بدون شک این تیم باید بهتر از اینها کار کند. روی کاغذ، این تیم با مهاجمان پرطرفداری که در اختیار دارد، باید یکی از بهترین تیم‌های جهان باشد اما در واقع چنین نیست. با وجود اینکه پیش بینی‌ها حاکی از صعود فرانسه به عنوان تیم اول گروه 7 انتخابی اروپا به جام جهانی بود، فرانسوی‌ها با قرار گرفتن در مقام دوم پس از صربستان، راهی بازی پلی‌آف شدند تا پس از پیروزی به آفریقای‌جنوبی برسند. جنجال‌های به‌وجود آمده پس از بازی پلی‌آف برگشت، باعث شد تا نارضایتی‌های هواداران از این تیم بیش از پیش شود اما دومنک با وجود اطلاع از این تمسخرها (که آخرین آنها به شکست 2-0 خانگی در ماه مارس و مقابل اسپانیا بازمی‌گردد)، بدون هیچ عکس‌العملی به کار خود ادامه می‌دهد. شاید او تنها کسی باشد که بتواند بعد از شناخت 6 ساله از این تیم، فعالیت‌های «آبی‌ها» را روی هدف اصلی‌شان متمرکز کند. فدراسیون فوتبال فرانسه نیز پس از مشاهده این حرکات از سوی هواداران، هتل «پزولا ریزوت» را در یک منطقه خلوت از آفریقای جنوبی برای اقامت تیم در زمان برگزاری جام‌جهانی انتخاب کرد تا تیم بتواند بدون درگیری با حواشی مختلف، به کار خود ادامه دهد. از قضا گروه آنها گروه سختی است. آنها در گروه اول مسابقات با میزبان همگروه هستند. البته می‌توان گفت که فرانسوی‌ها کمی هم خوش شانس بودند که در این گروه افتادند. فرانسه برای قرعه‌کشی مسابقات در سید چهارم قرار داشت. این یعنی احتمال داشت که آنها با برزیل، اسپانیا یا هلند همگروه شوند اما شاید شانس با آنها یار بود که با آفریقای‌جنوبی، مکزیک و اروگوئه همگروه شدند تا روی کاغذ بهترین تیم گروه A باشند ولی آیا «آبی‌ها» نایب قهرمان دوره قبل می‌توانند از این گروه جان سالم بدر برند؟ تجربه نشان داده که جواب دادن به این سوال چندان هم آسان نیست. همان‌طور که مصدومیت زیدان باعث شد تا مدافع عنوان قهرمانی و قهرمان جام کنفدراسیون‌های 2001 به مرحله حذفی جام‌جهانی 2002 صعود نکند. این تیم یکی از تیم‌های پرستاره این جام خواهد بود اما مشکل اصلی این است که هیچ کس (حتی بسیاری از همین ستاره‌های تیم)، به دومنک اعتماد ندارند. شاید اخلاق حرفه‌ای و فشارهای رسانه‌ای مختلف باعث شود تا این تیم به خود بیاید و دوباره متحد شود اما در غیر این صورت همه چیز رو به سقوط خواهد بود و این یعنی باز هم باید خیلی زود با فرانسوی‌ها خداحافظی کنیم.
بازیکنان کلیدی
جدا از حرکت ناجوانمردانه‌اش که باعث صعود فرانسوی‌ها به جام جهانی شد (استفاده از دست برای گلزنی همتیمی اش)، تیری آنری همچنان مورد علاقه و احترام بسیاری از هواداران فرانسه و همتیمی‌هایش است. به هر حال وی کاپیتان این تیم است. اگرچه آمادگی این بازیکن 32 ساله بارسلونا این روزها تضعیف شده است ولی باتوجه به استعداد تمام‌کنندگی کم نظیرش، نامزد چند دوره کسب بهترین بازیکن جهان باز هم می‌تواند خطری جدی برای بازکردن دروازه حریفان باشد. آنری با به ثمر رساندن 2 گل در مرحله انتخابی، کمک زیادی به راهیابی این تیم به جام‌جهانی کرده است. البته او باید خیلی بیشتر از اینها برای موفقیت تیم در آفریقای‌جنوبی تلاش کند. فرانک ریبری نیز یکی از بهترین بازیکنان حال حاضر جهان و همچنین یکی از شوخ‌ترین آنهاست. (وی استاد خنداندن دیگران است تا حدی که بارها اتوبوس یا هواپیمای بایرن مونیخ را در حضور همتیمی‌هایش دزدیده است!) سرعت، خلاقیت و دید فوق‌العاده وی خطری جدی برای مدافعان حریف است. بویژه وقتی توپ را به‌طور استادانه‌ای برای یوهان گورکوف که در جناح مقابل در حال نفوذ است، می‌فرستد. مهاجم تیم بوردو همواره حرکات خوبی از خود به نمایش گذاشته است، بویژه زمانی که به خوبی به وی فرصت داده‌اند. وقتی او و ریبری در زمین هستند، به راحتی می‌توان تاثیری که روی مهاجم‌های تیم می‌گذارند را متوجه شد. کلید رویارویی با حریفان، لاسانا دیارا، هافبک میانی رئال مادرید است. دیارا در ژانویه 2008 آرسنال را به مقصد پورتسموث ترک کرد تا بتواند جایی در ترکیب تیم ملی کشورش در جام ملت‌های اروپا پیدا کند. بازی‌های خوب وی در پورتسموث سبب شد تا این بازیکن، این فصل را در رئال‌مادرید بگذراند. با این وجود این بازیکن تا به حال در هیچ‌کدام از 3 بازی اخیر تیم ملی کشورش حاضر نبوده است. دیارا پس از بازنشسته شدن
کلود ماکه له‌له، به تیم ملی فراخوانده شد. ریموند دومنک سرمربی تیم اصرار زیادی در استفاده از اریک آبیدال در پست غیرتخصصی‌اش، به عنوان دفاع میانی دارد. در حالی که ویلیام گالاس همچنان با 32 سال سن، بازی‌های خوبی از خود به نمایش می‌گذارد، دیارا مجبور است که نفوذهای خود را کاهش داده و آشفتگی‌های خط دفاعی را سر و سامان بخشد.