سحر قشقايي:
شرایط و اقتضائات روزگار، نبود آموزش کلاسیک و بالا رفتن سرعت زندگی را ميتوان از مهمترین عوامل افت و افول موسیقی آوازی امروز برشمرد. با این همه در خاطرات اکثر ما ترانههای ماندگاری حک شدهاند که ممکن است در لحظاتی حتی آنها را با خود زمزمه کنیم. «الههناز» استاد غلامحسین بنان، یکی از همين ترانههای ماندگار است. بنان در سال 1321 خوانندگی را در رادیو آغاز کرد و دیری نگذشت که او (بنان) زبانزد همه شد. بنان نهتنها در آواز قدیمی و کلاسیک ایران استاد بود، بلکه در نغمات جدید و مدرن ایران نیز تسلط کامل داشت. تصنیف زیبا و روحپرور «الههناز» او بهترین معرف این است. شاعر این ترانه (الههناز) کریم فکوری است و آهنگ آن را اکبر محسنی ساخته و نواخته است. این ترانه یکی از ماندگارترین ترانهها و تصنیفهای بنان است که هنوز که هنوز است در ذهنها باقیمانده است. میگویند ابوالحسن صبا (آهنگساز) در نخستین آزمایش، درآمد سهگاه را که به پایان برده از بنان خواست که گوشه حصار را بخواند و او آنچنان با مهارت خواند که دیگر نیازی به آزمایشهای بعدی باقی نگذاشت.