سازه‌های آبی شوشتر یکی از شاهکارهای باستانی در زمینه مهندسی آب است که هم‌اکنون در انتظار ثبت در فهرست میراث فرهنگی سازمان جهانی یونسکو قرار دارد و قرار است سازمان یونسکو در سال 2009 در این‌باره تصمیم‌گیری کند.
این در حالی است که از سال 1978 روند بررسی و ثبت آثار کشورها در فهرست یونسکو آغاز شد که در میان کشورهای جهان، ایتالیا با 41، اسپانیا با 39 و چین با 33 اثر بیشترین آثار ثبت شده جهانی را در اختیار دارند و ایران نیز تاکنون توانسته است 9 اثر تاریخی را در این فهرست به ثبت برساند.
زیگورات چغازنبیل در شوش، تخت جمشید و پاسارگاد در شیراز، میدان نقش جهان در اصفهان، تخت سلیمان و قره کلیسا در آذربایجان غربی، ارگ بم در کرمان، گنبد سلطانیه در زنجان و بیستون در کرمانشاه، آثار ثبت شده ایران در فهرست یونسکو هستند. ایران در سال 1979 سه اثر خود یعنی چغازنبیل، تخت جمشید و نقش جهان را همزمان ثبت کرد و از آن پس به مدت 24 سال یعنی تا سال 2003، هیچ پرونده‌ای را به کمیته میراث جهانی ارائه نکرد. اکنون سازمان میراث فرهنگی و گردشگری به دنبال ثبت دهمین اثر کشور در فهرست آثار تاریخی سازمان یونسکو است و در این راستا سازه‌های آبی شوشتر به یونسکو معرفی شده‌اند و یک پرونده کامل و جامع در این‌باره تهیه و در اختیار سازمان جهانی یونسکو قرار داده شده است. تیرماه سال آینده مجمع سازمان جهانی یونسکو تشکیل جلسه می‌دهد و در آن برای ثبت سازه‌های آبی شوشتر در فهرست میراث جهانی رای‌گیری می‌شود.
روز 25 مهرماه سال جاری، پیتر لورکانو نماینده یونسکو به منظور بررسی وضع موجود مجموعه آبی شوشتر به این شهرستان سفر کرد و با تأکید بر حفظ مجموعه سازه‌های آبی شوشتر درباره بررسی خود اظهار داشت: آنچه مهم است بحث حفاظت و نگهداری از مجموعه سازه‌های آبی شوشتر و بررسی چگونگی مدیریت آب از سوی گذشتگان است زیرا صنعت آب نه‌تنها برای یک منطقه و کشور خاص بلکه برای کل جهان اهمیت دارد. نماینده یونسکو پرونده ارسالی سازه‌های آبی شوشتر را بسیار کامل و جامع توصیف کرد و گفت: پرونده ارسالی ایران خیلی کامل است و در آن برای باستان‌شناسان توضیحات خیلی مناسبی در مورد سازه‌های آبی شوشتر ارائه شده و در کل پرونده‌ای مناسب و بسیار غنی است که بررسی‌های باستان‌شناسی آن می‌تواند کمک فراوانی به مطالعات سازه‌ها در کل دنیا کند.