اگر آنها حرف تو را تایید کنند من قبول می‌کنم راحت‌تر بنویسم، یا روشن‌تر توضیح دهم، اگر امیر، نادر و داریوش بگویند که حرف تو درست است من هم حرف درست تو را می‌پذیرم. اولین باری که در ایران مساله گاوبندی (fixing match) مسابقات فوتبال را مطرح کردم در صحبت با خبرنگاری از ایسنا بود. هنوز از نزدیک ندیده بودمش ولی می‌توانستم بعد از این اظهارنظرها قیافه‌اش را مجسم کنم: یک مالیخولیایی دیگر هم به فوتبال ایران اضافه شد! می‌توانم حدس بزنم و این حق را هم به اسلامی می‌دهم که اقلا یواشکی فکرش را کرده باشد. شرقی‌ها در بازگو کردن تفکراتشان بسیار متواضع هستند، در توضیح «مچ فیکسینگ» یکی از شاگردان قدیمی آلمانی‌ام که مربی بسیار خوبی شده است، رک و راست و خیلی هم با احترام به من گفت: مربی! شما مالیخولیایی شده‌اید ولی پس از برملا شدن جریان «هویزر» زنگ زد و معذرت خواست.در راه برلین به فرانکفورت بودم که همان خبرنگار زنگ زد. آقا، اشپیگل را خواندید؟ نه هنوز، نه، چه نوشته‌اند؟سه سال پیش اولین مصاحبه با ایسنا مربوط می‌شد به همین مقوله گاوبندی در فوتبال و مساوی 3-3 آث‌میلان و لیورپول و از دست دادن پیشی 3- صفر و قهرمانی تیم انگلیسی. برای آن خبرنگار انگاری بهمن فروتن از کره مریخ آمده است، چون حرف‌های بی‌شاخ و دمش دنیای فوتبال را به هم می‌ریخت. ماه‌های اولی که به ایران برگشته بودم هر خبرنگاری که می‌رسید سقلمه‌ای به من می‌زد تا اینکه بالاخره رفاقتی به وجود آمد و در یکی از درد‌دل‌ها، خبرنگار جوانی اعتراف کرد که ما خبرنگاران ورزشی از خارج‌رفته‌ها و درخارج‌مانده‌ها زیاد خوشمان نمی‌آید و به همین دلیل هم سعی می‌کنیم که در نوشته‌هایمان این احساس را منعکس کنیم.
رابطه من با همان خبرنگار از همان ابتدا، رابطه خارج‌رفتگی و خارج‌ماندگی نبود، رابطه برسر فروپاشی ساختاری بود که این خبرنگار جوان آن را حقیقی می‌پنداشت و تفکرات من، واقعیت غیرقابل قبولی را برای او به تصویر می‌کشید؛ یا باید این واقعیت را قبول کنم یا اینکه فروتن مالیخولیایی است. نمی‌دانم خبرنگار جوان در طول این سه سال کدام پندار را پذیرا شده است، ولی فقط این را می‌دانم که صدای او در اتوبان شماره 3 به مقصد فرانکفورت کاملا رسا بود.مصاحبه سه سال پیش با ایسنا، نه از طرف امیر، نادر و داریوش که به وسیله «کریستوف»،«لوتار» و«میشائیل» در مجله اشپیگل آلمان تایید شده بود. در صدای خبرنگار رضایت خاصی احساس می‌شد؛ اگر ساختار بین‌المللی فوتبال خراب است، من این شهامت را دارم که آن را قبول کنم، بويژه که مورد تایید آدم‌های بزرگ فوتبال هم قرار گرفته است. متاسفانه باید گفت که ما در ابتدای فروپاشی ساختار فوتبال بین‌المللی قرار گرفته‌ایم و شاید که نتیجه این فروپاشی بازگشت به حقیقت باشد، ولی حرف من با دوست جوانم این است که برای دیدن شاه عریان، حتما نباید بچه بود.