گروه حوادث: قاتل دوچرخه‌سوار در آخرین اعترافات خود فاش کرد 100 زن و کودک را در فهرست سیاه جنایات سریالی‌اش قرار داده بود. فرید بغلانی که بی‌رحم‌ترین قاتل سریالی تاریخ جنایی ایران لقب گرفته است، هنوز ابراز پشیمانی نمی‌کند. این قاتل سادیسمی، نه‌تنها پس از هر جنایت با آرامش خاصی به زندگی روزانه خود ادامه می‌داد بلکه از رفتن به صحنه‌های قتل و سرکشی به طلاهای قربانیان و حتی لباس‌های آنان که در باغچه پشت خانه‌اش پنهان کرده بود، لذت می‌برد. فرید که در سلامت کامل روحی و روانی، قتل‌های فجیع را انجام می‌داده و هشت دختربچه، یک کودک پسر و هفت زن را قربانی اقدامات شیطانی خود کرده است، در بازجویی‌ها اعترافات تکان‌دهنده و وحشت‌آوری را مطرح کرد. قاتل دوچرخه‌سوار در بازجویی‌ها گفت: خدا ماموران و بازپرس پرونده را فرستاد تا من بازداشت شوم وگرنه تصمیم داشتم هر ماه یا هر روز یا هر وقت که حس تنفر به من دست می‌داد، قتل انجام دهم. فرید افزود: هیچ‌کدام از مقتولان را از پیش شناسایی نمی‌کردم و نمی‌شناختم اما می‌خواستم 100 زن و دختربچه را به قتل برسانم. بنابه گزارش خبرنگار ما، هنوز تحقیقات شبانه‌روزی از قاتل دوچرخه‌سوار ادامه دارد و برخی از نقاط تاریک در حال ابهام‌زدایی است.
گفت‌وگو با پدر عاطفه پورمحمود
عاطفه 9 ساله، روز 29 مردادماه سال 85 در محله صیعه بهمنشیر برای دوچرخه‌سواری از خانه بیرون رفت و چهار ساعت بعد جسدش در میان نیزارهای پشت خانه‌شان که در فاصله 2 هزار متری بود، پیدا شد.
با گذشت 2 سال، هنوز بغض در گلوی پدر عاطفه گره خورده است و از یادآوری آن روز شوم، می‌ترسد.
چه اتفاقی افتاد؟
عاطفه رفته بود بیرون بازی کند، وقتی متوجه شدیم خبری از او نیست، سراغش رفتیم، هیچ اثری از عاطفه و دوچرخه‌اش نبود. همه جا را زیر پا گذاشتیم، دوستانش نیز او را ندیده بودند، چهار ساعت طول کشید تا جنازه‌اش را دیدیم. پشت خانه بین نیزارها و نخلستان‌ها بود.
چطور به قتل رسیده بود؟
با آجر ضربه‌ای به سرش زده بودند. صورتش شناخته نمی شد، لباس به تن نداشت و بدنش خاکی بود. جواهراتش را برده بودند و از دوچرخه‌اش اثری نبود.
به کسی مظنون نبودی؟
به هیچکس، من دشمنی ندارم که کسی بخواهد دخترم را به قتل رساند وقتی هم قاتلان دستگیر شدند فهمیدم بخاطر دزدی بود.
قاتلان چه کسانی بودند؟
حسن و موسی، آنها بعد از دستگیری اعتراف کردند عاطفه را دزدیده‌اند و با زور به نیزارها برده و با ضربات آجر او را کشته‌اند.
واقعیت را می‌گفتند؟
بله، آمدند محل قتل را بازسازی کردند، حتی وقتی مامور به آنها گفت که جنازه جای دیگری بود، نپذیرفتند و دقیقا محل افتادن جنازه عاطفه را نشان دادند.
طلاها را گرفتید؟
طلاهای دخترم را پس ندادند و گفتند به دوره‌گردی فروخته‌اند که او را نمی‌شناختند. اما دوچرخه پیدا شد.
