
آسوشیتدپرس نوشت: خسارت‌های وارده، حضور نظامی آمریکا در منطقه را به شکل قابل توجهی تغییر داده است. 2 مقام منطقه‌ای ایالات متحده به این خبرگزاری گفتند آمریکا بسیاری از دارایی‌های خود را از خلیج فارس خارج کرده؛ از هواپیماها و سامانه‌های پدافند هوایی گرفته تا تجهیزات ارتباطی و دیگر تجهیزاتی که برای فعالیت پایگاه‌ها حیاتی است.
در نتیجه، مساله فقط این نیست که چند آشیانه یا چند رادار منهدم شده است، مساله بزرگ‌تر، تغییر محاسبه امنیتی آمریکا درباره استقرار تجهیزات ارزشمند در پایگاه‌های ثابت منطقه است.
چندی پیش نیز رسانه‌های آمریکا به نقل از سنتکام خبر دادند ارتش تروریست ایالات متحده به دنبال تخلیه دائم پایگاه‌های خود از کشورهای حاشیه خلیج فارس و تجمیع لجستیک و تجهیزات و فرماندهی خود در اردن و سرزمین اشغالی است. با این پیشفرض که پایگاه‌های آمریکا در اردن و اسرائیل در تیررس موشک‌های ایران نخواهند بود. این در حالی است که آخرین حمله جدی موشکی ایران به پایگاه‌های آمریکا، مربوط به موفق‌السلطی بود که طی آن دست کم 8 فروند جنگنده «اف 15» آمریکا منهدم شدند. کنگره آمریکا در گزارش اخیر خود درباره خسارات جنگ علیه ایران، به این موضوع اذعان کرده است.
جدید‌ترین گزارش‌ها از خسارات حملات ایران به پایگاه‌های ایالات متحده در منطقه در جریان جنگ رمضان
چشم آمریکا چگونه کور شد
ارسال نظر
پربیننده