هفته پیش وقتی دولت اوباما اعلام کرد در پیش‌نویس تحریم‌های ایران با روسیه به توافق رسیده، کاخ سفید نشان داد خیلی از آن زمان که قرار بود آغازی نو در روابط مسکو و واشنگتن شکل گیرد، دور شده است. حالا بها و مزد همکاری مسکو معلوم است، همکاری‌ها باید نزدیک شود و فقط این ایران و روسیه هستند که جشن آن را می‌گیرند.3 روز پس از اینکه خانم کلینتون، وزیر خارجه آمریکا خبر داد توافق در پیش‌نویس تحریم‌ها به دست آمده، به طور یواشکی تقاضای ملاقات با سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه را فرستاد. پس از مذاکرات طولانی پشت درهای بسته، وزارت خارجه این هفته اعلام کرد به تحریم طولانی مدت 4 موسسه روسی که در برنامه موشکی و اتمی ایران همکاری دارند، پایان می‌دهد.پیش‌نویس دور چهارم تحریم‌ها یک جای خالی بزرگ هم دارد و آن اجازه به روسیه است که بتواند قرارداد فروش موشک‌های S
300 را که 5 سال پیش (سال ۲۰۰۵) با ایران امضا کرده، عملی کند. در یک بند از این پیش‌نویس، فروش شماری از جنگ افزارهای متعارف به ایران مورد ممنوعیت قرار می‌گیرد و میخاییل مارگلوف، رئیس کمیته روابط خارجی پارلمان روسیه می‌گوید، هرگونه تحریم از سوی شورای امنیت، خسارتی به روابط روسیه با ایران نمی‌زند.همه اینها در حالی بود که هفته گذشته کاخ سفید لایحه همکاری هسته‌ای غیرنظامی با روسیه را به کنگره فرستاد که شیرینی دیگری برای مسکو بود.این توافقنامه بر اساس یکی از لوایح آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است که همکاری صلح‌آمیز هسته‌ای آمریکا با دیگر کشورها را مجاز می‌شمارد. آمریکا در زمان جورج بوش مشغول مذاکره بر سر این همکاری با روسیه بود اما با حمله نظامی روسیه به گرجستان در آگوست سال ۲۰۰۸، این طرح کنار گذاشته شد.باراک اوباما گفت مساله گرجستان دیگر مانعی در روابط آمریکا و روسیه نیست ضمن اینکه سطح روابط آمریکا و روسیه درباره ایران در حد قابل قبولی است. این طرح برعکس معاهدات است و اگر کنگره ظرف ۹۰ روز به آن واکنش نشان ندهد، به طور خودکار به اجرا در می‌آید. نماینده دموکرات، اوارد مارکی و نماینده جمهوریخواه، جف فورتنبری تلاش کردند تا در مجلس نمایندگان این طرح را متوقف کنند.شاید کم باشد اما اقدام بموقعی است. روسیه کماکان به اشغال غیرقانونی گرجستان ادامه می‌دهد اما مشکل بزرگ‌تر، طرح گسترش سلاح‌های کشتار جمعی است. هم دولت‌های دموکرات و هم دولت‌های جمهوریخواه در کاخ سفید چشم خود را بر این واقعیت بسته‌اند. وقتی که دولت بوش این قرارداد همکاری را ثبت کرد، نهاد حسابرسی دولتی آمریکا به دلیل در نظر نگرفتن اصول
منع گسترش سلاح‌های کشتار جمعی، از آن انتقاد کرد.مسکو در ابتدای سال‌های دهه ۱۹۹۰، فناوری موشکی و سانتریفیوژ به ایران فروخت. یک شرکت از آن زمان تا هفته گذشته تحریم بود. شرکت بزرگ صادرات سلاح دولتی روسیه، روزوبورن اکسپورت و سازمان هوا – فضای روسیه هم از سال ۲۰۰۸ تحریم شده بودند.با این حال دولت اوباما در حال حاضر می‌گوید همکاری روسیه درباره ایران پیشرفت داشته است. این همان سخنانی است که جی پی کراولی، سخنگوی وزارت خارجه می‌گوید در حالی که گری سیمور، مسؤول گسترش سلاح‌های کشتار جمعی کاخ سفید می‌گوید هرگونه اقدام روسیه برای تحویل موشک‌های پدافندی S300 به ایران، موقعیتی وخیم را به دنبال خواهد داشت.این اطمینان‌ها، باعث تغییر عملکرد روسیه نمی‌شود. همان هفته‌ای که آقای اوباما لایحه همکاری هسته‌ای صلح‌آمیز با روسیه را به کنگره فرستاد، دیمیتری مدودف رئیس‌جمهوری روسیه در دمشق بود تا با سوریه، همکاری‌های اقتصادی بیشتری ایجاد کند. وی گفت: «همکاری در انرژی هسته‌ای با سوریه باید شانس دومی پیدا کند».در مقابل همه اینها، دولت آمریکا در تلاش برای رسیدن به یک قطعنامه تحریمی ضعیف علیه ایران است که دولت بوش هم از همین نوع آن را به دست آورد، بدون اینکه هیچ امتیازی بدهد. اگر این کار دولت اسمش دیپلماسی هوشمند است، خیلی بد است که این قدر احمق فرض شویم که هم چیزی بدهیم و هم چیزی در مقابل به دست نیاوریم.
منبع: وال استريت ژورنال