چیستا یثربی این روزها نمایش «پری‌خوانی عشق و سنگ» را در تالار قشقایی تئاتر شهر اجرا می‌کند. این نمایش که در بخش چشم‌انداز بیست‌وهشتمین جشنواره تئاتر فجر اجرا شد، برنده جایزه بازیگری زن از نگاه کانون ملی منتقدان تئاتر و برنده جایزه موسیقی شد. سیما تیرانداز تنها بازیگر این نمایش است. او درباره رویکردش در نگارش این نمایشنامه که متنی مذهبی دارد، توضیح داد: ورود من به تئاتر حرفه‌ای در سال 74 با نمایش «سرخ سوزان» آغاز شد که این متن نوعی نمایشنامه مذهبی بود و پس از آن هم نمایشنامه‌های دیگری مانند «زنان مهتابی، مرد آفتابی»، «راحیل»، «جریحه»، «شعبده و طلسم»، «دخترک شب طولانی» و... را نوشتم که هر یک از این آثار به مذهب یا شخصیت‌های مذهبی می‌پرداختند، بنابراین نگارش نمایشنامه مذهبی در کارنامه من سابقه‌ای طولانی دارد. یثربی با اظهار تاسف از برخی سخنان مبنی بر سفارشی بودن این نمایشنامه این موضوع را بشدت رد کرد و افزود: کسی مرا به انجام کار مذهبی وادار نکرده است، وقتی که سال 86 برای نخستین‌بار این متن را نوشتم شورای نظارت و ارزشیابی بسیاری از جمله‌های این نمایشنامه را محل مناقشه دانست. من زنی مسلمان و از خانواده سادات هستم و همواره روحیه توسل‌جویی داشته و دارم. این متن چیزی جدا از اعتقادات مذهبی من نیست. چیستا یثربی در ادامه از رفتار برخی از تماشاگران نمایش‌اش ابراز گله‌مندی کرد و متذکر شد: ما تئاتر کار می‌کنیم که فرهنگ‌مان را ارتقا ببخشیم. این درست نیست که برخی از تماشاگران با کلماتی رکیک درباره این نمایش نظر داده‌اند. من از این نمایش دفاع می‌کنم و به تماشاگرانم می‌گویم اگر دوست ندارید احترام فرهنگ را نگه دارید به دیدن این نمایش نیایید. ما برای برقراری دیالوگ انسانی تئاتر کار می‌کنیم، نه اینکه بخواهیم از راه تئاتر با یکدیگر دیالوگ چاله‌میدانی برقرار کنیم. او ادامه داد: اگر با تفکر من مشکل دارید به من حق بدهید که بتوانم تفکر متفاوتی از نمایشنامه‌های «حیاط خلوت» و «کارناوال با لباس خانه» هم داشته باشم. اگر کار مرا دوست ندارید به آن بی‌احترامی نکنید و به تلاش گروهم احترام بگذارید و برای کاری بعدی ما صبر کنید. یثربی یادآور شد: در طول سال گذشته چندین متن به مرکز هنرهای نمایشی پیشنهاد کردم که هیچ یک از این متون پذیرفته نشد، اما نمایشنامه «پری‌خوانی عشق و سنگ» به محض ارائه در جشنواره فجر پذیرفته شد و چون گروه من یک‌سال هیچ فعالیتی نکرده بود با وجود اینکه می‌دانستیم شرایط فعلی ما برای اجرای آثاری با مضامین مذهبی چندان مساعد نیست، این نمایش را اجرا کردیم. این نمایشنامه‌نویس با تاکید بر رویکرد نمایش‌اش بر واخوردگی‌های زنان جامعه افزود: در این نمایش تلاش کردم تمام اهانت‌هایی که زنان جامعه امروز ما به دلایل گوناگون با آن روبه‌رو می‌شوند را تصویر کنم، اما برایم موجب تاسف است که برخی از تماشاگران با رفتار غیرفرهنگی خود به من همان سنگ‌هایی را می‌زنند که در دوره جاهلیت به زنانی همچون زن نمایش من زده می‌شد و جالب اینجاست که برخی از تماشاگران همان کسانی هستند که برای تماشای نمایش‌های قبلی من صف می‌بستند اما چون این کار مورد سلیقه‌شان نیست برایشان اهمیتی ندارد که با کفش پاشنه بلند و با سر‌وصدای بسیار در وسط نمایش سالن را ترک کنند و اعصاب بازیگر مرا به هم بریزند.
نویسنده نمایشنامه‌هایی همچون «محال فکر کنید اینجوری هم ممکنه بشه» و «رابعه» در ادامه با اظهار تاسف از مبلغ ناچیز قرار‌داد نمایش اخیرش به ایسنا گفت: به‌طور ناگهانی متوجه شدم که مرکز هنرهای نمایشی مبلغ 8 میلیون و 500 هزار تومان می‌پردازد و باید بقیه هزینه‌های نمایش را از طریق فروش گیشه تامین کنیم که این بسیار دشوار است. برای همین ترجیح می‌دادم نمایشی طنز‌آمیز اجرا کنم که از بابت گیشه آن آرامش بیشتری داشته باشم، اما به من اجازه ندادند چنین نمایشی اجرا کنم و حالا برایم بسیار گران می‌آید که برخی از تماشاگران مرا به اجرای اثری سفارشی متهم می‌کنند. یثربی در پایان سخنان خود یادآور شد: نوشتن درباره مذهب با نگاه انتقادی، شجاعتی می‌خواست که من نداشتم و اگر مساله و دغدغه شخصی‌ام نبود این نمایشنامه را نمی‌نوشتم اما در حق کار من جفاهایی صورت گرفت که من پاسخ‌دادن به این جفاها را به حضرت رسول اکرم (ص) که در نمایش ما مصداقی از همه پیامبران است، وا می‌گذارم.