از که بریدی و با که پیوستی؟!
روزنامه
کیهان در یادداشت روز خود به قلم حسین شریعتمداری نوشت: در جریان حضور حماسی و بی‌نظیر 14 خرداد، اعتراض یکپارچه، خودجوش و پرخروش توده‌های میلیونی حاضر در مراسم به جناب آقای سیدحسن خمینی، نوه حضرت امام(ره) بود. این اعتراض به اندازه‌ای فراگیر بود که نوه حضرت امام(ره) را نه فقط از ادامه سخن بازداشت، بلکه فرصتی برای سخنان ایشان باقی نگذاشت و آقای سیدحسن خمینی را ناچار به قطع سخن و ترک تریبون کرد. اقدام بموقع و حرفه‌ای صدا و سیما در پیشگیری از پخش شعارهای مردم، درخور تقدیر است، چرا که شعارها هرچند علیه نوه حضرت امام(ره) بود ولی به نظر می‌رسد که پخش آن از صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران به مصلحت نبود اما از آنجا که جمعیت چندمیلیونی روز 14خرداد، تقریبا از تمام نقاط ایران اسلامی آمده بودند، ماجرای آن روز را به اقصی نقاط این مرز و بوم مقدس بردند و یادداشت امروز در پی انتشار خبر آن روز، ضرورت یافته است و دراین باره گفتنی‌هایی هست.
1- ابتدا باید گفت آرزوی همه مردم- و از جمله نگارنده- این بوده و هست که کاش جناب سیدحسن خمینی حرمت رابطه نسبی خود با حضرت امام(ره) را پاس می‌داشت و رابطه معنوی خویش با آن مراد به حق پیوسته را حفظ می‌کرد و کار به آنجا نمی‌کشید که کاسه صبر عاشقان امام(ره) لبریز شود و برای حفظ حریم مراد و مقتدای راحل خویش علیه نوه ایشان خروش بردارند و... امید است جناب سیدحسن خمینی به خود آیند و این هشدار را در وجدان خویش به ارزیابی بنشینند که؛ به قول دشمن، پیمان دوست بگسستی بین که از که بریدی و با که پیوستی؟!
2- برخلاف آنچه که سایت‌های وابسته به سران فتنه و رسانه‌های بیگانه ادعا می‌کنند، اعتراض به آقای سیدحسن خمینی از سوی «یک اقلیت تحریک شده»! نبوده است، بلکه به گواهی اسناد صوتی و تصویری موجود و میلیون‌ها نفر از افراد حاضر در صحنه، اعتراض به ایشان یک خروش سراسری، خودجوش و همگانی بوده است و اگر غیراز این بود و تنها یک اقلیت به جدایی ایشان از خط مبارک حضرت امام(ره) و همراهی وی با فتنه‌گران و دشمنان تابلودار امام راحل(ره) اعتراض داشتند باید بقیه مردم با سر دادن آن شعارها علیه نوه حضرت امام(ره) مخالفت می‌ورزیدند اما نه فقط کمترین صدایی به مخالفت با آن شعارها از کسی شنیده نشد، بلکه میلیون‌ها نفر از جمعیت حاضر در صحنه، با تمام وجود و از ژرفای دل علیه مواضع جناب آقای سیدحسن خمینی به خروش آمده بودند. آیا غیراز این بود؟!
3- این ادعا که اعتراض به آقای سیدحسن خمینی از سوی عده‌ای قلیل بوده است، اهانت به شعور مردم و دست‌کم گرفتن آگاهی و بصیرت آنان نیز هست. آیا جناب سیدحسن خمینی طی یک سال گذشته و در تمام مراحل فتنه 88، با سران فتنه و عوامل میدانی آنها همراه و همصدا نبوده است؟! و آیا اهانت به ساحت مقدس حضرت امام حسین(ع)، نفی وجود مبارک حضرت بقیهًْ‌الله الاعظم(عج)، توهین آشکار و بی‌پرده به حضرت امام(ره)، همکاری با سازمان‌های جاسوسی آمریکا و اسرائیل و انگلیس و... از نگاه نوه حضرت امام، جرم و خیانت و جنایت نیست؟ اگر هست- که هست- چرا ایشان در مقابل تمام این خیانت‌ها نه فقط سکوت کرده بلکه با سران فتنه همراهی نیز داشته است؟!
