دکتر حسین افتخاری
هفته گذشته یدیعوت آحارونوت نوشته بود، سوریها مدتی است که با آمریکا همکاری امنیتی دارند و حمله به شرق سوریه با مسؤولان این کشور هماهنگ شده است. قدری که به مساله نگاه میکنیم و شرایط بازی و بازیگران را مورد توجه قرار میدهیم، چیز دیگری به ذهن میرسد. از آنجا که اصل عملیات به قول سارکوزی بیفایده!! بوده (بخوانید اشتباه بوده) و ظاهرا کسی هم از القاعده کشته نشده است، پس یک طرف در این بازی ضربهاش را به خارج استادیوم زده و حالا با اینکه اطلاعاتی هم دریافت کرده، بدهکار است. چرا که قرار نبوده اقدامی بشود و اقدام شده و مهمتر اینکه شکاری هم در بین نبوده و فقط سراب را جدی گرفتهاند.
هفته گذشته یدیعوت آحارونوت نوشته بود، سوریها مدتی است که با آمریکا همکاری امنیتی دارند و حمله به شرق سوریه با مسؤولان این کشور هماهنگ شده است. قدری که به مساله نگاه میکنیم و شرایط بازی و بازیگران را مورد توجه قرار میدهیم، چیز دیگری به ذهن میرسد. از آنجا که اصل عملیات به قول سارکوزی بیفایده!! بوده (بخوانید اشتباه بوده) و ظاهرا کسی هم از القاعده کشته نشده است، پس یک طرف در این بازی ضربهاش را به خارج استادیوم زده و حالا با اینکه اطلاعاتی هم دریافت کرده، بدهکار است. چرا که قرار نبوده اقدامی بشود و اقدام شده و مهمتر اینکه شکاری هم در بین نبوده و فقط سراب را جدی گرفتهاند.حاصل بازی این است که اگر در گیم اول، سوریه در جایگاه متهم بود و عتاب میشنید، حالا در گیم دوم که باید رئیسجمهور به میدان بیاید، مذاکره از نقطه صفر شروع شده و جایگاه دو طرف نیز عوض میشود. حالا سوریه طلبکار است و مهمتر اینکه آمریکا قواعد بازی را هم رعایت نکرده است.
اگر این داستان درست باشد، شرایط برای آمریکا و مهمتر از آن، برای اسرائیل بسیار دشوار شده و حداقل اینکه دیگر ابتکار عمل سیاسی و امنیتی را در دست ندارند. شاید اولمرت که اختیار چندانی هم به لحاظ قانونی ندارد، با پیشنهاد مذاکره مستقیم با سوریه بر روی جولان، به هوش آمده و برای جبران خسارت، حتی حاضر شده تا همان سندی که رابین برای حافظ اسد فرستاده بود تا اعتماد سوریه را برای مذاکره جلب کند، به بشار اسد بدهد. البته اوباما هم که قول تغییر را داده، باید هم برای جبران خسارت امتیاز بدهد و هم سرافکنده است که دستگاههای اطلاعاتی عریض و طویل او، اینطور ناکارآمد هستند.
اسرائیلیها امیدوار بودند که یکی از کارکردهای عملیات آمریکا در شرق سوریه، آنچنان ارعابی در سوریه ایجاد کند که سراسیمه از ایران جدا شده و به دامن اسرائیل پناه ببرد. البته اسرائیل به لحاظ روانی خیلی نیاز به این رویای تعبیرنشده داشت تا حداقل تا مدتی خود را شارژ کند، ولی موضوع آنقدر رسواست که حتی پس از یک هفته هنوز هیچ مسؤول آمریکایی رسما در مورد عملیات اظهارنظر نکرده است.
مساله فقط پاسخ نیست و باید بدانند کجا فریب خوردهاند و مشکل را چگونه باید جمعوجور کنند.
به هرحال بوش که در کسب تنفر جهانی رکورددار است، اگر در کارنامه خود نتوانسته امتیازی کسب کند، حداقل در بازی فریب نیز همانطور که از چلبی فریب خوردند، باید طی 8 سال رکوردداری این بخش را هم به خود اختصاص دهد.