۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۶:۰۸
گزارشی از نقش کشورهای حاشیه‌ خلیج‌فارس در حوادث پس از انتخابات

سهم اعراب از فتنه

سمیه همایون‌روز

 

 انتخابات ریاست‌جمهوری دهم با همه فراز و فرودهایی که به دنبال داشت، بهترین معیار بود برای سنجش عیار مناسبات، به این معنا که بستری فراهم کرد تا مرزبندی و صف‌بندی دوست و دشمن هم در عرصه داخلی و هم در بعد خارجی به روشنی مشخص شود. در واقع پس از آشوبی که میرحسین موسوی به بهانه تقلب در انتخابات به راه انداخت، آنچه در این ماجرا بیش از دیگر وقایع خودنمایی ‌کرد، موضوع حمایت گسترده زبانی و مالی برخی کشورها از فتنه و فتنه‌گران بود. اگرچه دخالت غرب بویژه آمریکا، انگلیس و فرانسه در مسائل داخلی ایران به واسطه سابقه عملکرد آنها، موضوع دور از ذهن و بعیدی به نظر نمی‌رسید اما حضور تمام‌قد بعضی کشورهای عربی نظیر عربستان و امارات متحده عربی، در هر دو بازه زمانی پیش و پس از انتخابات، رویداد تازه‌ای بود. ماجرا زمانی شکل حادتری به خود گرفت که معلوم شد اعراب در این توطئه تنها نبوده‌اند و برخی عناصر داخلی در این مسیر، همراه و ملازم شیخ‌نشینان عرب بوده‌اند و در برهه‌ای حتی برای تامین بودجه تبلیغاتی کاندیدای مورد نظر خود دست به دامان شیوخ عرب شده‌اند، آن هم اعرابی که تاکنون ابتدایی‌ترین شاخصه دموکراسی یعنی انتخابات در کشورشان برگزار نشده و در قاموس آنها فاقد معنا بوده است. از این رو با توجه به نگرانی اعراب از قدرت روزافزون ایران در منطقه، طبیعی است آنها این فرصت را مغتنم شمارند و با دامن زدن به اختلافات داخلی، هدف همیشگی خود که همان کاهش نفوذ و نقش منطقه‌ای ایران باشد را دنبال کنند و برای نیل به هدف خود از توسل به هیچ ابزار و امکاناتی فروگذار نکنند. موضوعی که قصد داریم در این نوشتار به بررسی و تشریح آن بپردازیم ابعاد و اشکال رویکردی است که آنها در طول دوران رقابت‌های انتخاباتی و نیز پس از برگزاری انتخابات در قبال ایران در پیش گرفته‌اند و برخی شواهد نشان می‌دهد کماکان نیز ادامه دارد.

 انتخابات ریاست‌جمهوری دهم با همه فراز و فرودهایی که به دنبال داشت، بهترین معیار بود برای سنجش عیار مناسبات، به این معنا که بستری فراهم کرد تا مرزبندی و صف‌بندی دوست و دشمن هم در عرصه داخلی و هم در بعد خارجی به روشنی مشخص شود. در واقع پس از آشوبی که میرحسین موسوی به بهانه تقلب در انتخابات به راه انداخت، آنچه در این ماجرا بیش از دیگر وقایع خودنمایی ‌کرد، موضوع حمایت گسترده زبانی و مالی برخی کشورها از فتنه و فتنه‌گران بود. اگرچه دخالت غرب بویژه آمریکا، انگلیس و فرانسه در مسائل داخلی ایران به واسطه سابقه عملکرد آنها، موضوع دور از ذهن و بعیدی به نظر نمی‌رسید اما حضور تمام‌قد بعضی کشورهای عربی نظیر عربستان و امارات متحده عربی، در هر دو بازه زمانی پیش و پس از انتخابات، رویداد تازه‌ای بود. ماجرا زمانی شکل حادتری به خود گرفت که معلوم شد اعراب در این توطئه تنها نبوده‌اند و برخی عناصر داخلی در این مسیر، همراه و ملازم شیخ‌نشینان عرب بوده‌اند و در برهه‌ای حتی برای تامین بودجه تبلیغاتی کاندیدای مورد نظر خود دست به دامان شیوخ عرب شده‌اند، آن هم اعرابی که تاکنون ابتدایی‌ترین شاخصه دموکراسی یعنی انتخابات در کشورشان برگزار نشده و در قاموس آنها فاقد معنا بوده است. از این رو با توجه به نگرانی اعراب از قدرت روزافزون ایران در منطقه، طبیعی است آنها این فرصت را مغتنم شمارند و با دامن زدن به اختلافات داخلی، هدف همیشگی خود که همان کاهش نفوذ و نقش منطقه‌ای ایران باشد را دنبال کنند و برای نیل به هدف خود از توسل به هیچ ابزار و امکاناتی فروگذار نکنند. موضوعی که قصد داریم در این نوشتار به بررسی و تشریح آن بپردازیم ابعاد و اشکال رویکردی است که آنها در طول دوران رقابت‌های انتخاباتی و نیز پس از برگزاری انتخابات در قبال ایران در پیش گرفته‌اند و برخی شواهد نشان می‌دهد کماکان نیز ادامه دارد.