به یقین نوه حضرت امام(ره) انتظار ندارد مردم این مرز و بوم که به قول امام راحل از مردم حجاز در زمان رسول خدا(ص) و از مردم کوفه در دوران حضرت امیر علیه‌السلام برترند، همه این بی‌حرمتی‌های ایشان به اسلام و انقلاب و امام را شاهد باشند و باز هم آقای سیدحسن خمینی را نوه معنوی حضرت امام(ره) بدانند! احترام نوه امام به خاطر رابطه نسبی ایشان با وجود مبارک حضرت امام است، بنابراین، بسیار بدیهی است که وقتی نوه حضرت امام را در مقابل آن حضرت و همراه و همگام با دشمنان او می‌بینند، هرگز حضرت امام(ره) را فدای نوه ایشان نمی‌کنند، بلکه با انگیزه احترام به حضرت امام - تاکید می‌شود که با همین انگیزه- نوه امام را از خود می‌رانند تا خدای نخواسته، مواضع و عملکرد آقای سیدحسن خمینی به حساب امام راحل نوشته نشود و بر دامن کبریایی آن حضرت گرد و غبار مخالفت با انقلاب و همراهی با دشمنان مردم ننشیند.
4- درباره مواضع و عملکرد آقای سیدحسن خمینی با توجه به این آیه شریفه که می‌فرماید: «ان اولی الناس بابراهیم، للذین اتبعوه... نزدیک‌ترین مردم به حضرت ابراهیم(ع)، کسانی هستند که از او تبعیت می‌کنند»، با پوزش از آقای سیدحسن خمینی باید گفت؛ از پیروان حضرت ابراهیم(ع) پسندیده و پذیرفته نیست که عموی بت پرست آن پیامبر عظیم‌الشأن را تنها به این علت که با حضرت ابراهیم(ع) رابطه نسبی داشت، گرامی بدارند! یا فرزند خداناشناس حضرت نوح علیه‌السلام را فقط به دلیل آن که پسر پیامبر خداست، قابل احترام بدانند!
5- بلافاصله بعد از اعتراض گسترده و فراگیر مردم به جناب سیدحسن خمینی، سایت‌های وابسته به سران فتنه و رسانه‌های بیگانه- بویژه رسانه‌های آمریکایی و صهیونیستی- در اقدامی - مانند همیشه هماهنگ- از یکسو، اعتراض‌کنندگان را یک «اقلیت اندک و تحریک شده» معرفی کردند که به دلایل پیش گفته، دروغی بزرگ است و تمام شواهد و اسناد غیرقابل تردید از اعتراض سراسری، میلیونی و یکپارچه مردم در آن روز حکایت می‌کند و از سوی دیگر تلاش کرده و می‌کنند که اعتراض مردم را «اهانت به حضرت امام(ره)» وانمود کنند و این در حالی است که سایت‌ها و رسانه‌های یاد شده به دشمنی و کینه‌توزی آشکار و علنی با امام راحل زبانزد هستند. آیا نوه امام باور می‌کند که دل سیاه این جماعت نگران ساحت حضرت امام است؟
و اما، از سوی دیگر اعتراض مردم به آقای سیدحسن خمینی از اوج ارادت آنان به حضرت امام(ره) و ژرف‌اندیشی و بصیرت آنها حکایت می‌کند.... و بالاخره، یکی از شعارهای آن روز مردم بسیار عبرت‌انگیز و درس‌آموز بود و حکیمانه و هوشمندانه... آن شعار این بود؛ «نواده روح‌الله، سیدحسن نصرالله».