۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۵:۴۷
ورزش در انتخابات ریاست جمهوری آمريكا

اوباما؛ شکارچی سبد

هایکو اولدروپ

 

باراک اوباما قصد دارد در «کاخ سفید» یک حلقه بسکتبال را برپا کند. جان مک کین هم از ورزشگاه‌های بیسبال دیدن می‌کند: به راستی چرا و به چه دلیل ورزشکاران بیش از هر زمان دیگری در کمپین‌های انتخاباتی آمریکا سهم دارند؟

 

 

 

صحنه اگرچه کمی خنده‌دار بود، اما هیچ کس نمی‌خندید، حتی «مانی لگاس» هم. او می‌خواست کارش را انجام بدهد. لگاس در لیگ حرفه‌ای‌ هاكي روی یخ آمریکای شمالی (NHL)دروازه‌بانی یک باشگاه را بر عهده دارد. او به زمین مسابقه رفت، درست همانند 314 بازی قبلش. با این حال او این بار در نخستین گام خود در زمین یخی مسابقه نقش برزمین شد. سارا پالین، مشاور و دست راست مک کین، کاندیدای جمهوریخواهان در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا به میان زمین بازی آمده است تا در حضور رسانه‌ها دیدار میان دو تیم سنت‌لوئیس و لس‌آنجلس را آغاز کند. فرش قرمزی که برای پالین پهن شده است باعث بدشانسی لگاس و زمین خوردن او شد. ورزش و هوادارانش این روزها مکانی مناسب برای مبارزه انتخاباتی ریاست جمهوری [آمریکا] شمرده می‌شوند. پالین كه خود را دوستدار هاکی نشان می‌دهد، می‌کوشد رابطی میان سیاست و ورزش باشد. جان مک کین به ورزشگاه‌های بیسبال می‌رود و باراک اوباما هم در کارولينای شمالی با یک تیم بسکتبال دانشگاهی تمرین می‌کند. جان سیل واترسن، نویسنده کتاب «ورزش و روسای جمهور‌ آمریکا» می‌نویسد: معلوم شد که نامزد‌هاي با علاقه‌مندی به ورزش برای انتخاب‌کنندگان بهتر به نظر می‌رسند.

از سویی دیگر ورزشکاران بیشتری هم در حوزه سیاست جرات حضور می‌یابند آنها بیش از هر زمان دیگری با کمپین‌های نامزدها در ارتباط و رفت و آمد هستند، چه به عنوان طرفدار و چه به عنوان حامی مالی. پیتر درایر، استاد علوم سیاسی کالج «اکسیدنتال» شهر لس‌آنجلس می‌گوید: این مبارزه انتخاباتی به گونه‌ای دیگر پیش می‌رود. ورزشکاران آشکارا اعلام می‌کنند حامی چه کسی هستند و برای آنها پول می‌دهند. فکر می‌کنم، همه این چیزها به باراک اوباما برمی‌گردد.

در سال‌های پیش بیشتر پول‌های جمع‌آوری شده بيش از همه به حساب جمهوریخواهان سرازیر می‌شد، چرا که سیاست‌های این حزب برای آنهایی که درآمدهای بهتری را به دست می‌آورند، مالیات ناچیزی را تضمین می‌کرد. ورزشکاران حرفه‌ای فوتبال، بسکتبال، بیسبال و هاکی روی یخ هم از جمله همین افراد هستند. آنها چهار سال پیش با 350 هزار دلار حامی جورج دبلیو بوش بودند. جان کری، نامزد و رقیب بوش در انتخابات سال 2004ریاست‌جمهوری آمریکا تنها 43 هزار دلار از این راه به دست آورد تا صرف هزینه‌های انتخاباتی‌اش کند. این بار اما، شرایط مالی دو نامزد از نظر میزان حمایت ورزشکاران برابر است و این به خاطر رنگین‌پوست‌هاست. افراد خصوصی اجازه دارند تا 2300 دلار پرداخت کنند. البته از راه‌های غیر مستقیم هم می‌توان رقم بیشتری را پرداخت کرد. از همین رو لبرون جیمز، ستاره بسکتبال آمریکا 20 هزار دلار به حساب نامزد دموکرات مورد علاقه‌اش واریز کرد.

جیمز تنها یکی از حامیان سرشناس و شناخته شده اوباماست. بسکتبالیست‌ها به‌ويژه از این سناتور آمریکا حمایت می‌کنند. هر چه باشد او در سال‌های جوانی یک شکارچی موفق حلقه بود. از این گذشته بسکتبال در آمریکا ورزش سیاهان شمرده می‌شود. در لیگ حرفه‌ای بسکتبال آمریکا (NBA)، 76 درصد ورزشکاران را سیاهان تشکیل می‌دهند. درست همانند جیسون‌تری. این بازیکن بسکتبال می‌گوید: من هوادار اوباما هستم و امیدوارم که او رئیس‌جمهور شود. تری همبازی دیرک نوويتسکی، لژیونر آلمانی در تیم دالاس ماوریکس است و در رختکن این تیم در کنار این آلمانی می‌نشیند. با این وجود بحث‌های سیاسی به ندرت درمی‌گیرد. این آلمانی می‌گوید، انتخابات برای کشور آمریکا با اهمیت است و او هم از مبارزه انتخاباتی چیزهای زیادی را در می‌یابد. با این حال برای این آلمانی فرقي نمی‌کند، چه کسی برنده و رئیس‌جمهور شود.

