«تحت تعقیب» نام فیلمی است که در سال 2008 براساس مجموعه کتاب‌های کوچک مصوری با همان نام نوشته«مارک میلر» ساخته شده است. کارگردانی فیلم را «تیمر بکمام بتف» برعهده داشته و ستارگانی چون «جیمز مکووی» ، «آنجلینا جولی»، «مورگان فریمن»،«توماس کریچمن» و «ترنس استمپ» در آن حضور دارند. موضوع فیلم درباره مرد جوانی به نام «ویزلی گیبسون» با بازی جیمز مکووی است که در شغلی بی‌ارزش با رئیس از خودراضی و مغرورش کار می‌کند و زمانی که احساس درماندگی می‌کند به داروی ضد افسردگی روی می‌آورد. او به این مساله می‌اندیشد که پدرش چطور توانسته زمانی که ویزلی فقط یک هفته بیشتر نداشته او را ترک کند و با خود می‌گوید شاید زمانی که او به دنیا آمده پدرش به چشمانش نگاه کرده و عجز و درمانگی را در نگاهش دیده است. آقای ایکس که نقشش را «دیوید اوهارا» بازی می‌کند تیراندازی حرفه‌ای و به دنبال ساختن یک گلوله چند مرحله‌ای است. گیبسون شبی در یک داروخانه، زن مرموزی (فاکس) را می‌بیند که نقش آن را آنجلینا جولی به عهده دارد. او به گیبسون می‌گوید که پدرش قاتل زبده‌ای بوده است. در این ضمن فردی به نام کراس، اسلحه در دست وارد می‌شود و زن به او شلیک می‌کند، آنها به تعقیب و گریز می‌پردازند. فاکس، گیبسون را به مخفیگاهشان می‌برد و در آنجا رهبر گروه (اسلوان) که نقشش را فریمن بازی می‌کند، از گیبسون دعوت می‌کند که به بال چند مگس تیراندازی کند. گیبسون بعد از چند بار سر باز زدن، این کار را انجام می‌دهد و بدین ترتیب آرام‌آرام وارد گروه آنها می‌شود. فیلم در حالی پایان می‌یابد که گیبسون دیوار چهارم را می‌شکافد و خطاب به بینندگان، تصویری کلی از شش هفته آخر زندگی‌اش به عنوان یک قاتل می‌دهد:«من کنترل زندگی خودم را باز پس گرفتم.» این فیلم با استقبال خوب منتقدان مواجه شد. «لیزا شوارتزبام» از «اینتر تیمنت ویکلی» بسیاری از نظرات منتقدان را جمع‌آوری کرده است و اعتقاد دارد که «تحت تعقیب» به نوعی نامفهوم و احمقانه است. همچنین به نوعی کثیف و حیوانی ونیز به طور غیر قابل انکاری، نوعی سرگرمی و شوخی است. تام لانگ از «دیترویت نیوز» عنوان می‌کند که این فیلم بهترین و دیوانه‌وارترین فیلم قرن است، همچنین می‌تواند بدترین فیلم هم باشد. احتمال دارد تلفیقی از هر دوی آنها باشد. آیا همه را متحیر خواهد کرد؟
«کلادیا پوئیگ» از یو اس‌ای تودی، هیجانات کوتاه و صحنه‌های اکشن کم تحرک را تاثیر بی‌چون و چرای ستاره‌های این فیلم می‌داند. بر خلاف او «جان رزنبلات» از «آستین کرونیکل» از همان جنبه او را می‌کوبد و «دیوید فیر» از «تایم آوت نیویورک» آن را معادل سینمایی یک نوشیدنی انرژی‌زا می‌داند.
فرانک لاویس، از مجله بین‌المللی فیلم، جزو معدود منتقدانی است که مجموعه کتاب‌های تصویری را خوانده و اظهار می‌کند که فیلم با منبع اصلی آن قابل مقایسه نیست که در آن قهرمان داستان فراتر رفته و با شکستن دیوار چهارم و تعیین جایگاهش خواننده را مجاب می‌کند اثر را دوست داشته باشد. «راجر ابرت» از «ابرت و روپر» می‌گوید: تحت تعقیب، پدال را تا ته فشار می‌دهد و هیچگاه از سرعتش کم نمی‌شود. فیلم اکشنی روبه‌روی ماست که پر از صحنه‌های بی‌رحمانه و خشونت‌بار و روش‌های ابتکاری و خلاقانه حمله، دفاع، کمین و از بین بردن و نابودی است. ریچارد روپر نیز می‌گوید: فیلم برای طرفداران آن دسته از فیلم‌هایی است که واقعا می‌خواهند صحنه‌های عالی، جذاب و یک کار فوق‌العاده ببینند. «تام مک لین» از «نیوز آراما» خاطر نشان می‌کند:با توجه به اینکه داستان به شدت با اصل آن متفاوت است، «تحت تعقیب»به‌عنوان یک فیلم ماجرایی که هسته تصویری (مصور بودن) خود را ثابت و بی‌پروا حفظ کرده، مطرح است و با وجود اینکه داستانی متفاوت است هنوز رضایت مردم را برمی‌انگیزد. در این میان منتقدان اروپایی به طور مثال «پیتر برادشو» از گاردین گفته است: انگار فیلم را گروهی از پسران 13 ساله که هنوز فکر می‌کنند بچه‌ها از آسمان متولد می‌شوند، نوشته‌اند. تحت تعقیب، وارد مرحله جدیدی برای روی پرده رفتن تصاویر خشونت‌بار شده است و اطمینان، پستی متکبرانه و روش‌های جدید کشتن با تکنولوژی بالا را با قالب نمایش سنتی که در آن قاتلان حرفه‌ای و انتقام خانوادگی وجوددارد به هم پیوند می‌دهد. «تیمر بکمام بتف» قزاق اطمینان دارد که ایجاد یک اثر بزرگ در هالیوود با امتیاز اولین کارگردان فیلم‌های مدرن شدن برابر است. صحنه‌های بی‌رحمانه اکشن جلوی چشمان شما و یک گروه درجه یک از سوی جیمز مکووی و آنجلینا جولی پشت پرده به هم می‌پیوندند تا یک اثر قدرتمند جهانی را برای کل دنیا به وجود آورند. بکمام بتف، سازنده دو فیلم پرفروش تاریخ روسیه، یعنی «دیده‌بان شب» و «دیده بان روز» با توانایی تصویرسازی قدرتمند، زمینه مناسبی برای به وجود آوردن چارچوب این سبک فیلم‌ها پدید آورده که اغلب موثر و مفید وگاهی اوقات به طور بی‌نتیجه به هر قسمت از برداشت دست می‌برد و ضربه‌ای به آن می‌زند، مثل تغییر تند سرعت دوربین، حذف قسمت‌هایی از فیلم، نوسانات متفاوت یا فقط روش قدیمی تمرکز و تنظیم فاصله پشت‌سرهم و متوالی. او حتی می‌تواند حرکت و متابولیسم شخصیت‌های اصلی را به عنوان دلیلی باور کردنی برای خلق صحنه‌هاي تصویری در ریتم نفس‌گیر فیلم افزایش دهد. چه بخواهید چه نخواهید، «تحت تعقیب» شما را سر جای خود میخکوب می‌کند و بدون هیچ مکثی زمان به سرعت برایتان می‌گذرد.
مترجم: علیرضا رسولی‌دانش