 

حمايت مالي از سران فتنه

اگرچه پس از اذعان وزرای خارجه آمریکا و فرانسه به انجام کارهای پشت پرده‌ واشنگتن و پاریس در حمایت از آشوبگران، در ابتدا گمان بر این بود که سررشته تداوم فتنه چند ماهه تهران در آمریکا و اروپا قرار دارد اما انتشار اخباری پیرامون سفر یک مقام ارشد اجرایی سابق کشور به یکی از کشورهای حاشیه خلیج فارس پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری و دریافت مبالغ کلان کمک مالی و صرف بخشی از این مقادیر برای کاندیدای مورد حمایت خود، نشان داد ایران در این فتنه با دشمن خاموش نیز روبه‌رو است؛ کشورهایی که به ظاهر در قبال همه مسائل داخلی ایران سکوت اختیار کرده و در خفا از هیچ تلاشی برای تداوم آشوب‌ها و درگیری در تهران فروگذار نکردند. ناگفته پیداست ارتجاع عربی که پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران کوشید از طریق اشاعه جریانی انحرافی یعنی فرقه ضاله وهابیت در شهرهای مرزی به مصاف ایران بیاید، این بار برخی عناصر گروه‌های مخالف داخلی را مجرای تزریق پول خود برای ایجاد آشوب و بلوا در ایران قرار داد. در همین راستا بود که معاون حقوقی ستاد کل نیروهای مسلح نیز با اشاره به وقایع بعد از دهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری، مأموریت 2 نفر از فتنه‌‌گران برای دریافت پول از اروپا و ارتجاع عرب را فاش کرد و با اشاره به گستردگی امکانات سرمایه‌گذاری و ابزار قدرتمند رسانه‌ای دشمن تاکید کرد که این جنگ نرم در هر جای دیگر دنیا رخ می‌داد، به نتیجه می‌رسید. سردار سرتیپ پاسدار حسن حمیدزاده که آذرماه سال گذشته در همایش بسیجیان وزارت نفت سخن می‌گفت، بدون نام بردن از یکی از سران عرب گفت، وی که خود را خادم حرمین شریفین می‌نامد، در این کودتای نرم نقش داشته و در دیدار با برخی سران فتنه به آنها پول داده است. به گفته حمیدزاده، 2 نفر از طرف فتنه‌گران مأموریت داشتند از اتحادیه اروپا و ارتجاع عرب پول دریافت کنند که خودشان هم به آن اعتراف کرده‌اند. علاوه بر این موضوع، معاون ستاد کل نیروهای مسلح با اشاره به دیدار یکی از سران فتنه با جورج سوروس، رئیس بنیاد سوروس که توانست با هزینه پول‌های زیاد در گرجستان، قرقیزستان، اوکراین و صربستان انقلاب رنگی راه بیندازد، گفت:«برخی صاحبان امتیاز مطبوعات زنجیره‌ای هم در نیویورک و در منزل جورج سوروس با او دیدار کردند و کتاب‌هایی را که شخص سوروس روی آنها امضا کرده بود، از وی هدیه گرفتند اما خودشان از ترس اینکه در فرودگاه تهران به دام نیفتند، پیش از عزیمت به تهران آنها را معدوم کردند». با توجه به انتشار اخباری از این دست که مصداق بارز نقض حاکمیت ملی کشور و دخالت در امور داخلی ایران محسوب می‌شود، بود که این موضوع محور سوال «وطن امروز» در یکی از نشست‌های مطبوعاتی سخنگوی دستگاه دیپلماسی کشورمان قرار گرفت. رامین مهمان‌پرست نیز در پاسخ صرفا به بیان این جملات اکتفا کرد که«همه بحث‌هایی که در این زمینه مطرح است توسط مقامات قضایی در حال بررسی است که اگر این موضوع ثابت شود می‌تواند مصداقی از دخالت در امور داخلی کشور باشد.»