هر چند او می‌تواند خوشحال باشد. اوباما اعلام کرده است در صورت پیروزی یک حلقه بسکتبال را در محوطه کاخ سفید برپا خواهد کرد. البته اوباما نخستین دولتمرد ورزشی نیست. دوایت آیزنهاور در سال 1956 پس از یک مقاله نابود کننده روزنامه در مورد روند رو به کاهش ورزش در میان شهروندان آمریکا برنامه‌ای را برای آمادگی جسمانی جوانان به اجرا درآورد. برنامه‌ای که هنوز هم در مدارس ابتدایی آمریکا در حال اجراست. ریچاردنیکسون، در دوران ریاست‌جمهوری‌اش در کاخ سفید یک مجموعه بولینگ را ترتیب داد. رونالد ریگان هم در باغ با دوستانش به فوتبال مي‌پرداخت و جورج دبلیو بوش هم در آنجا به گونه‌ای قابل قبول بیسبال بازی می‌کرد. مک کین هم با وجود 72 سالی که دارد، ورزشکار به حساب می‌آید، او در ایالت آریزونا در تیم‌های مختلف کارت مخصوص هواداری دارد و یک هوادار پر و پا قرص بیس‌بال شمرده می‌شود. او سال‌ها پیش از لیگ بیسبال MLB خواسته بود، برابر دوپینگ سخت‌گیرانه‌تر عمل کنند. کورت شیلینگ، بازیکن بیسبال یکی از شناخته‌شده‌ترین دوستان و حامیان مک‌کین است و در آگهی‌های تلویزیونی به نفع این سناتور ظاهر می‌شود. پرتاب‌کننده تیم بیس‌بال «بوستون رد ساکس» در وبلاگ شخصی‌اش

38pitches.com نوشت:‌وقت بگذار و حرف نامزدها را گوش کن. اگر گوش کنی که آنها چه می‌گویند، اگر ببینی که چطور افرادی هستند، آن وقت نتیجه‌ می‌گیری که جان مک کین برای رئیس‌جمهور شدن بهترین فرد است، آن هم با اختلافی زیاد. «برادی کوئین»‌و «جو توماس» از تیم فوتبال کلیولند براونز، آشکارا از جمهوریخواهان حمایت کردند. هر دوی آنها در یک برنامه تبلیغاتی مربوط به مبارزه‌های انتخاباتی، مک کین را در آغوش گرفته و از او به پاس خدماتش به عنوان سرباز آمریکا تشکر كردند، از نظر رومرو کرنل، مربی رنگین پوست آنها، اين همه ميهن‌پرستي بازيكنان سفيدپوستش خريدار چنداني ندارد. او اگرچه به هرگونه عقیده سیاسی احترام می‌گذارد، اما می‌گوید: بازیکنانش باید مراقب باشند تا با اینگونه حرف‌ها در تیم شکاف ایجاد نکنند. در رختکن تیم او جو به نفع اوباماست. از هر سه بازیکن ليگ فوتبال آمریکا NFL دو نفر رنگین پوست هستند. کمپین به راه افتاده از سوی «جک برور» بازیکن سال‌های بیش راگبی با نام «بازیکنان NFL به نفع اوباما» بازتاب زیادی داشته است.

 

در میان روسای باشگاه‌ها این انتخابات به گونه‌ دیگری است. آنها از مک کین طرفداری می‌کنند. در میان 10 اسپانسر بزرگ مالی مک کین، شش نفر مالکان تیم‌های فوتبال هستند. آنها به برنامه‌های اوباما کاری ندارند. برنامه‌هايی که مالیات‌ها را براساس سود مالی افزایش می‌دهد. وین هویزنگا که نیمی از باشگاه «میامی دلفینز» به او تعلق دارد، می‌گوید: ترجیح می‌دهم پولم را پای یک باشگاه خیریه صرف کنم به جای آنکه آن را به اوباما بدهم. اما به مانی لگاس برگردیم؛ همان قربانی مبارزه‌های انتخاباتی از تیم سنت لوئیس! در حالی که او پس از افتادنش هنوز هم دچار زخم و جراحت است. پالین هوادار هاکی مدتی است که در فینال مبارزه انتخاباتی مشغول جمع‌آوری آراست. براساس نظرسنجی‌ها آرای بازیکنان هاکی روی یخ در روز سه‌شنبه 4 بر یک به سود مک کین خواهد بود. خود لگاس نه با اوباما و نه با مک کین میانه‌ای ندارد. او یک کانادایی است و نمی‌تواند در انتخابات ریاست‌جمهوری آمريكا شرکت کند.

 

 

 

ترجمه: محمد مهوار ، منبع:

ZEIT-online

 

ارسال نظر
captcha
پربیننده