حسين قدياني
... نه اتفاقا ممد بود و دید که شهر آزاد گشته. خون یارانش پر ثمر گشته. الکی آه و واویلا راه نیندازید، که جهان‌آرا زنده است که شهید زنده است: «ولا تقولوا لمن یقتل فی سبیل‌الله امواتا بل احیاء ولکن لا تشعرون». ممد بود و در قهقهه مستانه‌اش عند ربهم یرزقون بود و دید فتح خرمشهر را. ممد بود و دید که عده‌ای از بسیجی‌ها در همان شب اول عملیات از فرط گرسنگی خاک پاک جنوب را در مشت می‌گرفتند و می‌خوردند. ممد بود و دید عده‌ای از بسیجی‌ها در محور شلمچه و 3روز قبل از فتح خرمشهر از فرط تشنگی قطرات اشک خود را می‌خوردند و دید که متوسلیان با پای مجروح جنگید و حسن باقری اطلاعاتش درباره چگونگی پیشروی نیروها درست از آب درآمد. ممد بود و دید که دست خدا از آستین بچه بسیجی‌ها بیرون آمد. ممد بود و دید رقص پرچم 3رنگ را بر بالای مناره و دید دستواره را که داشت اذان ظهر می‌گفت به افق خون شهدای مسجد جامع. ممد بود و دید که آن بسیجی دقایقی بعد از فتح خرمشهر ، وسط خوشحالی، ناگهان بر زمین افتاد و خوابش برد. دوستانش گفتند: نگران نباشید، چیزی نشده، بنده خدا 4شبانه روز است نخوابیده. 4شبانه روز نخوابیدن بچه بسیجی‌ها در 8سال دفاع مقدس یعنی همان که خمینی گفت: خرمشهر را خدا آزاد کرد. اما خرمشهر را خدا با کمک شهیدان آزاد کرد. خدا احتیاجی به کمک هیچ‌کس حتی شهدا ندارد اما چون شهدا را زیاد دوست دارد دست خود را از آستین شهدا بیرون می‌آورد. با نی ساندیس مقدس انقلاب اسلامی کور کردن چشم دشمن یعنی همان که خامنه‌ای گفت و گفت: ببینید دست قدرت خدا را. آری، ممد بود و شنيد خبر شهادت بچه‌ها را از پشت بیسیم و دید عدم‌الفتح را در رمضان. ممد بود وقت خونبازی بازی‌درازی‌ها و دید خیبر را. بدر را. والفجر 8 را و خرازی را در شرق ابوالخصیب. بود و دید کربلای 5 را. سه راهی شهادت را. رقص گلوله‌ها را و آتش‌گرفتن لاله‌ها را در ماشین حاجی‌بخشی. ممد دید شهادت با گلوی خشکیده عباس‌های تشنه لب را. سمفونی ترکش‌ها را. غریبی بچه‌های خط مقدم را. مرصاد را. پایان جنگ را. قطعنامه را. جام زهر را. نامه آقای جام زهر را که بس است دیگر جنگ، ما خسته شده‌ایم. آقای جام زهر! تو خسته شده بودی، چرا این خستگی را به پای بچه بسیجی‌ها نوشتی؟ آری، ممد بود و این نامه را دید و ناله امام را شنید و دید غم و غصه امام را. خون به جگر کردن امام را. شکستن دل امام را. شیخ ساده لوح را. شهادت امام را. ممد بود و دید 14 خرداد را. امام روی دوش ممد داشت به عرش می‌رفت و نجات پیدا می‌کرد وقت سحر از غصه و به جای جام زهر وندرآن ظلمت شب، آب حیات نوشید. ملائکه لیاقت حمل نور را نداشتند. آن آدمی که فرشته‌ها در برابرش سجده کردند ممد بود. پس ممد بود. بود و دید که بعد از خمینی اگر خامنه‌ای نبود این بار باید جدی‌تر می‌گفتیم آه و واویلا کو جهان‌آرا. خامنه‌ای اگر نبود برج موسسه تنظیم، سیلی سایه‌اش را محکم می‌خواباند بر در و دیوار ساده حسینیه جماران. موسسه