با وجود تاکید رئیسجمهوری در روز پرستار و اختصاص 230 میلیارد تومان برای اجرای قانون کاهش ساعت کاری، هنوز معاونت نظارت راهبردی این اعتبار را ابلاغ نکرده است، مراکز درمانی نیز فقط قسمتهایی از این قانون را که به نفعشان است، اجرا میکنند. رئیس سازمان نظام پرستاری با اشاره به اینکه رئیسجمهوری در مراسم روز پرستار از سازمان نظام پرستاری خواست تا 2 ماه آینده گزارش اجرای قانون کاهش ساعت کاری پرستاران را به وی ارائه کنیم و اکنون در حالی که چند روز تا سرآمد این زمان 2ماهه
(31 خرداد) نمانده هنوز نه تنها هیچ یک از این دستورات توسط زیرمجموعه دولت اجرایی نشده بلکه با کارشکنی، تبعیض و اجرای گزینشی این قانون در مراکز درمانی مواجه هستیم. غضنفر میرزابیگی گفت: شورایعالی این سازمان چهارشنبه و پنجشنبه این هفته در مشهد جلسه دارد و قرار است گزارش کاملی از برخورد مسؤولان درباره اجرای قانون ارتقای بهرهوری تهیه شود و پس از ارسال آن به رئیسجمهوری در بیانیهای به اطلاع عموم نیز برسد. وی افزود: متأسفانه بیتوجهی به قوانین مصوب برای پرستاران از جمله قانون ارتقای بهرهوری و تعرفهگذاری خدمات پرستاری و تبعیض در پرداخت کارانهها بویژه در بخش خصوصی همچنان ادامه دارد. میرزابیگی گفت: رئیسجمهوری در مراسم روز پرستار به معاونت نظارت راهبردی دستور داد تا 230 میلیارد تومان برای اجرای قانون ارتقای بهرهوری و کاهش ساعت کاری پرستاران اختصاص یابد اما این معاونت هنوز برای اجرای این دستور اقدامی نکرده است. وی افزود: نکته مهم این است که چون ممکن است استخدام 23 هزار پرستار مطابق این قانون و دستور رئیسجمهوری چندماهی طول بکشد، انتظار این بود که مطابق آییننامه اجرایی قانون ارتقای بهرهوری پرسنل بالینی در صورتی که پرستاران بیش از 44 ساعت در هفته کار اجباری دارند
مابه التفاوت آن به آنها پرداخت شود که متأسفانه عملی نشد. به گفته میرزابیگی موضوع تأسف بارتر این است که در مراکز درمانی دانشگاهی و غیردانشگاهی قانون ارتقای بهرهوری را به صورت گزینشی اجرا میکنند و جاهایی که به نفعشان است را مانند ممنوعیت ساعت خواب پرستاران در شب را اجرا کردهاند یا سقف پرداخت اضافه کاری را بدون اینکه قانون را اجرا کنند پایین آوردهاند اما در عوض مزایای این قانون را مانند کاهش ساعت کاری، پرداخت حقوق با ضریب 5/1 برای کار در شب و ساعات غیرمتعارف و مانند آن را اجرا نکردهاند. میرزابیگی گفت: جامعه پرستاری بشدت از اجرای این قانون ناامید و ناراحت است و اگر هر چه زودتر مسؤولان فکری برای اجرای وعدههای داده شده نکنند، سازمان نظام پرستاری نمیتواند حوادث بعدی را پیشبینی کند. متأسفانه با اجرای گزینشی این قانون توسط مراکز درمانی بدعتی گذاشته شده است که قابل برگشت نیست و عواقب آن غیرقابل پیشبینی است.