ثمانه اکوان:
روند تغییر جایگاه باهنر در مجلس از رئیس در سایه بودن به حذف از هیات‌رئیسه مجلس ختم شد و نایب رئیس دوم مجلس نتوانست در فراکسیون اصولگرایان رای قابل توجهی برای حضور در هیات‌رئیسه مجلس به دست آورد. یکشنبه بعد از ظهر فراکسیون اصولگرایان مجلس در مجمع عمومی خود به رای‌گیری استمزاجی از نمایندگان برای تعیین نامزدهای اصلی هیات‌رئیسه مجلس پرداخت و در این رای‌گیری نمايندگان در انتخاب نواب رئيس به ابوترابي و صدر راي دادند و محمدرضا باهنر نیز که تنها به اندازه 4 رای با صدر فاصله داشت، با 95 رای نتوانست به عنوان کاندیدای نهایی این فراکسیون برای نایب رئیسی مجلس دست یابد. با این حال این برای نخستین‌بار نیست که محمدرضا باهنر، رئیس در سایه مجلس هفتم و نایب رئیس اول سال اول مجلس هشتم نتوانسته است در رای‌گیری استمزاجی درون فراکسیونی، توجه نمایندگان را به خود جلب کرده و رای موافق آنها را برای حضور یک‌ساله‌اش در هیات‌رئیسه مجلس با خود همراه کند اما نگاهی به روند افول جایگاه باهنر در هیات‌رئیسه مجلس هشتم که از نایب رئیسی اول آغاز شد و به حذف کامل از هیات رئیسه رسیده، سوالات دیگری را راجع به نفوذ و قدرت سیاسی اصولگرایان و آرایش سیاسی نمایندگان اصولگرا در مجلس مطرح می‌کند. برخی رسانه‌ها و ناظران پارلمانی بر این عقیده‌اند که با توجه به اینکه قبل از این نیز 2 تن از نمایندگان اصولگرای مجلس مرامنامه این فراکسیون را زیر پا گذاشته و پس از رای نگرفتن در جلسه فراکسیون اصولگرایان، برای عضویت در هیات‌رئیسه در صحن علنی مجلس اعلام آمادگی کرده‌اند، این احتمال وجود دارد که باهنر نیز با تکیه بر رایی که می‌تواند از نمایندگان فراکسیون اقلیت و تعدادی از نمایندگان مستقل مجلس بگیرد، در صحن مجلس برای نایب رئیسی اعلام آمادگی کند. رفتار باهنر در جلسه فراکسیون با شهاب‌الدین صدر ـ جانشین احتمالی‌اش در هیات‌رئیسه مجلس ـ که به گفته برخی نمایندگان حاضر در جلسه بعد از جلسه رای‌گیری او را در آغوش گرفته و به او تبریک گفته است، صحت چنین گمانه‌ای را زیر سوال می‌برد اما هم اینک این سوال نیز مطرح است که در صورت بی‌توجهی باهنر به مرامنامه فراکسیون اصولگرایان و اعلام کاندیداتوری‌اش برای نایب رئیسی در صحن علنی و در صورتی‌که بتواند رای نمایندگان را از آن خود کند، آیا با این رای می‌تواند برخی پرسش‌ها درباره علت تمایل برخی گرایش‌های سیاسی غیر از اصولگرایان به خود را پاسخ دهد؟ مساله دیگر درباره رای شکننده فراکسیون به باهنر، به وجود آمدن برخی پیش‌بینی‌ها و تحلیل‌ها درباره روابط کاری و موازنه قدرت بین او و علی لاریجانی است. برخی استقبال باهنر از نتیجه رای فراکسیون به صدر را نتیجه توافق نانوشته او با علی لاریجانی برای ریاست فراکسیون اصولگرایان می‌دانند و پیش‌بینی می‌کنند با توجه به انتقادات وسیعی که به لاریجانی درباره نحوه اداره فراکسیون اصولگرایان می‌شود،ممکن است لاریجانی خود پذیرفته باشد که ریاست را به کسی چون باهنر واگذار کرده و تنها به اداره مجلس بپردازد اما هنوز مشخص نیست که واکنش لاریجانی، رئیس مجلس به عدم حضور باهنر در ترکیب هیات‌رئیسه چیست و آیا با حضور نداشتن باهنر در هیات‌رئیسه، قدرت لاریجانی در این هیات افزایش می‌یابد؟ با این حال با روند موجود به نظر می‌رسد باید به بررسی گزینه دیگر نایب رئیسی مجلس یعنی شهاب‌الدین صدر پرداخت. نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی که از فهرست جبهه متحد اصولگرایی به مجلس راه یافته بود، 2 سال است با باهنر برای نایب رئیسی مجلس رقابت می‌کند و با فاصله رای اندکی مغلوب او می‌شود اما این بار در حالی رایی بالاتر از او آورده که در طول این 2 سال کمتر اظهار نظری از او درباره مسائل سیاسی روز شنیده شده و حتی در طول دوران انتخابات ریاست جمهوری و فتنه بعد از آن نیز روزه سکوت در پیش گرفته و این بار قرار است به عنوان نایب‌رئیس دوم مجلس در جایگاهی به مراتب مهم‌تر از ریاست کمیسیون بهداشت مجلس قرار گیرد.