تنظیم و نشر آثار امام، وصیتنامه شهدای فتح خرمشهر است. مگر ما مرده باشیم که روح خدا را خلاصه کنیم در این ساختمان چند طبقه. موسسه تنظیم و نشر آثار امام یک ساختمان بیشتر ندارد و آن «بیت رهبری» است. بیت رهبری مصراع قبلی‌اش حسینیه جماران است. ما کلام امام را فقط از میان کلمات حضرت ماه و جملات امام‌گونه‌اش جست‌و‌جو می‌کنیم. ما زمان امام فقط یک رهبر داشتیم و الان هم فقط یک رهبر داریم. حزب فقط حزب علی، رهبر فقط سید علی. لیلای ما در کوی ولایت، خامنه‌ای است. «سید حسن» این روزها برای ما فقط «نصرالله» است. پسر نوح با همه عظمتش وقتی با بدان بنشست خاندان نبوتش گم شد. نوه روح‌الله که جای خود دارد. نوه روح‌الله چون با سران فتنه بنشست خاندان خمینی‌اش گم شد و فامیلی‌اش عوض شد. ما را به شكار و شب‌نشيني و جكوزي چه كار؟ ما عاشق چشم و ابروی خود امام بودیم. لطفا امر بر کسی مشتبه نشود. «نوه روح» اگر می‌خواهد ادای «پسر نوح» را درآورد خودش از كشتي انقلاب می‌ماند. ما مثل امامیم و با هیچ‌کس تعارف نداریم. اول کسی که گوش سیدحسین خمینی را گرفت و این پسر ناخلف حاج آقا مصطفی را از سفینه نجات بیرون انداخت، خود امام بود و اتفاقا آن روز هم مثل امروز ممد بود. نه، ممد زنده بود وقتی که شهر آزاد گشت. ممد الان هم زنده است. مرده واقعی ممد تمدن است که ما میخ کوبیدیم بر تابوت اصلاحات آمریکایی‌اش روز 9 دی. من سوم خردادی‌ام. حماسه اصلی، این روز رخ داد. من دوم خرداد رای دادم به شهدای سوم خرداد. «ناطق» از نظر من آن شهیدی است که با حنجره بریده باز هم در آخرین نطق خود ما را سفارش به پیروی از رهبری کرد. نه، مالک اشتر علی، ممد بود که وقتی شهر آزاد گشت زنده بود. خواص بی بصیرت، مالک ملک و املاک خویشند و با طلحه و زبیر قوم و خویش. من با اجازه بابا اکبر می‌خواهم بگویم واقعی‌تر از بسیجیان خمینی، بسیجیان خامنه‌ای هستند. ممد! شما اگر 45 روز در خرمشهر برابر گلوله بعثی‌ها مقاومت کردید ما 8 ماه تمام مقاومت کردیم در برابر ترکش ماهواره‌ها و اجازه ندادیم علم عباس در این سرزمین بر زمین بیفتد. دشمن در زمان 8 سال دفاع مقدس آنقدر صداقت داشت که در لباس دوست ظاهر نشود اما در 8 ماه دفاع مقدس، ما به هر خاری که نازک‌تر از گل می‌گفتیم سابقه‌اش را به رخ ما می‌کشید. یکی با امام بود در پاریس. دیگری با امام بود در نجف. یکی با امام بود در ترکیه. آن دیگری با امام بود در هواپیما. یکی دیگر با امام بود در پلکان هواپیما. دیگری با امام عکس داشت در پله اول. یکی در پله دوم. یکی در پله سوم. یکی در پله چهارم. یکی در پله پنجم. دیگری در پله برقی پاویون فرودگاه. من مانده‌ام ای محمد جهان‌آرا، اینها اگر اینقدر امام را دوست داشتند پس چرا به جای خانه‌ای ساده همه‌شان در کاخ و به صورت شاهانه زندگی می‌کنند؟! اینها اگر اینقدر امام را دوست داشتند پس چرا جام زهر دادند به امام؟! اینها اگر اینقدر امام را دوست داشتند پس چرا حلقوم