برگزاري كلاس‌هاي آموزشي براي تداوم ناآرامي‌ها

اما این همه آنچه کشورهای عربی برای دامن زدن به آشوب‌ها در ایران انجام دادند، نبود. در واقع پس از ناکامی در فاز نخست توطئه خود که پیروزی کاندیدای مورد نظر آنها و در نتیجه سرنگونی دولت احمدی‌نژاد بود، بعضی از آنها مانند عربستان و امارات متحده عربی اقدام به دایر کردن کلاس‌های آموزشی برای تداوم ناآرامی‌ها در تهران کردند؛ موضوعی که سعید قاسمی، یکی از فرماندهان دفاع مقدس در همایش«آزادی قبلتین» با موضوع شهادت حجاج و کشتار شیعیان یمن از آن خبر داد و گفت:«علاوه بر تمام خیانت‌های سعودی‌ها، در جریان دهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری، عربستان و امارات کلاس‌های آموزشی دایر کردند تا بتوانند NGOها را برای حضور در ناآرامی‌های خیابانی تهران فعال کنند». وی سپس با بیان اینکه نئوصهیونیسم‌های وطن‌فروش به عربستانی‌ها می‌گویند که تحمل داشته باشید دولت احمدی‌نژاد سرنگون می‌شود و ما بزودی سر کار می‌آییم، گفت:«این آقایان به عربستان چراغ سبز نشان می‌دهند». اما گویا فاز دوم اقدامات اعراب نیز راه به جایی نبرد. بازماندگان حامی میرحسین موسوی که در ساعت‌های آغازین شروع عزاداری‌ مردم در روز عاشورا با حضور در برخی خیابان‌های مرکزی تهران علاوه بر نظام جمهوری اسلامی ایران و دولت،‌ عقاید مذهبی مردم را نیز آماج حملات و دشنام‌‌های ساختارشکنانه خود قرار داده و با صدای بوق خودروهای خود و نیز سوت و کف و هلهله به حرمت‌شکنی در روز عاشورای حسینی پرداخته بودند، چند روز بعد در راهپیمایی بزرگ 9 دی با چنان پاسخ قاطعی روبه‌رو شدند که بعد از آن تاریخ برای همیشه از کف خیابان‌ها جمع شدند. البته این موضوع به معنای پایان حربه‌های اعراب برای جان بخشیدن دوباره به اغتشاش‌ها و آشوب‌ها در ایران نبود.

