ساحل عاج؛ قدرتمند و سلطه‌گر
قدرتمند و سلطه‌گر! ساحل عاج بدون شک بااستعداد‌ترین تیمی است که از قاره آفریقا در جام نوزدهم حضور خواهد داشت. آنها بلافاصله بعد از اطمینان از صعود به جام‌جهانی شروع به تمرین برای راهیابی به جمع 8 تیم نهایی کردند. (چیزی که تنها 2بار برای تیم‌های آفریقایی اتفاق افتاده است؛کامرون در 1990 و سنگال در 2002) حتی بعضی از کارشناسان اعتقاد دارند که فیل‌ها توانایی صعود از این مرحله را هم دارند بویژه در این جام که نخستین جامی خواهد بود که در قاره آفریقا برگزار می‌شود.
اما حذف زودهنگام و تعجب‌برانگیز ساحل‌عاجی‌‌ها در مرحله یک‌چهارم نهایی جام ملت‌های آفریقای 2010 زنگ خطری برای آنهاست که آیا دست‌کم گرفتن حریفان روی بالا نبردن جام توسط عاجی‌ها تاثیرگذار نبوده است؟! بیشتر مشکل نشأت گرفته از این است که آنها بازیکنان فوق‌العاده‌ای در اختیار دارند که در اروپا توپ می‌زنند. در حقیقت اگر کمی بیشتر دقت کنیم، متوجه این موضوع می‌شویم که آنها قادر به نشان دادن قدرت و استحکام واقعی خود نبودند.
کره‌شمالی؛ بي‌تجربه‌هاي آسيايي
کره‌شمالی با بدشانسی تمام در گروهی با 3 تیم قدرتمند جام همگروه شد. 3 تیم برزیل، پرتغال و ساحل عاج، هر سه از تیم‌های مدعی جام نوزدهم هستند و به احتمال زیاد پیشروی خوبی هم در جام خواهند داشت. متاسفانه باید قبول کرد که کره‌ای‌ها هرگز کار آسانی در این گروه نخواهد داشت، بنابراین باید منتظر فوتبال روان حریفان به همراه گل‌های زیاد در برابر آنها بود. به نظر می‌رسد کره‌شمالی که معمولا با سیستم 2-5-3 بازی می‌کند، باز هم باید بیشترین تمرکزش را روی دفاع بگذارد. تنها از این راه است که می‌شود شانس اندکی برای صعود آنها کنار گذاشت. در مرحله انتخابی کره‌شمالی توانست با دریافت تنها 5 گل در مجموع 8 بازی سومین مقام را در خوردن گل کمتر پس از استرالیا و کره‌جنوبی به‌دست آورد. فقدان تجربه حضور در میادین جهانی می‌تواند برای کره‌ای‌ها گران تمام شود. با توجه به سبکی که آنها در بازی خود دارند و نتایج احتمالی‌ای که خواهند گرفت، اعتراضات شدید مخالفان چندان هم دور از انتظار به نظر نمی‌رسد.
پرتغال؛ پر از نقطه ضعف
نقطه ضعف اصلی پرتغال نداشتن بازیکنان کافی در 2 پست کلیدی است: مهاجم و مدافع چپ. کرش گزینه‌های بسیاری برای برخی پست‌ها در اختیار دارد اما در چند پست تنها چند بازیکن معدود هستند که کیفیتشان هم زیر سوال است. نداشتن یک مهاجم خوب سال‌هاست پاشنه آشیل پرتغال شده و آمدن لیدسون به ترکیب تیم ملی راه‌حلی موقتی است که مشکل را بخوبی پنهان نمی‌کند. با توجه به اینکه پرتغال مدافع چپ باکیفیتی ندارد، دودا در بازی‌های اخیر در این پست بازی کرده و موفقیت چندانی نداشته، چرا که او بیشتر ذهنیت هجومی دارد و برای وظایف دفاعی مناسب نیست. یک راه‌حل می‌تواند بردن پائولو فریرا به سمت چپ باشد، هر چند او در این پست چندان راحت نیست. اگر این مشکل را به همراه مشکل نداشتن یک دروازه‌بان باتجربه در نظر بگیریم – ادواردو چند بازی ملی بیشتر ندارد و اسپورتینگ براگا، باشگاه او در رقابت‌های اروپایی حضور ندارد – به این نتیجه می‌رسیم که بخت پرتغال برای درخشش در آفریقای‌جنوبی بسیار اندک است و حتی شاید فکر کنیم حذف زودهنگام از جام جهانی 2002 ممکن است این بار هم روی دهد.
شد.