29 سال پیش در چنین روزی سفارت آمریکا توسط گروهی از دانشجویان پیرو خط امام تسخیر شد. ساعت 30/10 صبح روز یکشنبه، 13 آبان‌ماه سال 1358، گروهی 400 نفره از دانشجویان خط امام(ره)، از یک چهارراه قبل از سفارت آمریکا، در حالی که شعار می‌دادند در خیابان آیت‌الله طالقانی به سوی دانشگاه تهران حرکت کردند. آنها هنگامی که جلوی در اصلی سفارت آمریکا رسیدند، مسیر خود را تغییر دادند و پس از گشودن زنجیرهای این در به داخل سفارت رفتند. در همان زمان گروهی از دانشجویان نیز از دیوار خود را به داخل سفارت رساندند و پیشروی به سوی ساختمانهای داخلی سفارت را آغاز کردند. از همان لحظههای اول تصرف سفارت آمریکا، گروههای مختلف مردم در مقابل در سفارت اجتماع کردند و به دادن شعارهای ضدآمریکایی پرداختند. دانشجویان در سه بیانیهای که تا ساعت 18 (همان روز) از طریق بلندگو پخش شد، اعلام کردند که ساختمان اصلی سفارت تا ساعت 15 به تصرف کامل درآمد. هرچند تصرف ساختمان با مقاومت سه ساعته و همراه با پرتاب گاز اشک‌آور از جانب تفنگداران آمریکایی بود، هیچگونه آسیبی به دوطرف وارد نیامد. از ساعت 16 (همان روز) آزاد کردن گروهی از ایرانیانی که به‌عنوان ارباب رجوع یا کارمند در داخل سفارت بودند آغاز شد و آمریکاییان با چشم بسته به محل دیگری منتقل شدند. پیش از آنکه دانشجویان به در اصلی سفارت برسند، دیپلماتهای آمریکایی، مقداری از اسناد را در دستگاه‌های مخصوص خردکن ریختند و از بین بردند و مقدار زیادی از اسناد را نیز سوزاندند و بویژه نوارهای میکروفیلم و حافظههای کامپیوتری را نابود کردند.
پرواز چهارم نوامبر
34 سال پیش در چنین روزی امام خمینی از طریق فرودگاه مهرآباد به کشور ترکیه تبعید شدند. پنج روز پس از اینکه حسنعلی منصور، نخست وزیر، در مجلس شورای ملی از مصونیت قضایی نظامیان آمریکایی در ایران دفاع کرد، امام در یک سخنرانی سراسر انتقادي اصل لایحه تصویب شده کاپیتولاسیون را زیر سوال برد: عزت ما پایکوب شد، عظمت ایران و ارتش ایران را پایکوب کردند. قانونی در مجلس بردند؛ در آن تمام مستشاران نظامی آمریکا با خانواده‌هایشان، با کارمندهای فنی‌شان، با خدمه‌شان، اینها از هر جنایتی که در ایران بکنند مصون هستند. ملت ایران را از سگ‌های آمریکايي پست‌تر کردند. اگر چنانچه کسی سگ آمریکایی را زیر بگیرد بازخواست از او می‌کنند، اگر شاه ایران یک سگ آمریکایی را زیر بگیرد، بازخواست می‌کنند و اگر چنانچه یک آشپز آمریکایی شاه ایران را زیر بگیرد، بزرگ‌ترين مقام را زیر بگیرد هیچکس حق تعرض ندارد. چرا؟ برای اینکه می‌خواستند وام بگیرند از آمریکا، آمریکا گفت این کار باید بشود. بعد از سه، چهار روز وام 200 میلیون دلاری تقاضا کردند، دولت آمریکا تصویب کرد که در ظرف پنج سال مبلغ مزبور را به دولت ایران بدهند و در عرض 10 سال، 300 میلیون بگیرند. ایران خودش را فروخت برای این دلارها، ایران استقلال ما را فروخت، ما را جزو دول مستعمره حساب کرد، ملت مسلمان ایران را پست‌تر از وحشی‌ها در دنیا معرفی کرد. امام را در منزل خود شبانه دستگیر کردند. مثل سال قـبـل امام خمینـى مشغول عبادت شبانه بـود. کماندوها به منزل ایشان هجوم بردند و ايشان را مـستقیما بـه فرودگاه مهرآباد تهران اعـزام کردند. آنجا هم بـا یک هـواپـیـماى آماده نظامى بـه آنکارا پـرواز کـرد. عـصـر همان روز هم ساواک، کیهان و اطلاعات را مجبور کرد خـبـر تـبـعـیـد امـام را بـه اتهام اقـدام برضد امنیت کشـور منتشر کنند.
کاسه‌لیس مأمون
1228 سال پیش در چنین روزی طاهر ذوالیمینین یکی از سرداران ایرانی که نقش مهمی در ورود عباسیان به ایران داشت به قتل رسید. طاهر پوشنگی معروف به ذوالیمینین فرمانده ۳۰ هزار سرباز داوطلب ایرانی بود که در اواخر قرن دوم هجری از خراسان به حرکت درآمدند تا مأمون را خلیفه عباسی کنند و به این ترتیب، ایران را مثلا به استقلال خود نزدیک کنند. او و یارانش در ری سپاه امین برادر مامون را درهم شکستند و به همدان فراری دادند. آنها در همدان نیز ارتش ۹۰ هزار نفری عرب را تار و مار و آنها را تا بغداد دنبال کردند و بالاخره سر امین را برای مأمون آوردند. طاهر ذوالیمینین پس از اینکه مأمون را خلیفه کرد، در بازگشت از بغداد، در نیشابور اعلام استقلال کرد، اما عمر خوشی‌هایش کم بود و عوامل خلیفه بغداد همان شب او را به برزخ فرستادند.
جرقه اروپای جدید
194 سال پیش در چنین روزی کنگره تاریخی وین که باعث تغییر سیمای جغرافیای سیاسی اروپا و تحول در روابط خارجی بین آنها بود برگزار شد. این کنگره که کنفرانس سفیران قدرت‌های بزرگ اروپا به ریاست «کلمنز ونزل ون» مترنیخ اتریشی بود، برای حل مسائل و ترسیم دوباره نقشه سیاسی اروپا پس از شکست امپراتور فرانسه ناپلئون در نبرد آسپرن پایه‌ریزی شده بود البته به جز شروط صلح میان فرانسه و ائتلاف ششم که قبلا در پیمان پاریس درباره‌شان تصمیم‌گیری شده بود. کنگره وین در واقع بازتابی بود از تغییر عمیقی که ملت-دولت‌های اروپایی پس از انحلال امپراتوری روم مقدس دچار آن شده بودند. روی آوردن رژیم‌های اروپایی به نظام پارلمانی از یادگارهای کنگره وین بود. اینکه اولین‌بار چه کسی به کنفرانس ماه نوامبر وین لقب کنگره را داد اشتباه بزرگی کرد، چراکه به صورت غیررسمی فقط در بین قدرت‌های بزرگ برگزار شد، بدون اینکه نماینده‌ای از کشورهای کوچک اروپا درآن حضور داشته باشند.