اتمام حجت

حجت‌الاسلام والمسلمین عباس کعبی^*

فرمایشات رهبر معظم انقلاب در جمع کارگزاران حج اشاره‌ به سنت قطعی الهی بود که در قرآن کریم با زبانی شفاف و روشن در سوره ابراهیم، آیه 7 اینگونه آمده است:

«و اذ تاذن ربکم لئن شکرتم لأزیدنکم و لئن کفرتم ان عذابی لشدید». و آنگاه که پروردگارتان اعلام کرد که اگر واقعاً سپاسگزاری کنید نعمت شما را افزون خواهم کرد و اگر ناسپاسی کنید قطعاً عذاب من سخت خواهد بود.

رهبر انقلاب با هوشمندی هشدار می‌دهند که جامعه ما بایستی مراقب باشند که کفران نعمت‌هایی که خداوند متعال به آنها ارزانی داشته است را نکنند. از جمله نعمت‌های الهی بر ما، نعمت اسلام و نظام مقدس اسلامی است که امانتی است که امام راحل و شهیدان والامقام در اختیار ما قرار داده‌اند.حفظ نظام اسلامی در شرایطی که ما در آستانه جشن‌های دهه سوم انقلاب قرار داریم، مصداق بارز شکر نعمت است.به نظر می‌رسد مخاطب اصلی رهبرمعظم انقلاب، رسانه‌ها، مطبوعات و دست‌اندرکاران تریبون‌ها بودند که این سنت قطعی الهی را بايد جدی بگیرند.در شرایط حاضر هرگونه التهاب‌آفرینی، ایجاد پریشانی، خستگی، دلزدگی و آشفتگی روانی، ترویج یأس و ناامیدی، شبهه‌آلود کردن اذهان نسبت به مبانی و پایه‌های نظام مقدس اسلامی و افق‌های روشن آینده،
زیر سوال بردن خدمات سازنده، کار و تلاش مسؤولان و همچنین بی‌توجهی به مشکلاتی که مردم به شکل روزمره با آن دست به گریبانند و حل این مشکلات را از مسؤولان مطالبه می‌کنند، پرداختن به مسائل حاشیه‌ای که صرفاً دلمشغولی فعالان سیاسی و اجتماعی است و دغدغه آحاد ملت را شکل نمی‌دهد به جای اهتمام و بسیج تمام امکانات و ظرفیت‌ها برای وحدت، برادری، همکاری، همدلی و تلاش برای حل مشکلات و پیشرفت کشور، ظلم مضاعف به دولت و ملت و از مصادیق کفران نعمت است که باید نسبت به آن هوشیار باشیم.رهبرمعظم انقلاب بارها و در شرایط گوناگون حمایت خاص و قاطع خود را از هرکسی که مدافع شاخصه‌های نظام و انقلاب است به شکل صریح بیان کردند. شاخصه‌های مدنظر ایشان هم که به کرات به آن اشاره کرده‌اند، عبارتند از: عدالت‌محوری، مردم‌گرایی و استکبارستیزی.رویکرد دولت نهم که براساس استکبارستیزی، مردمی‌ بودن -که سفرهای استانی نشانگر آن است- و ترویج گفتمان عدالت شکل گرفته است، منجر به حمایت گرم‌تر رهبرمعظم انقلاب از این دولت شد.به هر تقدیر فرمایشات رهبری اتمام حجتی است برای تمام جریانات و فعالانی که شاخصه‌ حرکت سیاسی خود را ولایت و رهبری می‌دانند.

ایشان همچنین تأکید کرده بودند که انتقادات نباید به تخریب بینجامد و مرزهای نقد سازنده از بی‌بندوباری در اظهارات تخریب‌گونه را ایشان بازکاوی کردند.

انتقاد سازنده این است که کارهای مثبت هم بیان شود اما اینکه یک‌طرفه دنبال نقاط ضعف و بزرگنمایی آنها باشند بدون تردید پسندیده نیست. بدون شک عملکرد هر فرد یا نهاد خاصی نقطه ضعف نیست اما برجسته کردن آنها و نادیده گرفتن نقاط مثبت خلاف منطق و انصاف است. دو شاخصه عمده را می‌توان به‌عنوان میزان سنجش و الگوی قضاوت درباره عملکردها مدنظر قرار داد. شاخصه اول بعد اسلام‌گرایی و گفتمان امام و رهبری است که دولتمردان چه مقدار اسلام‌گرا و پایبند به گفتمان امام و رهبری هستند. شاخصه دوم خدمتگزاری است. میزان خدمت دولتمردان به مردم شاخص مناسبی برای سنجش عملکرد دولتمردان است. اگرچه اظهارنظرها نسبی است و کسی نمی‌تواند به شکل مطلق حمایت یا نفی و تخریب کند. انتقادها باید براساس معیارها و ضابطه کلی باشد و هرگونه افراط و تفریط در حمایت و نفی، دور شدن از انصاف و تقوای سیاسی است. آنچه که در پایان به عنوان نقد مشفقانه مطرح می‌کنم، دلسوزان مشفق که جزو دوستان انقلاب محسوب می‌شوند نقد مشفقانه‌ای نسبت به دولت دارند که روحیه مشورت و انعطاف‌پذیری نسبت به بعضی از تصمیمات حتی اگر از ناحیه کارشناسان دلسوز و ناصحان خیرخواه مطرح ‌شود کمتر است و این امر بی‌جهت برای دولت حواشی درست می‌کند که نباید این حاشیه‌ها از ریشه ساخته شود و هرچه این روحیه مشورت‌پذیری بیشتر تقویت شود دولت موفق‌تر است.