همان دو قاتل دوچرخه را پس دادند؟
خیر، فردای جنایت در همان نزدیکی قتل پیدا شد، روز پیش از آن هرچه گشتیم دوچرخه را پیدا نکردیم، همسایه‌ها می‌گفتند یک زن را دیده‌اند که دوچرخه را آورده و نزدیک پلی رها کرده است.
این زن دستگیر شد؟
خیر، پلیس این حرف‌ها را نپذیرفت.
می‌دانی دختربچه‌های دیگری در محله‌تان به قتل رسیده‌اند؟
بله، پشت بیمارستان آریان، سه چهار دختربچه را کشته‌اند، در همسایگی‌مان هم دو، سه‌تایی هستند که به قتل رسیده‌اند.
چند تا بچه داری؟
من سه زن گرفته‌ام که از اولی یک بچه، دومی 2 بچه و سومی چهار بچه دارم که با مرگ عاطفه از آخری نیز به سه بچه رسیده‌ام.
با این قتل، نگران آنها نشدی؟
خیلی نگران هستم. اصلا زندگی‌مان تحت تاثیر قرار گرفت، بچه‌های آخرم کوچکتر هستند و بقیه نزد پدر و مادرم زندگی می‌کنند، با مرگ عاطفه اجازه نمی‌دهیم آنها بیرون خانه باشند، خیلی ترسیده‌ایم و از مسؤولان گلایه داریم.
چرا گلایه؟
بعد از یک سال به شما می‌گویند قاتل فرزند شما، حسن و موسی نیستند و مردی به نام فرید بغلانی است، قبول نداریم. اگر آنها نبودند چگونه همه قتل را توضیح داده‌اند. من بارها نامه به رئیس پلیس کشور و بازرسی پلیس نوشته‌ام و خواسته‌ام تعیین تکلیف کنند.
باور نداری فرید قاتل است؟
برایم سخت است. شاید فردا گفتند قاتل فرید نیست و فرد دیگری را معرفی کردند، مگر قبلی‌ها بازسازی صحنه قتل نکردند و اعتراف نداشتند، پس چطور الان بی‌گناه هستند.
اگر برای شما ثابت شد که قاتل فرید است، چه مجازاتی را می‌خواهید؟
قاتل هر کسی که باشد باید قصاص شود، دخترم را شکنجه داده بودند، او گناه داشت و معصوم بود، می‌خواهم خیلی زود از این بلاتکلیفی در بیایم و قاتل مجازات شود.
دستورات ویژه برای چگونگی انجام تحقیقات 16 جنایت
اعتراف‌های قاتل دوچرخه‌سوار به 16 جنایت سریالی در خوزستان مشکلات بسیاری را پیش‌روی پلیس و دادگستری آبادان گذاشته است.
به‌جز سه جنایت، در بیشتر قتل‌هایی که فرید بغلانی به گردن گرفته تیم‌های قضایی و پلیسی، متهمان بسیاری را روانه زندان کرده‌اند و برخی محاکمه جنایی نیز شده‌اند. از اسفندماه سال 83 که زن 60 ساله‌ای به نام نوریه پورعلی در خرمشهر به قتل رسید، کلید وقوع این قتل‌های زنجیره‌ای از سوی قاتل دوچرخه‌سوار زده شد اما هیچکس تا خردادماه سال 87 نمی‌دانست یک مرد سادیسمی آزادانه به اجرای نقشه‌های شوم خود دست می‌زند. با وجود متمرکز بودن قتل‌های زنان و دختربچه‌ها در منطقه بهمنشیر آبادان بویژه در سال 85 که تعداد جنایات به اوج خود رسید، پلیس و مقامات قضایی همه این جنایات را پرونده عادی قتل دانستند و با روش‌های معمولی که در آن تحقیقات روی انتقام‌گیری‌های فامیلی، اختلافات قاتلان با خانواده‌های قربانیان آن هم به صورت کاملا جداگانه متمرکز شده بود، به ردیابی مظنونان پرداختند. ماموران پلیس آبادان در تحقیق از خانواده قربانیان وقتی آنان