خود را به صدای آمریکا و گلوی خود را به ندای فریب اجاره دادند و به ثمن بخس فروختند ندای حبیب را؟! نه، ما فریب عکس‌های شما با امام را نمی‌خوریم. ناکثین هم زیاد با پیامبر عکس داشتند اما بعد از شهادت امام محمدبن عبدالله درست بر عکس پیامبر حرکت کردند. ملاک، حال فعلی طلحه و زبیر است. ملاک حال فعلی آن بابايي است كه فرزندانش همه توزرد از آب درآمدند. ای محمد جهان‌آرا! ما جز پوتین مقدس تو استوانه‌ای برای این نظام نمی شناسیم. اینها مکعب مستطیل هم نیستند. مکعب مستطیل تابوت شهدای 8 سال دفاع مقدس و 8 ماه دفاع مقدس است. اینها متکبرهای مستأصلی هستند که خیال می‌کنند انقلاب ارث پدرشان است. ای محمد جهان‌آرا! اینها خواستند با همان شعار الله‌اکبر فاتحان خرمشهر کاریکاتور بکشند از انقلاب اسلامی و به صورت خیلی نرم و مخملين، اینجا را هم گرجستان و اوکراین کنند. غلط کرده‌اند. اینجا کوفه نیست. من مستاجر نیستم، خانه‌ام بیت رهبری است. اینجا مدینه است و ذوالفقار علی دست سید‌علی. اینجا کوچه بنی‌هاشم است نه خیابان مشرف به کاخ فرزندان شما. ما خامنه‌ای را مدیون خدا هستیم نه حتی خبرگان. قانون اساسی ناطق خامنه‌ای است. الکی هیچ کتاب مقدسی را بالای نیزه نبرید. اساسی‌ترین قانون این کشور همین وصیتنامه شهداست که مختصر و مفیدش این است نگذارید ولایت فقیه تنها بماند. ما مدیون خدا هستیم که در روزگار آزگار غیبت خورشید در این شب‌های جور و ستم، ماه را ارزانی ما کرد. شیخ رئيس‌جمهور شده بود به جای انرژی هسته‌ای از انرژی اسب بخار برق می‌گرفت. شیخ رئيس‌جمهور شده بود، لابد آرای باطله هم می‌شد معاون اول. شیخ رئيس‌جمهور شده بود، خدا عالم است در پیام‌هايش چند غلط پیدا می‌شد! نه، شما زندگی‌تان امامانه نیست، شاهانه است. شما فکر کردید با دلار می‌توان علم این عباس نگهدار آخرالزمان را به زمین انداخت. اشتباه کرده‌اید. ممد زنده است و دعای 300 هزار شهید بدرقه راه حضرت ماه. ای محمد جهان‌آرا! ما در این 8 ماه دفاع مقدس با دشمنی جنگیدیم در لباس دوست و آنقدرها مرز جنگ روشن نبود. خواص ما اغلب پرسه در مه زدند و یکی به نعل و یکی به میخ زدند و گفتند كسي نبايد عليه اخوي حرف بزند كه جرم است. ما اما در مه نبودیم که ستاره بودیم بر گرد ماه و سربازان نور. دور نیست آمدن تو با خورشید. لطفا زودتر بیایید که ما از 9 دی، سوم خردادی دیگر آفریدیم و درست مثل شما در مقام عمل به شب‌پرستان گفتیم: غلط کردید بی‌شمارید. ما و رها کردن ماه، هیهات که والله ان قطعتموا یمینی، انی احامی ابدا عن دینی و عن امام صادق الیقینی، نجل النبی الطاهر الامینی. یا نفس لا تخشی من الکفاری و ابشری برحمهًْ الجباری. مع النبی السید المختاری، قد قطعوا ببغیهم یساری. یا نفس من بعد‌الحسین هونی و بعهده لا کنت ان تکونی. هذا الحسین شارب المنونی و تشربین بارد المعینی. هیهات ما هذا فعال دینی و لا فعال صادق الیقینی. والله ان قطعتموا یمینی، انی احامی ابدا عن دینی.
