«یا‌ایهاالذین آمنوا کونوا قوامین لله شهداء بالقسط ولایجرمنکـم شنئان قوم علی‌الا تعدلوا اعدلوا هو اقرب للتقوی واتقوا الله ان الله خبیر بما تعملون»
مائده 8
ای کسانی که ایمان آورده‌اید برای خدا به داد برخیزید (و) به عدالت شهادت دهید و البته نباید دشمنی گروهی شما را بر آن دارد که عدالت نکنید که آن به تقوا نزدیکتر است و از خدا پروا دارید که خدا به آنچه انجام می‌دهید آگاه است.
فرمایشات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با کارگزاران اجرایی و فرهنگی حج بیانگر این آیه شریفه است. در این ایام که در عرصه سیاست کشور هم بحث انتخابات مطرح است و هم تبلیغات انتخاباتی و افراد متعددی خودشان را برای ورود به این عرصه آماده می‌کنند، به طور طبیعی بخشی از آنها از اقدامات و فعالیت‌های دولت نهم دل‌خوشی ندارند. این افراد سعی می‌کنند با بهانه‌های مختلف و مستمسک قرار دادن برخی از مواردی که اندک حقیقتی هم در آنها دیده می شود چهره‌ای مشوه و ناموزون از دولت خدمتگزار ارائه کنند، در این راستا از چارچوب انصاف و عدالت خارج شده، به گونه‌ای اظهارنظر می‌کنند که مصداق بارز بی‌بند و باری در حرف‌زدن است که رهبر انقلاب در فرمایشات خود به آن اشاره کرده و فرمودند: «فضای بی‌بند و باری در حرف‌زدن و اظهارات علیه دولت چیزی نیست که خدای متعال به آسانی از آن بگذرد.»
اینکه ایشان می‌فرمایند این نوع سخن گفتن به آسانی مورد گذشت خداوند متعال قرار نمی‌گیرد، دقیقاً قابل انطباق با آیه‌ای است که در صدر مطلب عنوان شد. یکی از مصادیق «بی‌بند و باری در حرف زدن» را می‌توان در اظهارات برخی از افراد که به بهانه استیضاح آقای علی کردان، وزیر سابق کشور در مجامع مختلف مطرح می‌کردند، مشاهده کرد. اگرچه نگارنده قصد تبرئه آقای کردان را نسبت به رفتار و گفتار خود ندارد، اما لازم می‌داند به برخی از افراد بویژه کسانی که در فرهنگ اسلامی از آنان انتظار الگو بودن و هدایت جامعه می‌رود تذکر داده شود که هوشیار باشند و در سخن گفتن عدل و انصاف را فراموش نکنند. بدون تردید اشکالی در این نیست شخصی به دلیل صلاحیت نداشتن از وزارت برکنار شود اما آنچه که در این میان حائز اهمیت است ریختن آبرو و اضمحلال کامل شخصیت فرد است، با متوجه ساختن اتهاماتی که در دین اسلام هیچ مجوزی برای طرح آنها داده نشده است که خشم و غضب الهی را به دنبال دارد. برکنار کردن یک فرد بی‌صلاحیت از وزارت با ریختن آبروی او چه تناسبی می‌تواند داشته باشد؟ چه کسی به ما اجازه می‌دهد از تریبون‌های عمومی مطالبی را که متضمن اتهامات به افراد مختلف است، بیان کنیم که نفس ایراد این اتهامات موجب تعزیر می‌شود؟
شکی نیست کسانی که فعالیت‌های این دولت را در راستای اعاده حیثیت ملی و قطع دست سکولارها و غرب‌زده‌ها از بدنه مدیریتی کشور بر‌نمی‌تابند، با بی‌بندوباری در سخن گفتن درصددند تا با یافتن بهانه‌های کوچک تمام خدمات طاقت‌فرسای دولت را زیر سؤال ببرند. این رفتارها و نظایر آن‌که از مصادیق ریختن آبروی مسلمان و تخریب چهره خدمتگزاران است قطعاً نه از دید مردم هوشیار و انقلابی پنهان می‌ماند و نه در پیشگاه الهی قابل اختفا. و در آخر همانگونه که رهبر معظم انقلاب فرمودند خدای متعال به آسانی از این افراد نمی‌گذرد، بر فرض که این افراد بتوانند از مجازات محدود دنیوی و انزوای در بین مردم با لطایف الحیل بگریزند و یا حتی خود را به دروغ صدرنشین کرده باشند.
*نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی