یک صبح پنجشنبه سرد و نمور و بادی در زمین تمرین باشگاه «تاو.اس.گا.هوفنهایم 1899» در منطقه زینسهایم، «رالف رانگینک» سرمربی، بازیکنانش را به سرعت می‌دواند. آنها برای بازی آخر هفته آماده می‌شدند. دیداری که با پیروزی 4 بر یک آنها به پایان رسید تا هوفنهایم در مقابل دهان باز ژرمن‌ها با این سه‌امتیاز به صدر جدول بوندس‌لیگا پرواز کند. این ميهمان ناخوانده امسال برای اولین بار در تاریخ 109ساله‌اش پا به بوندس‌لیگای یک گذاشته کمی آن‌طرف‌تر از جنگل‌های جنوب آلمان، در امتداد راین به سمت غرب در یک دهکده کوچک یک جشن تاریخی برپا شده. پایکوبی پاییزی این دهاتی‌ها در واقع در ادامه جشن صعود تابستانی آنها به بوندس‌لیگای یک برگزار می‌شود. تنها بخش قابل اعتنای تاریخ باشگاه کوچک هوفنهایم به سال‌های ابتدایی دهه نود مربوط می‌شود، یعنی زمانی که آنها توسط غول نرم‌افزاری آلمان «دیتمار هوپ» خریداری شدند. تا پیش از آن، این دهکده روستایی کوچک با تنها 3500 نفر سکنه یک تیم آماتوری داشت و تا 9 سال قبل آنها هنوز در دسته ششم فوتبال باشگاهی آلمان به سر می‌بردند. اما هوپ که روزگاری عضو تیم جوانان هوفنهایم بود به زادگاهش بازگشت و با یک سرمایه‌گذاری سنگین هم‌ولایتی‌هایش را در 9 سال، شش رده بالا کشید. تصورش را بکنید یک دهکده کوچک در انگلستان مثل «نیدهام مارکت» در منطقه «سافولک» یک باشگاه فوتبال داشته باشد و در لیگ برتر جزیره حاضر شود. هواداران مغرور باشگاه‌های بزرگ انگلیس به این پدیده خواهند خندید اما اینجا در جنوب غربی آلمان همه بر سر تحسین دهاتی‌های شگفتی‌آور با هم مسابقه گذاشته‌اند. هوپ، هجده سال پیش تیم زادگاهش را خرید و ماموریتی را کلید زد تا بزرگ‌ترین آرزوی دوران جوانی‌اش را برآورده سازد، آرزویی حتی شاید بزرگ‌تر از تاسیس غول نرم‌افزاری اروپا SAP و تبدیل شدن به یکی از ثروتمندترین مردان آلمان. «افسانه هوفنهایم»، اما به شکلی کاملا متفاوت از «داستان چلسی» صدرنشین حال حاضر لیگ برتر رقم خورد. اگر رومن آبراموویچ ثروتش را صرف خرید ستاره‌های حاضر و آماده کرد در عوض «دیتمار هوپ» روی جوانان سرمایه‌گذاری کرد. جوانانی که «هوپ» گذشته رمانتیک خود را در وجود آنها
می دید. در واقع هوفنهایم رسیدنش به قله فوتبال آلمان را مدیون سرمایه‌گذاری بی‌حد و حصر روی سیستم پایه و جوانان دست‌پرورده خود است. شگفتی دیگر هوفنهایم به همین نکته مربوط می‌شود چون این صدرنشین گمنام، پایین‌ترین میانگین سنی بوندس‌لیگا را هم دارد. هوپ در تمام این سال‌ها به جای ریخت‌و‌پاش، سرمایه‌اش را وقف یک آکادمی نمونه کرد. در این آکادمی آنها علاوه بر تمرین دادن بازیکنان بومی به پرورش مربیان جوان پرداختند. شاخص‌ترین آنها همین
«رالف رانکینگ» سرمربی اسطوره‌ای هوفنهایم است. او مربیگری را از هوفنهایم آغاز کرد و بعدها در اشتوتگارت، هانوفر و شالکه 04 آوازه‌ای به هم زد و حالا به آغوش عشق همیشگی‌اش بازگشته تا یکی از افسانه‌های نادر فوتبال مدرن را خلق کند. تا هنگامه صعود تاریخی فصل گذشته هنوز هم اسکلت تیم را بازیکنان بومی تشکیل می‌دادند. هوپ در فصل نقل‌و‌انتقالات گذشته هم برتری‌اش را به رخ همتای روسی‌اش کشید و با بودجه‌ای کمتر از چهل‌میلیون یورو، تیمی جمع کرد که به اندازه گروه چهارصد میلیونی لندنی‌ها بازدهی داشته. اما جالب‌ترین بخش داستان آنجاست که باشگاه‌های همسایه «هوفنهایم» که در سال‌های اخیر در دسته‌های پایین‌تر شاهد رشد سریع آنها بوده‌اند از سر حسادت، این باشگاه را «چلسی آلمان» می‌خوانند. كافی‌است نگاهی به این چهره‌ها بیندازید تا پی ببرید که کسی مثل هوپ، ثروتش را مدیون هوش فوق‌العاده‌اش است نه کارتل‌های نفتی و معدنی یا الیگارش‌های یهودی. ستاره‌های این روستای 3500 نفری، کسانی هستند مثل «وداد ایبیسویچ» مهاجم مسلمان بوسنیایی که با پاسپورت آمریکایی به ليگ‌هاي پایین فوتبال آلمان آمد و حالا در 24 سالگی، آقای گل بوندس‌لیگاست. زوج نیجریه‌ای او در خط حمله «چیندئو اوگبوک» و بازی‌ساز پشت سرشان «کارلوس ادواردو» هستند. «دمبه با» مهاجم آفریقایی، «پرنیلسن» سوئدی و «آندریاس ایبرتسبرگر» اتریشی، دیگر چهره‌های شاخص تیم هستند. واقعا معلوم نیست «هوپ» چگونه این همه ستاره گمنام را با ملیت‌هایی کاملا متفاوت دستچین کرده است. حالا مالک نرم‌افزاری باشگاه، پس از موفقیت برنامه هجده‌ساله‌اش، یک برنامه 3ساله برای تسخیر بوندس‌لیگا طراحی کرده است که انگار خیلی زودتر از موعد جواب داده. «هوفنهایم» درست در روزگاری سر بر می‌آورد که فوتبال اروپا اسیر بی‌سابقه‌ترین فساد و اشراف‌زدگی شده‌است و این دهکده کوچک، درس‌های بزرگی برای تئوریسین‌های یوفا دارد. به قول یک ستون‌نویس معروف ژرمن، هوفنهایم از یک طرف قواعد فوتبال کاپیتالیستی را شکسته است و از سوی دیگربه وسیله هواداران تیم‌های کم‌بنیه اما پرطرفدار شرق آلمان (آلمان شرقی سابق) که هنوز تحت تاثیر ارزش‌های سوسیالیستی هستند به‌عنوان فرزند ناخلف فوتبال کاپیتالیستی متهم می‌شود. اما فعلا آنچه برای این دهاتی‌های صدرنشین اهمیت دارد تکرار افتخاری کم‌سابقه است، در آلمان که برای آخرین بار به کایزرسلاترن، بزرگ‌ترین تیم همسایه آنها رسید. کایزر در سال 1994 با هدایت اتورهاگل بلافاصله پس از صعود به بوندس‌لیگای یک قهرمان شد و حالا که دوباره به بوندس‌لیگای2 سقوط کرده نوبت به افسانه هوفنهایم می‌رسد.