آقای علی مطهری
سلام علیکم
مکتوب شما را در اعتراض به عکسالعمل نمازگزاران جمعه در سالگرد رحلت امام(ره) به سخنرانی سیدحسن آقای خمینی در رسانهها خواندم. گرچه شما فرزند مرد بزرگی هستید که امام ایشان را حاصل عمر و پاره تن خود نامید ولی از آنجا که در مطالبی که در یادداشتتان نوشتهاید با توهین به جمع کثیری از مومنان نمازگزار و مقدسات آنان و رئیسجمهور قانونی کشور، رعایت چنین جایگاه و منزلتی را نکردهاید و با یادآوری این مثال برگرفته از قرآن، بدون آنکه قصد شبیهسازی تاریخی داشته باشم! «پسر نوح با بدان بنشست / خاندان نبوتش گم شد»، ضمن ارائه پاسخ به مکتوب شما در راستای دفاع از مقدسات متذکر میشوم که تنها فرزند بزرگان بودن برای عاقبتخیر کافی نیست!
علیآقا! آیا اجازه دارم به عنوان همکلاسی سالهای دور خودم و نه فرزند شهید بزرگوار آیتالله مطهری، من هم شما را به کودک عزیزکرده خانوادهای تشبیه کنم که با سوءاستفاده از جایگاه والای پدرش و خوردن نان برادر همسری رئیسمجلس و... بدون آنکه اندکی تأمل کند هر تهمت و ناروایی را نثار مومنان نمازگزار و مقدسات نظام و رئیسجمهور قانونی کشور میکند و انتظار دارد مورد تشویق هم قرار بگیرد؟
خدا کند رئیس دستگاه قضا در رودربایستی برادرشان نمانند و شما را طبق صریح قانون به واسطه توهینهایی که کردهاید حداقل مورد پرسش قرار دهند و به شما بیاموزند میان حریت و انتقاد و آزادیبیان و توهین و هتاکی فاصله بسیار است.
همکلاسی قدیم! آیا به راستی سیدحسن خمینی که البته به عنوان نوه امام از صمیم قلب مایلیم عزیز و محترم بماند در کدام صحنه انقلاب دارای سوابقی است که حالا شما مدعی هستید از صحنه حذف شده است؟
و آیا میتوان گفت حق اظهارنظر از میلیونها مردمی که برای اظهارنظر تریبون نماز جمعه را در اختیار ندارند، سلب شده است؟!
آیا فکر نمیکنید ملت طی ماههای پس از انتخابات عملاً سخن سیدحسن خمینی را شنیده بود ولی ایشان هیچگاه برای شنیدن پاسخ مردم در دسترس آنها نبودند و از اینرو مردم در نخستین فرصتی که دیدار ایشان برایشان میسر شد پاسخ خود را به ایشان منتقل کردند. آقای مطهری، کافی بود یک لحظه به یاد میآوردید که یکسال قبل مانند سالهای قبلتر همین مردم با نهایت احترام به سخنرانی نسبتاً طولانی سیدحسن آقا در نمونه دیگر همین مراسم گوش دادند و به این سرعت آنچه رخ داد را حمل بر نبود آزادی بیان نمیکردید!
آقای مطهری، شما در پاراگراف پایانی نوشتهتان با فرضی غلط مبنی بر اینکه «آقایانی اصرار به شبیهسازی حوادث امروز با حوادث صدر اسلام دارند» بیمحابا به مومنان نمازگزار در روز جمعه توهین کردهاید و آنان را به سپاهیان عمرسعد و ابنزیاد تشبیه و سیدحسن خمینی را در جایگاه امام حسین(ع) نشاندهاید، گرچه به خیال خودتان با آوردن عبارت «آیا صحیح میدانند» تلاش کردهاید از زیربار عواقب چنین توهین بزرگی به مومنان فرار کنید که امیدوارم در جای خود دادستان محترم به این هتاکیهای شما برای رد این نظریه که، این شمایید که کودک عزیز کردهاید، رسیدگی عاجل بکنند.
اما آقای مطهری، اگر از عوام انتظار نباشد از شما به عنوان یک تحصیلکرده در الهیات و فلسفه انتظار میرفت که فهمیده باشید کسانی که در سخنانشان به افراد یا وقایعی در صدر اسلام یا از قرآن اشاره کرده یا میکنند، قصدشان برخلاف نظر شما شبیهسازی برخی چهرههای امروز در عرصه سیاست با نظایرشان در صدر اسلام نیست، هرچند در برخی موارد چندان هم بیشباهت نیستند! بلکه از نقل چنین مستندات تاریخی یا قرآنی هدف ارائه نمونههایی است که نشان میدهد «گذشته درخشان تضمین کننده عاقبت خیر است» را نمیتوان به عنوان یک اصل همیشگی و عمومی و لایتغیر پذیرفت یا «داشتن رابطه نسبی یا سببی با افراد بزرگ و خوشعاقبت موجب بزرگی و خوشعاقبتی است» را نیز نمیشود اصل دانست کمااینکه در تاریخ اسلام بزرگانی مثل طلحه و زبیر بهرغم داشتن حسن سابقه دچار عاقبت سوء شدند که همه باید از آن به خدا پناه ببریم. یا اینکه خداوند در پاسخ در خواست حضرت ابراهیم برای ادامه یافتن ولایت در خانواده او میفرماید؛ لاینال عهدی الظالمین. ملاحظه میفرمایید که اشاره به چنین مستندات تاریخی و قرآنی که نمیتواند مورد انکار هیچ مسلمان معتقدی قرار گیرد، موجب ابطال اصول ساختگی و دروغینی است نظیر «گذشته درخشان تضمینکننده عاقبت خیر است» و به هیچوجه شبیهسازی تاریخی مدنظر بزرگانی که بدین مستندات استناد کردهاند، نبوده است اما
به راستی شما این را نفهمیدید؟ یا خود را به نفهمیدن زدید تا به این بهانه به مومنان نمازگزار و امام آنان توهین فرمایید؟
من یقین دارم شما روح پدرتان را برای چندمین بار با اظهارنظرهای عجولانه آزردهاید.
استغفار کنید و از مردم نیز عذر بخواهید، چراکه مردم امروز دارند صدای شما را میشنوند و در فرصت مناسبی که به شما دست یابند پاسخ شما را هم خواهند داد و...
اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا
همکلاسی شما در دبیرستان علوی در سال 1351
دکتر مهدی کوچکزاده
نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی