حقیقت گمشده سپیدها

حسین جوادی:

این یک واقعیت ملموس است که در فوتبال همه چیز به مسائل فنی خلاصه نمی‌شود بلکه آیتم‌های دیگری چون مسائل مدیریتی می‌تواند موجب همگرایی و در نهایت فاکتور برتری ‌شود. تلفیق فاکتورهای مدیریتی و فنی، نقطه عطف یک باشگاه را رقم می‌زند و بالندگی و خیزش تیم را از قوه به فعل در می‌آورد.مدیران نواندیش دامنه این فاکتور حیاتی را در نزد اعضای باشگاه تسری می‌دهند و مساله روحی مثبت را به تیم تزریق می‌کنند. ثبات جمعی و فرآیند جمع‌اندیشی نه تنها روحیه پرخاشگری و عادت به باخت را از سیمای یک تیم می‌زداید بلکه اسباب سعادت آن را فراهم می‌آورد. اما تمام این حقیقت‌ها در باشگاه سلطنتی رئال مادرید گم شده است. زمانی بود که تمام ستارگان جهان به رئال‌مادرید مهاجرت می‌کردند و تمام این اتفاقات در زمان فلورنتینوپرس، رئیس آن وقت باشگاه رخ می‌داد، اما حالا رئال در سراشیبی افول قرار گرفته و این واقعیتی است که ضعف مدیریتی کالدرون در آن به وضوح دیده می‌شود. شاگردان شوستر آنقدر بد نتیجه می‌گیرندکه حتی کودکی هم می‌تواند پیش‌بینی کند این تیم به جایی نمی‌رسد!بدون شک نخستین نکته‌ای که از ذهنمان می‌گذرد، بررسی عملکرد مدیریتی باشگاه رئال مادرید است. در فوتبال اسپانیا نحوه تصمیم‌گیری در باشگاه‌های بزرگ تا حدودی متفاوت است. در واقع در راس هرم تصمیم‌گیری باشگاه‌های بزرگ اسپانیا مجمع قرار دارد و سپس هیات مدیره. به بیان بهتر مدیر یا رئیس، یک مجموعه نظارتی و مافوق را بالای سرخویش می‌بیند و در تصمیم‌گیری‌ها باید نظر آنان را جلب کند. اما با تمام این صحبت‌ها تنها یک نفر است که در موضع اتهام قرار می‌گیرد و او کسی نیست جز «کالدرون».در طول سه تابستان گذشته( که بهترین زمان برای نقل و انتقالات است) کالدرون هر بار وعده به خدمت گرفتن یکی از ستاره‌های اروپایی را به هواداران می‌داد (شاید همان «بمب خبری» خودمان باشد که مدیران وطنی از آن سخن می‌گویند) ولی هیچ کدام از وعده‌های او عملی نشد تا مادریدی‌ها فرصت‌ها را یکی پس از دیگری از دست دهند. ابتدا قرار بود تا «کاکا» ستاره برزیلی میلان در یک انتقال استثنایی راهی سانتیاگو برنابئو شود که هرگز به وقوع نپیوست. پروژه بعدی فابرگاس بود که آن هم به دلیل علاقه شدید این بازیکن به آرسنال منتفی شد! و بعد از آن جنجالی‌ترین نوع انتقال در حال انجام گرفتن بود که ناگهان سر و کله فرگوسن پیدا شد و کالدرون نتوانست «کریس رونالدو» را به رئال مادرید بیاورد. این بازیکن در چرخشی ناگهانی اظهار داشت ماندن در منچستریونایتد را ترجیح می‌دهد! زمانی که مدیر ارشد باشگاه از جذب رونالدو مایوس شد سری هم به تیم‌های همسایه زد، جایی که داوید ویا و سانتیاگو کازورلا طعمه‌های اصلی آقای مدیر بودند، اما باز هم تعصب بازیکنان به تیم‌هایشان بر پول‌های درشت باشگاه چربید تا ناکامی‌های مدیریتی کالدرون تکمیل شود. تنها بازیکنی که می‌توان از او نام برد، رافائل فن‌درفارت هلندی است، او ثمره تلاش‌های جناب مدیر است. زمانی که ارکستر رئال «فالش» یا همان خارج می‌نوازد، انتظار تراژدی دیگری را هم باید داشته باشیم! انتقال روبینیو به منچسترسیتی بدترین جدایی ممکن یک بازیکن از باشگاه بود. ستاره برزیلی که چند ماهی بود مورد بی‌مهری مدیران رئال مادرید قرار گرفته بود با نیش و کنایه‌ای تمام و به حالت قهر باشگاه را ترک کرد. او یکی از بهترین بازیکنان تیم بود به طوری که شوستر در این باره گفته بود: من آخرین نفری هستم که از این تصمیم با خبر می‌شوم، در حالی که باید نفر اول باشم! نبود توجه کافی به سرمایه‌های باشگاه، مهم‌ترین دلیل نتیجه نگرفتن تیم است. آیا واقعا شوستر می‌خواهد تا شاگردانش نمایش مضحکی را از خود نشان دهند؟ یا اینکه او باید با همین مجموعه بسوزد و بسازد. اما بارزترین مشکل، نبود توانایی مدیریتی کالدرون است که تیم را تا سر حد مرگ شکنجه می‌دهد. رئال مادرید آنقدر عاجز شده که از یک تیم دسته دومی 3 بر 2 شکست می‌خورد، آیا آنها همان قهرمانان فصل گذشته هستند؟ بدون شک اگر مادریدی‌ها فصل نقل و انتقال زمستان را از دست بدهند، سقوط کالدرون را به چشم خواهیم دید.