مهدی امامقلی
پرواضح است که آموزه‌های قرآنی و سیره و سنت نبوی و علوی و حتی تمام مکاتب اجتماعی بر این مساله تاکید دارند که تاریخ آینه عبرت انسان‌هاست. حضرت علی(ع) در اهمیت این مساله می‌فرمایند: «از گذشته دنیا، آیندهاش را چراغ عبرتی‌ساز، چرا که پارههای تاریخ با یکدیگر همانند است و در نهایت پایانش به آغازش میپیوندد و تمامش در حال دگرگونی است و رفتنی است.» امام خمینی(ره) که همواره در سخنان گهربارشان مسائل تاریخی موج می‌زد در اهمیت بازخوانی روایت‌های تاریخی فرمودند: «تاریخ معلم انسان‌هاست». از این‌رو بوده است که تاریخ صدر اسلام و بازخوانی آن از سوی رهبر معظم انقلاب همواره مورد توجه ملت آگاه ایران بوده است و دشمنان نظام و انقلاب به این نوع اظهارات تاریخی و مشابهت‌های آن با مسائل سیاسی روز همواره به عنوان یک تهدید نگریسته‌اند به‌طوری‌که هر زمان که با تدبیر و اظهارات صریح و تاریخی رهبر معظم انقلاب، حماسه‌ای ملی رخ داده و شکستی سهمگین فراروی فرقه فتنه قرار گرفته، جریان فتنه درصدد آن
برآمده تا با انحراف اذهان عمومی و خرابکاری ذهنی(سابوتاژ)، شوق و شور سیاسی موجود را تضعیف و با تلخی روبه‌رو کند. در سخنرانی 14 خرداد مقام معظم رهبری، جریان فتنه برای برون‌رفت از بحران‌های فراروی خود (بحران در پایگاه اجتماعی و بحران هویت) با موضع‌گیری‌های فاشیستی و لمپنیستی دست به یک تاکتیک
نخ‌نما زده که در موارد مشابه دیگر مسبوق به سابقه بوده است. این جریان در برابر موضع‌گیری‌های ایجابی رهبر معظم انقلاب که از گذشته تاکنون همواره مورد توجه ملت آگاه ایران بوده است در پی آن بوده تا با موضع‌گیری‌های سلبی نسبت به فرمایشات معظم‌له تقابل‌هایی چالشی را ایجاد کنند تا، 1– اذهان عمومی را منحرف و متوجه موضوع دیگری کنند و 2 – ساحت مقدس ولایت فقیه را تضعیف و آسیب‌پذیر کنند. مسلما آنچه در حواشی حرم امام خمینی(ره) اتفاق افتاد نشان‌دهنده عمق بصیرت مردم، آسیب‌پذیری جریان فتنه و
عدم برخورداری این جریانات از پایگاه اجتماعی بود لذا تنها تاکتیکی که در جمع‌بندی‌های آنان مطرح می‌شود آن است که اظهارات صریح و تاریخی رهبر معظم انقلاب (مدظله) را که برای آنان یک تهدید محسوب می‌شود، به‌طور تلويحي کانون تهاجمات خود قرار دهند! این نوع موضع‌گیری‌های افراطی و توأم با بی‌ادبی و گستاخی سران فتنه که موارد متعدد و مشابهی از آنها را در طول یک‌سال گذشته تاکنون دیده‌ایم همواره سوالاتی را به اذهان عمومی متبادرکرده است:
1 – چرا سران فتنه از بازخوانی تاریخ، بویژه تاریخ صدر اسلام می‌هراسند؟
2 – چرا سران فتنه در برابر منطق اسلامی و واقعیت‌های مسلم تاریخی، مغالطه می‌کنند و آیا مغاطله سران فتنه تاثیری در اذهان عمومی دارد؟
در پاسخ به این 2 سوال مهم باید گفت که آنارشیسم چهره‌ای از لیبرال ـ دموکراسی غربی است که در برهم زدن ساختارهای بدیهی اجتماعی و هنجاری، دست به سفسطه و توجیهات ماکیاولیستي می‌زند. مقام معظم رهبری در سخنرانی 14 خرداد خود ضمن موضع‌گیری‌های صریح نسبت به جریان فتنه و بازخوانی تاریخی فتنه طلحه و زبیر در برابر حضرت علی(ع) فرمودند: «ملاک، حال فعلی افراد است» از این‌رو بود که واگویی این مشابهت‌های تاریخی از سوی مقام معظم رهبری به کام سران جنبش مخملی تلخ آمد و آنان را بدان حد آشفته کرد که مرد شماره یک فرقه فتنه با صدور بیانیه‌ای کذایی و پوشالی با عنوان کردن آنکه «عده‌ای خود را با امیرالمومنین (ع) مقایسه می‌کنند»، دست به مغالطه‌ای آشکار زد و سخنان گهربار معظم‌له را آماج نیرنگ و جفای خود قرارداد. مگر سخن گفتن رهبری از فتنه‌گری‌های طلحه و زبیر که زمانی با امیرالمومنین(ع) دست بیعت دادند، قیاس شخص ایشان با حضرت علی(ع) است؟ و اصولا مگر هر کسی از سیره و سنت نبوی و علوی پیروی کند يا نسبت به خطوط انحرافي در صدر اسلام و امكان وقوع دوباره آن تذكر دهد خود را جای معصوم قرار داده است؟ گفتنی است که در اواخر قرن پنجم قبل از میلاد، جماعتی از اهل نظر! در یونان پیدا شدند که جست‌وجوی کشف حقیقت را ضروری نمی‌دانستند، بلکه تعلیم فنونی را برعهده می‌گرفتند تا شاگردانشان در هرمقام بویژه در مشاجرات سیاسی بتوانند بر خصم غالب شوند. این جماعت که برای غلبه بر مدعی در مباحثه به هر وسیله‌ای چنگ می‌زدند به سوفسطایی مشهور شدند. از این‌رو در علوم فلسفی برحکمتی که بنای آن بر وهم و مغالطه باشد سوفسطا می‌گویند! حضرت مولانا در وصف مغالطه‌گران خوش گفته است: از سبب‌سازیش من سودایی‌‌ام / وز سبب سوزیش سوفسطایی‌ام! ناگفته نماند که این سیاست‌های غریزی مبتنی بر آشفتگی سیاسی و عصبانیت‌های کین آلود در بصیرت ملت آگاه ایران هضم شده و در آینده‌ای نزدیک رهسپار گورستان تاریخ می‌شود.