... نه اتفاقا ممد بود و دید که شهر آزاد گشته. خون یارانش پر ثمر گشته. الکی آه و واویلا راه نیندازید، که جهان‌آرا زنده است که شهید زنده است: «ولا تقولوا لمن یقتل فی سبیل‌الله امواتا بل احیاء ولکن لا تشعرون». ممد بود و در قهقهه مستانه‌اش عند ربهم یرزقون بود و دید فتح خرمشهر را. ممد بود و دید که عده‌ای از بسیجی‌ها در همان شب اول عملیات از فرط گرسنگی خاک پاک جنوب را در مشت می‌گرفتند و می‌خوردند. ممد بود و دید عده‌ای از بسیجی‌ها در محور شلمچه و 3روز قبل از فتح خرمشهر از فرط تشنگی قطرات اشک خود را می‌خوردند و دید که متوسلیان با پای مجروح جنگید و حسن باقری اطلاعاتش درباره چگونگی پیشروی نیروها درست از آب درآمد. ممد بود و دید که دست خدا از آستین بچه بسیجی‌ها بیرون آمد. ممد بود و دید رقص پرچم 3رنگ را بر بالای مناره و دید دستواره را که داشت اذان ظهر می‌گفت به افق خون شهدای مسجد جامع. ممد بود و دید که آن بسیجی دقایقی بعد از فتح خرمشهر ، وسط خوشحالی، ناگهان بر زمین افتاد و خوابش برد. دوستانش گفتند: نگران نباشید، چیزی نشده، بنده خدا 4شبانه روز است نخوابیده. 4شبانه روز نخوابیدن بچه بسیجی‌ها در 8سال دفاع مقدس یعنی همان که خمینی گفت: خرمشهر را خدا آزاد کرد. اما خرمشهر را خدا با کمک شهیدان آزاد کرد. خدا احتیاجی به کمک هیچ‌کس حتی شهدا ندارد اما چون شهدا را زیاد دوست دارد دست خود را از آستین شهدا بیرون می‌آورد. با نی ساندیس مقدس انقلاب اسلامی کور کردن چشم دشمن یعنی همان که خامنه‌ای گفت و گفت: ببینید دست قدرت خدا را. آری، ممد بود و شنيد خبر شهادت بچه‌ها را از پشت بیسیم و دید عدم‌الفتح را در رمضان. ممد بود وقت خونبازی بازی‌درازی‌ها و دید خیبر را. بدر را. والفجر 8 را و خرازی را در شرق ابوالخصیب. بود و دید کربلای 5 را. سه راهی شهادت را. رقص گلوله‌ها را و آتش‌گرفتن لاله‌ها را در ماشین حاجی‌بخشی. ممد دید شهادت با گلوی خشکیده عباس‌های تشنه لب را. سمفونی ترکش‌ها را. غریبی بچه‌های خط مقدم را. مرصاد را. پایان جنگ را. قطعنامه را. جام زهر را. نامه آقای جام زهر را که بس است دیگر جنگ، ما خسته شده‌ایم. آقای جام زهر! تو خسته شده بودی، چرا این خستگی را به پای بچه بسیجی‌ها نوشتی؟ آری، ممد بود و این نامه را دید و ناله امام را شنید و دید غم و غصه امام را. خون به جگر کردن امام را. شکستن دل امام را. شیخ ساده لوح را. شهادت امام را. ممد بود و دید 14 خرداد را. امام روی دوش ممد داشت به عرش می‌رفت و نجات پیدا می‌کرد وقت سحر از غصه و به جای جام زهر وندرآن ظلمت شب، آب حیات نوشید. ملائکه لیاقت حمل نور را نداشتند. آن آدمی که فرشته‌ها در برابرش سجده کردند ممد بود. پس ممد بود. بود و دید که بعد از خمینی اگر خامنه‌ای نبود این بار باید جدی‌تر می‌گفتیم آه و واویلا کو جهان‌آرا. خامنه‌ای اگر نبود برج موسسه تنظیم، سیلی سایه‌اش را محکم می‌خواباند بر در و دیوار ساده حسینیه جماران. موسسه