با سرد شدن آب و هوای اقلیم ایران دیگر باید خودمان را آماده کنیم برای آغازخزان ورزش.
اگردر جریان اتفاقات ورزش ایران باشید قطعا شنیدیدکه تا پایان سال، دوره ریاست پانزده فدراسیون ورزشی به پایان میرسد و با جمع شدن اعضای مجمع این پانزده فدراسیون، پانزده رئیس جدید برای این فدراسیونها انتخاب میشوند. به هرحال کافی است بدانید درفدراسیونهای گلف، نجات غریق، هاکی، تکواندو، تیراندازی، تنیس، قایقرانی، اسکی، بدمینتون، جانبازان، شنا، شطرنج، ناشنوایان، وزنهبرداری و مشتزنی تا پایان سال شاهد برگزاری انتخابات مجمع هستیم و با این سناریو حتی امکان دارد که تمام ساختار ورزش ایران عوض شود. به هرحال با شایعاتی که در روزهای گذشته دهان به دهان میچرخد، تا یک مقداری میتوان اتفاقات آینده را پیشبینی کرد. یکی ازاصلیترین شایعاتی که شنیده شده، برمیگردد به اینکه حسین رضازاده که تنها چهارماه پیش ازآغاز المپیک از دنیای ورزش خداحافظی کرده بود و البته دو ماه پیش سرمربی تیم ملی وزنهبرداری لقب گرفته بود، الان گزینه اصلی ریاست فدراسیون وزنهبرداری است. اگر انتخابات کمیته ملی المپیک را دنبال کرده باشید، حتما فهمیدید که بهرامافشارزاده، رئیس فعلی فدراسیون وزنهبرداری، الان دیگر دبیرکمیته ملی المپیک شده وخودش در گفتوگوهای زیادی اعتراف کرده که پس از پایان دوران ریاستش درفدراسیون وزنهبرداری دیگر عطای کاردر وزنهبرداری را به لقایش میسپارد. البته انتقاداتی هم به این جایگزینی وارد شده.
گویا منتقدان ریاست رضازاده مانور میدهند روی اینکه رضازاده سابقه مدیریتی ندارد و ریاست او در فدراسیونی که میتواند یکی از فدراسیون مدالآور ما درالمپیک 2012 لندن باشد، ریسک بزرگی است. با این حال گویا باید ریاست رضازاده در فدراسیون وزنهبرداری را جدی بگیریم. اگر باور نمیکنید گفتوگوی بهرامافشارزاده را بخوانید که درآن میگوید: «تلاش میکنیم تا بهترین گزینه را برای ریاست فدراسیون وزنهبرداری انتخاب کنیم تا زحمات چندین سالهمان به هدر نرود. من دو سال در فدراسیون وزنهبرداری حضور داشتم و در این مدت نتایج ارزشمندی کسب شد. نباید این زحمات به هدر رود و باید شخصی جایگزین من در این فدراسیون شود که ازصلاحیت لازم برخوردار باشد.
باید کسی رئیس شود که بتواند همبستگی لازم در وزنهبرداری کشور را حفظ کند و وزنهبرداران را دور هم گرد آورد.» از سوی دیگرهم بحث ریاست هادی ساعی درفدراسیون تکواندو پیش کشیده شده. روز گذشته خبر خداحافظی هادی ساعی از دنیای ورزش به صورت رسمی منتشر شد. مشاور هادی ساعی از خداحافظی اسطوره تکواندوي ایران در روز افتتاحیه نخستین دوره مسابقات غرب آسیا خبر داد. احسان دلاویز، مشاور هادی ساعی در خصوص تصمیم جوانمردترین تکواندوکای جهان که نزدیک به دو دهه برای ایران به مدالآوری و افتخارآفرینی پرداخت، گفت: «پزشک ساعی تشخیص داده که پای مصدوم او نیاز به جراحی دارد، بنابراین این قهرمان تصمیم گرفته به ترمیم آسیب دیدگیهای خود پرداخته و جای خود را به جوانترها بدهد. ساعی تصمیم دارد در آینده به نقشآفرینی در عرصههای دیگر تکواندو بپردازد.» که البته باید بفهمیم این «عرصههای دیگر» قطعا ریاست فدراسیون تکواندوست. به هرحال او که درالمپیک 2008 پکن تنها مدال طلای ایران را به گردن آویخت و در ماههای گذشته به حضور در جلسات هفتگی سرگرم بوده، تنها با یک توجیه از دنیای ورزش خداحافظی کرده. قطعا ریاست او درفدراسیون تکواندو آنقدر وسوسهبرانگیز است که دیگر قید مبارزه روی شیاپ چانگ را بزند و به روزهای ریاست فکر کند. البته در فدراسیونهای دیگر هم باید در انتظار پوستاندازی مدیریتی باشیم. در فدراسیون ورزش جانبازان احتمالا محمود خسرویوفا به کارش خاتمه میدهد و به جای او غفور کارگری این پست را برعهده میگیرد. غفور کارگری، سرپرست کاروان ورزشی ایران در پارالمپیک 2008 پکن بود،کسی که در ماجرای جا ماندن پرتابگران ایران از مسابقه هم مقصر اصلی شناخته شد. از سوی دیگر هم شایعه پایان کار وحید مرادی در فدراسیون شنا، مداحی در فدراسیون شطرنج و خروشی در فدراسیون تنیس به شکل جدی به گوش میرسد. این را هم باید اضافه کرد که هاشمی، سرپرست موقت فدراسیون تیراندازی، عسکری سرپرست موقت فدراسیون شمشیربازی و ملکزاده سرپرست موقت فدراسیون اسکواش با کارنامه خوبی که در چند ماه گذشته داشتند، قطعا در انتخابات مجمع عمومی فدراسیونشان برای ریاست رای میآورند. اما ناطق نوری، رئیس فدراسیون مشتزنی و کرباسیان، رئیس فدراسیون بدمینتون میمانند.
به هر حال این تنها یک پیشبینی ساده است که بر مبنای اتفاقات چند ماه گذشته ورزش ایران نوشته شده. البته بعید است که در روزهای آینده این جناح بندی برای انتخابات ریاست 15 فدراسیونی که انتخابات را درپیش دارند، به هم بخورد. با این حساب باید در انتظار نسل جدیدی از مدیران ورزشی باشیم. نسلی که در آن حسینرضازاده و هادی ساعی سردمداران آن هستند.