گروه اقتصادي:
آغاز این هفته، نامهای با امضای 60 عضو هیات علمی دانشکدههای اقتصاد کشور منتشر شد که حاوی انتقادهایی به وضعیت اقتصادی کشور بود. امضاکنندگان این نامه که اکثر آنها از مدیران و کارکنان سازمانها و وزارتخانههای اقتصادی در 2 دهه گذشته به شمار میآیند، در نامه 24 صفحهای خود، دولت نهم را بهعنوان عامل مشکلات اقتصادی معرفي كرده و بیآنکه راهکاری ارائه دهند، به نامه طولانی خود پایان دادند. نکته جالب توجه در این نامه آن است که با اشارهای گذرا از کنار مهمترین موضوع اقتصادی روز یعنی بحران مالی جهانی و اثرات آن بر اقتصاد ایران عبور کرده است. این در حالی است که رئیسجمهور چند روز پیش در نامهای خطاب به اقتصاددانان از آنها برای مشارکت فکری در مدیریت تاثیر این بحران بر کشور، دعوت کرده بود. بسیاری از اقتصاددانان در گفتوگو با خبرنگار «وطن امروز» اظهار داشتند که نامه مذکور را نخواندهاند که این مساله نشان میدهد محیطهای آکادمیک، این نامه را چندان جدی نگرفته اند. دکتر علیمحمد ایزدی، استاد پیشکسوت اقتصاد از دانشگاه شیراز درباره این نامه به خبرنگار «وطن امروز» گفت: مشکلات اقتصادی ایران ریشهای است و محدود کردن آن به یک دوره 3ساله، غیرواقعبینانه است. گرفتاری اقتصاد ایران را نباید در تحریمها جستوجو کرد، چون اگر جلوی فرار سرمایهها و مغزها گرفته شود، تحریمها تاثیر مهمی بر اقتصاد ایران نمیگذارد. دکتر ابوالقاسم هاشمی، عضو هيأت علمي دانشگاه نیز به «وطن امروز» گفت: هرچند با کلیات این نامه موافق هستم ولی آن را امضا نکردم چون این متن، مطلب تازهای نداشت. متاسفانه محیط ایران به شدت سیاسی است و دیدگاههای کارشناسی در موجهای سیاسی گم میشود. دکتر ابراهیم رزاقی، نویسنده کتاب «اقتصاد ایران» نیز گفت: کلماتی که در متن این نامه استفاده شده، نمیتواند علمی و برگرفته از دانش اقتصاد و عاری از نگرشها و برخوردهای سیاسی باشد. این اقتصاددان در ادامه افزود: نامههای انتقادی برگرفته از کشمکشهای سیاسی، به عنوان یک حرکت علمی معتبر در محافل و مجامع دانشگاهی قابل ارزیابی نیست و رنگ و بوی وابستگی به جریانی خاص را خواهد داد. وی در ادامه گفت: برای اینکه یک ساختار غلط که سالیان دراز به روند اشتباه خود ادامه داده است اصلاح شود، نیاز به تغییر وجود دارد و ما باید با جستوجو در علتهای پدیداری این پدیدهها در جهت رفع آنها بکوشیم. دکتر رزاقی با اشاره به بخشی از نامه اقتصاددانان که ورود دولت به عرصه اقتصاد را تخطئه کرده است، اظهار داشت: زمانی که ساختار بازار حضور دولت را میطلبد، چارهای جز دخالت دولتها نیست و حل مشکلات اقتصادی تنها با دخالت دولت میتواند سرانجام قابل قبولی پیدا کند.