گروه فرهنگی:
نشست نقد و بررسی کتاب «ابن‌سینا و تمثیل عرفانی» نوشته هانری کربن و ترجمه ان‌شاءالله رحمتی عصر دوشنبه با حضور علی معلم دامغانی، کامران فانی و مترجم کتاب در سرای اهل قلم برگزار شد. در ابتدای این نشست کامران فانی با اشاره به مرتبه‌های عالم از دیدگاه کربن گفت: کربن معتقد است علاوه بر 2 جهان لاهوت و ناسوت که قدمای ما هم به آن معتقد بودند عالم واسطی هم بین این دو وجود دارد که در نگاه شرقی به آن برزخ می‌گویند. باید از این عالم گذشت. کربن این عالم را عالم خیال و مثال می‌داند و تمام فضای اندیشه‌اش در این عالم سیر می‌کند. فانی با بیان اینکه «هانری کربن اساساً اهل استدلال نبوده است» اضافه کرد: کربن دنبال این نبود که خود یا دیگران را از طرق استدلال قانع کند بلکه دنبال چیزی است که به قول ما «به دلش بنشیند.» در واقع او 2 دسته انسان را در نظر داشت، انسان‌هایی که این عالم را کشف و انسان‌هایی که آن را توصیف می‌کنند و او به دنبال شق اول بود، به همین خاطر بود که کربن به متون رمزی علاقه پیدا کرد و معتقد بود که تجربه‌ها را باید به زبان رمز بیان کرد. در ادامه علی معلم دامغانی شاعر با اشاره به نسبت شعر و فلسفه گفت: شعرا از نظر فلاسفه هم مقبولند هم مطرود. بنیاد و ذات شعر خیال آدمی است و صفتش تخیل و اگر این 2 با یکدیگر باشند شعر متولد می‌شود. شعر به واسطه حکمت مشاء و ارسطو به حاشیه رفت نه به وسیله افلاطون که خودش شاعر بود و تنها شهر او بود که شعر را برنمی‌تافت. اما از سوی دیگر در مشرق زمین شاعران همیشه ادعا کرده‌اند که فرشتگان را می‌توانند ببینند. در پایان این نشست ان‌شاءالله رحمتی، مترجم کتاب نیز گفت: چیزی که کربن را به این تحقیق برانگیخت اشتباهی مبارک بود که در کتابخانه‌ای که او در آن مطالعه می‌کرد رخ داد. او برای مطالعه کاری فلسفه ابن‌سینا، درخواست کتابی را کرده بود اما مسؤول کتابخانه به اشتباه کتاب حی بن یقضان را به او امانت داد اما همین اشتباه، کربن را به طور جدی به سمت فلسفه ابن‌سینا کشاند و در پی آن، 2 رساله دیگر «سلامان و ابسال» و «رساله‌الطیر» را تورق کرد و به نظرگاه‌های جدیدی رسید.