مظنون‌هایی را معرفی می‌کردند سراغ این مظنون‌ها که در برخی پرونده‌ها بیش از 2 مرد نیز بوده‌اند، رفته و آنان را بازداشت می‌کردند. عجیب‌تر اینکه بیشتر مظنون‌ها نه تنها در تحقیقات پلیس آبادان قتل‌ها را به گردن گرفته‌اند بلکه به سرقت جواهرات مقتول‌ها، فروش آنها و سپس به بازسازی صحنه‌های جنایت دست زده‌اند. در قتل نرگس خلفی که 9 ساله بود و روز 20 مهرماه سال 85 در مسیر مدرسه ربوده شده و به قتل رسیده است، پلیس آبادان نه تنها یک کفاش دوره‌گرد دوچرخه‌سوار را بازداشت کرد بلکه با توجه به وجود آثار خون روی لباس‌های وی اصرار بر قاتل بودن وی داشته و این کفاش نیز در بازجویی‌های فنی به قتل عاطفه کوچولو اعتراف و صحنه قتل را بازسازی کرده بود. در قتل مریم حدادی، دختر 11 ساله‌ای که 25 تیرماه سال 85 پشت بیمارستان آریان آبادان به قتل رسید نیز یک مرد خواربارفروش و همسرش بازداشت شدند. آنان نیز قتل این دختربچه را پذیرفتند، صحنه قتل را بازسازی کردند و انگیزه‌شان را سرقت جواهرات کودک قربانی دانستند. در آن زمان بازپرس پرونده این جنایت، قاضی محرابی بود که در حال حاضر دادستان آبادان است و در گفت‌وگو‌ی ویژه با «وطن‌امروز» به نکته جالبی اشاره کرد. دادستان محرابی که در تعدادی از قتل‌های زنجیره‌ای بازپرس بوده است درباره علت این ایراد و توجه نداشتن به سریالی بودن قتل‌ها بویژه در سال 85 با وجود اینکه دلایلی بر زنجیره‌ای بودن پیش‌روی پلیس بود، گفت که همه این قاتلان را پلیس آبادان به دادسرا معرفی کرد و با نتایج تحقیقات آنان بود که اصرار بر قاتل بودن این افراد می‌شد. پلیس دادگستری آبادان در حال حاضر با مشکل پیچیده‌ای مواجه شده است چرا که بیش از 10 زندانی با اتهام قتل‌هایی که مرتکب نشده‌اند در زندان‌ها به سر می‌برند، از سوی دیگر برخی با کیفرخواست سنگین در دادگاه کیفری استان خوزستان محاکمه شده‌اند و تعدادی نیز در انتظار محاکمه هستند.
دادستان محرابی گفته است که با مشخص شدن بی‌گناهی این متهمان نامه‌ای فوری به دادگاه کیفری استان خوزستان نوشته‌ایم تا آنان را محاکمه نکنند و جلوی اجرای احکام صادره –قصاص- برای این مظنونان را گرفته‌ایم. در واقع، اگر بازپرس مزرعه اصرار به زنجیره‌ای بودن قتل‌های آخر – سه جنایت در سال 87- را نداشت بویژه در قتل مریم حدادی که پلیس آبادان 2 جوان را قاتل معرفی کرد، قاتل دوچرخه‌سوار با قتل‌های دیگری آزادانه به‌دور از مجازات به شکارهای خود می‌پرداخت و تیم‌های تحقیق در خواب زمستانی می‌ماندند. «چرا قتل‌ها سریالی نبود؟» این سوال زیاد پیچیده نیست اما پاسخ سختی دارد. دادستان آبادان باوجود قدردانی از پلیس، آنان را در مشخص نکردن سریالی بودن جنایات و معرفی قاتلانی که بی‌گناهی‌شان با دستگیری فرید ثابت شده است، مقصر می‌داند و این در حالی است که سرپرستی تحقیق در پرونده‌های جرائم برعهده مقام قضایی و در صف نخست با بازپرس پرونده است.