تنظیم و نشر آثار امام، وصیتنامه شهدای فتح خرمشهر است. مگر ما مرده باشیم که روح خدا را خلاصه کنیم در این ساختمان چند طبقه. موسسه تنظیم و نشر آثار امام یک ساختمان بیشتر ندارد و آن «بیت رهبری» است. بیت رهبری مصراع قبلی‌اش حسینیه جماران است. ما کلام امام را فقط از میان کلمات حضرت ماه و جملات امام‌گونه‌اش جست‌و‌جو می‌کنیم. ما زمان امام فقط یک رهبر داشتیم و الان هم فقط یک رهبر داریم. حزب فقط حزب علی، رهبر فقط سید علی. لیلای ما در کوی ولایت، خامنه‌ای است. «سید حسن» این روزها برای ما فقط «نصرالله» است. پسر نوح با همه عظمتش وقتی با بدان بنشست خاندان نبوتش گم شد. نوه روح‌الله که جای خود دارد. نوه روح‌الله چون با سران فتنه بنشست خاندان خمینی‌اش گم شد و فامیلی‌اش عوض شد. ما را به شكار و شب‌نشيني و جكوزي چه كار؟ ما عاشق چشم و ابروی خود امام بودیم. لطفا امر بر کسی مشتبه نشود. «نوه روح» اگر می‌خواهد ادای «پسر نوح» را درآورد خودش از كشتي انقلاب می‌ماند. ما مثل امامیم و با هیچ‌کس تعارف نداریم. اول کسی که گوش سیدحسین خمینی را گرفت و این پسر ناخلف حاج آقا مصطفی را از سفینه نجات بیرون انداخت، خود امام بود و اتفاقا آن روز هم مثل امروز ممد بود. نه، ممد زنده بود وقتی که شهر آزاد گشت. ممد الان هم زنده است. مرده واقعی ممد تمدن است که ما میخ کوبیدیم بر تابوت اصلاحات آمریکایی‌اش روز 9 دی. من سوم خردادی‌ام. حماسه اصلی، این روز رخ داد. من دوم خرداد رای دادم به شهدای سوم خرداد. «ناطق» از نظر من آن شهیدی است که با حنجره بریده باز هم در آخرین نطق خود ما را سفارش به پیروی از رهبری کرد. نه، مالک اشتر علی، ممد بود که وقتی شهر آزاد گشت زنده بود. خواص بی بصیرت، مالک ملک و املاک خویشند و با طلحه و زبیر قوم و خویش. من با اجازه بابا اکبر می‌خواهم بگویم واقعی‌تر از بسیجیان خمینی، بسیجیان خامنه‌ای هستند. ممد! شما اگر 45 روز در خرمشهر برابر گلوله بعثی‌ها مقاومت کردید ما 8 ماه تمام مقاومت کردیم در برابر ترکش ماهواره‌ها و اجازه ندادیم علم عباس در این سرزمین بر زمین بیفتد. دشمن در زمان 8 سال دفاع مقدس آنقدر صداقت داشت که در لباس دوست ظاهر نشود اما در 8 ماه دفاع مقدس، ما به هر خاری که نازک‌تر از گل می‌گفتیم سابقه‌اش را به رخ ما می‌کشید. یکی با امام بود در پاریس. دیگری با امام بود در نجف. یکی با امام بود در ترکیه. آن دیگری با امام بود در هواپیما. یکی دیگر با امام بود در پلکان هواپیما. دیگری با امام عکس داشت در پله اول. یکی در پله دوم. یکی در پله سوم. یکی در پله چهارم. یکی در پله پنجم. دیگری در پله برقی پاویون فرودگاه. من مانده‌ام ای محمد جهان‌آرا، اینها اگر اینقدر امام را دوست داشتند پس چرا به جای خانه‌ای ساده همه‌شان در کاخ و به صورت شاهانه زندگی می‌کنند؟! اینها اگر اینقدر امام را دوست داشتند پس چرا جام زهر دادند به امام؟! اینها اگر اینقدر امام را دوست داشتند پس چرا حلقوم خود را به صدای آمریکا و گلوی خود را به ندای فریب اجاره دادند و به ثمن بخس فروختند ندای حبیب را؟! نه، ما فریب عکس‌های شما با امام را نمی‌خوریم. ناکثین هم زیاد با پیامبر عکس داشتند اما بعد از شهادت امام محمدبن عبدالله درست بر عکس پیامبر حرکت کردند. ملاک، حال فعلی طلحه و زبیر است. ملاک حال فعلی آن بابايي است كه فرزندانش همه توزرد از آب درآمدند. ای محمد جهان‌آرا! ما جز پوتین مقدس تو استوانه‌ای برای این نظام نمی شناسیم. اینها مکعب مستطیل هم نیستند. مکعب مستطیل تابوت شهدای 8 سال دفاع مقدس و 8 ماه دفاع مقدس است. اینها متکبرهای مستأصلی هستند که خیال می‌کنند انقلاب ارث پدرشان است. ای محمد جهان‌آرا! اینها خواستند با همان شعار الله‌اکبر فاتحان خرمشهر کاریکاتور بکشند از انقلاب اسلامی و به صورت خیلی نرم و مخملين، اینجا را هم گرجستان و اوکراین کنند. غلط کرده‌اند. اینجا کوفه نیست. من مستاجر نیستم، خانه‌ام بیت رهبری است. اینجا مدینه است و ذوالفقار علی دست سید‌علی. اینجا کوچه بنی‌هاشم است نه خیابان مشرف به کاخ فرزندان شما. ما خامنه‌ای را مدیون خدا هستیم نه حتی خبرگان. قانون اساسی ناطق خامنه‌ای است. الکی هیچ کتاب مقدسی را بالای نیزه نبرید. اساسی‌ترین قانون این کشور همین وصیتنامه شهداست که مختصر و مفیدش این است نگذارید ولایت فقیه تنها بماند. ما مدیون خدا هستیم که در روزگار آزگار غیبت خورشید در این شب‌های جور و ستم، ماه را ارزانی ما کرد. شیخ رئيس‌جمهور شده بود به جای انرژی هسته‌ای از انرژی اسب بخار برق می‌گرفت. شیخ رئيس‌جمهور شده بود، لابد آرای باطله هم می‌شد معاون اول. شیخ رئيس‌جمهور شده بود، خدا عالم است در پیام‌هايش چند غلط پیدا می‌شد! نه، شما زندگی‌تان امامانه نیست، شاهانه است. شما فکر کردید با دلار می‌توان علم این عباس نگهدار آخرالزمان را به زمین انداخت. اشتباه کرده‌اید. ممد زنده است و دعای 300 هزار شهید بدرقه راه حضرت ماه. ای محمد جهان‌آرا! ما در این 8 ماه دفاع مقدس با دشمنی جنگیدیم در لباس دوست و آنقدرها مرز جنگ روشن نبود. خواص ما اغلب پرسه در مه زدند و یکی به نعل و یکی به میخ زدند و گفتند كسي نبايد عليه اخوي حرف بزند كه جرم است. ما اما در مه نبودیم که ستاره بودیم بر گرد ماه و سربازان نور. دور نیست آمدن تو با خورشید. لطفا زودتر بیایید که ما از 9 دی، سوم خردادی دیگر آفریدیم و درست مثل شما در مقام عمل به شب‌پرستان گفتیم: غلط کردید بی‌شمارید. ما و رها کردن ماه، هیهات که والله ان قطعتموا یمینی، انی احامی ابدا عن دینی و عن امام صادق الیقینی، نجل النبی الطاهر الامینی. یا نفس لا تخشی من الکفاری و ابشری برحمهًْ الجباری. مع النبی السید المختاری، قد قطعوا ببغیهم یساری. یا نفس من بعد‌الحسین هونی و بعهده لا کنت ان تکونی. هذا الحسین شارب المنونی و تشربین بارد المعینی. هیهات ما هذا فعال دینی و لا فعال صادق الیقینی. والله ان قطعتموا یمینی، انی احامی ابدا عن دینی.