چرا کوتاهی؟
اگر به لایه‌های تحقیقی بپردازیم در صف مقدم، بازپرس پرونده قرار دارد که با حضور در صحنه جنایت‌ها به بررسی آن می‌پردازد، سپس تیم جنایی و تشخیص هویت پلیس آگاهی آبادان است که آنان در همه صحنه‌ها به نمونه‌برداری و تشریح جزئیات قتل دست می‌زنند. پزشکی قانونی آبادان می‌توانست در این پرونده‌ها لایه دیگری را تشکیل بدهد و با مقایسه نتایج کالبدشکافی‌ها به مسؤولان پلیسی و قضایی اعلام کند که قتل‌ها سریالی است. بعد از این لایه‌ها، به دایره جنایی پلیس آگاهی ناجا می‌رسیم که در آن کارشناسان پلیسی که همگی دارای تجربیات بسیاری هستند، هر روز در جریان همه حوادث جنایی در سراسر ایران قرار می‌گیرند.
یکی از وظایف این افسران ارشد، مقایسه جرائم در همه نقاط کشور است و پیدا کردن ارتباطی بین آنها، در این پرونده‌های مشابه مشخص نیست چرا که کارآگاهان پلیس آگاهی ناجا نیز به سریالی بودن آنها مشکوک نشده‌اند و پس از چهار سال و به‌وجود آمدن بسیاری از مشکلات و زندانی شدن تعدادی بی‌گناه باید قتل‌های سریالی خوزستان فاش شود.
ناباوری‌ها
هیچ‌کدام از خانواده‌هایی که قاتلان دختربچه‌ها یا زنان‌شان پیش از اعترافات فرید از سوی تیم پلیسی و قضایی معرفی شده بودند، باور ندارند که قاتل یک مرد سادیسمی باشد و همگی اصرار بر گناهکار بودن همان قاتلان در بند دارند.
بازپرس مزرعه نیز بر این مورد تاکید دارد و اعلام می‌کند در حال چاره‌جویی هستند تا همه متقاعد شوند قاتل عزیزان‌شان فرید بغلانی است. اگر قاتل دوچرخه‌سوار می‌خواست سکوت کند و با دروغ‌پردازی هیچ قتلی را به گردن نگیرد، تیم‌های تحقیق چگونه می‌توانستند ثابت کنند قاتلان معرفی شده، بی‌گناه هستند، چرا که آنها همه قتل‌ها را جزءبه‌جزء تشریح کرده بودند. واقعا چگونه و در چه شرایطی یک بی‌گناه می‌تواند قتل‌ها را به گردن بگیرد و مو به مو تشریح کند، در تک‌تک جنایت‌ها مقصر کیست؟ شاید اگر به گفته بازپرس مزرعه این بی‌گناهان تحت اجبار اعتراف نمی‌کردند، آمار قتل‌های فرید خیلی کمتر می‌شد. بازپرس مزرعه وقتی پلیس 2 مرد جوان را قاتل یکی از جنایت‌ها معرفی کرد با وجود اینکه آنان اختلاف فامیلی و انتقام‌گیری را انگیزه خود دانسته و به بازسازی چگونگی قتل دختربچه پرداخته بودند، باز این اعترافات را نپذیرفت و اگر همین اقدام قضایی در پرونده‌های دیگر صورت می‌گرفت، بی‌گناهی روانه زندان نشده و مسیر پرونده به بیراهه کشانده نمی‌شد. تحقیقات خبرنگار ما نشان می‌دهد که خانواده‌های قربانیان، فرید را قاتل نمی‌شناسند و از سوی دیگر تیم‌های قضایی و پلیسی برای پاک کردن اشتباه خود در چهار سال وقوع قتل‌های سریالی به تکاپو افتاده و در حال چاره‌جویی هستند. شاید سکوت مرموز پلیس درباره اطلاع‌رسانی برای دستگیری قاتل دوچرخه‌سوار نیز دلیلی جز این نداشته باشد.
ادامه گزارشات گروه حوادث «وطن‌امروز» از جزئیات قتل‌های سریالی خوزستان را در شماره بعدی – فردا – بخوانید.