حمايت سايبري با كمك سيا

ارتجاع عرب بویژه عربستان این بار فضای مجازی و سایبری را برای نیل به هدف چند ساله خود که تضعیف قدرت منطقه‌ای ایران بود، برگزید البته این بار با کمک و همکاری آمریکا؛ کشوری که رئیس‌جمهور آن آبان‌ماه سال گذشته طی مراسمی در کاخ سفید لایحه اختصاص بودجه 55 میلیون دلاری کمیته دفاعی و نظامی کنگره آمریکا برای جنگ نرم و همراهی با مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران را امضا کرد تا به این طریق با آموزش الکترونیکی ایرانیان مخالف نظام راه نفوذ در ایران و در نهایت براندازی نرم فراهم شود. در واقع عربستان سعودی برای استفاده ابزاری از شبکه‌های ماهواره‌ای علیه ایران همکاری مشترک با سازمان سیا را طراحی کرد؛ توطئه‌ای که پایگاه اینترنتی نهرین‌نت، به نقل از منابع مطلع مخالفان عربستان در واشنگتن آن را افشا کرد و گزارش داد:« عربستان طرح‌های عملیاتی‌ای در دست دارد که با هماهنگی سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) برای ایجاد تنش در افکار عمومی ایران علیه مقامات دولتی تهران از آن استفاده کند». بنا بر گزارش این پایگاه خبری، اطلاعات به دست آمده از کارکنان سفارت عربستان در واشنگتن حاکی از آن است که سفارت عربستان در واشنگتن با برخی سران «اپوزیسیون فراری از ایران» در نقاط مختلف جهان تماس برقرار کرده که این تماس‌ها تنها به سفارت عربستان در واشنگتن ختم نمی‌شود، بلکه شامل سفارتخانه‌های این کشور در لندن، پاریس و دیگر پایتخت‌ها نیز هست. در واقع، سازمان‌های اطلاعات عربستان و آمریکا علیه جمهوری اسلامی در این‌باره هماهنگی لازم را به عمل آورده‌اند. آنها سال گذشته و قبل از انتخابات ایران در ماه خرداد نیز با انجام طرح‌های عملی در رسانه‌های مرتبط به موفقیت‌هایی در این باره رسیدند، طوری که فعالیت‌های آمریکا در بیشتر این برنامه‌ها بویژه در ایجاد تنش‌های رسانه‌ای علیه ایران و حمایت از مخالفان با هر «رنگی» موفق بوده است. در این زمینه شبکه تلویزیونی «LBC» یکی از شبکه‌های ماهواره‌ای است که برای مقابله با جمهوری اسلامی و حمایت از مخالفان در ایران راه‌اندازی شده است. به گفته این منابع مطلع، نکاتی که مورد توافق سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا و عربستان بوده، فعالیت برای «جنگ رسانه‌ای» و «تاثیر بر خرد جمعی ایران» است و هدف اصلی آنها از این یورش رسانه‌ای تحت تاثیر قرار دادن افکار عمومی در ایران است چراکه به زعم آنها، این مردم هستند که می‌توانند «نظام» را تغییر دهند یا تغییر را قبول کنند. اهداف این طرح‌ها شامل کار روی هواداران نظام،‌ کار بر تغییر ذائقه آنها به منظور وادار ساختن‌شان به دوری از نظام و آماده‌سازی طرح‌های دوگانه برای قطع ارتباط با نظام جمهوری اسلامی از طریق وادار ساختن آنان در پیوستن به مخالفان نظام به عنوان هدفی استراتژیک و سعی در فعالیت‌های رسانه‌ای گسترده و یورش رسانه‌ای و حمایت از مخالفان است.

فعالیت این شبکه‌ها نیز قرار است به 3 روش انجام شود:«پوشش فعالیت‌ها و اخبار مخالفان در رسانه‌های همگانی مختلف از جمله روزنامه، تلویزیون، رادیو و پایگاه‌های اینترنتی، ادامه پوشش فعالیت‌های رهبران مخالف و بهره‌برداری از هر خبری هر چند ساده و از هر جایگاهی برای مخالفان یا دوستان آنها چه مهم باشد یا نباشد و استفاده از مواضع بین‌المللی و منطقه‌ای مخالف نظام و برجسته کردن اظهارات ایرانیان مبنی بر اینکه کشورشان از جهان و همسایگان بشدت منزوی شده و این به معنی آن است که آنان به پایان این نظام فکر می‌کنند». بر پایه این گزارش، سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا)، سعودی‌ها را به داشتن نقش بیشتر در این باره و تخصیص بودجه مالی سنگین جهت ترغیب مخالفان در پایگاه‌های اینترنتی و انتشار نشریات و ایجاد شبکه‌های ماهواره‌ای به مسؤولیت عربستان و کشورهای دیگری مانند امارات‌عربی متحده تشویق کرده است. بنا بر اطلاعاتی که این منابع افشا کردند، اکنون قرار است تحرکاتی از سوی «عربستان، آمریکا و انگلیس» با مشارکت یکی از کشورهای حوزه خلیج فارس که احتمالا «امارات» است، انجام ‌شود تا از رسانه‌های همگانی به عنوان سلاحی علیه جمهوری اسلامی استفاده کنند. به این ترتیب تسهیلاتی برای ایجاد تعدادی از شبکه‌های ماهواره‌ای چه آنها که از آمریکا بویژه از لس‌آنجلس در کالیفرنیا و واشنگتن یا در انگلیس پخش می‌شود، برقرار شده است. لندن محل تجمع رهبران و سران مخالفان نظام ایران است و بخش زیادی از صاحبان رسانه با «مرکز بررسی‌های عربی- ایرانی» همکاری می‌کنند و عربستان تامین مالی آن را برعهده دارد و روزنامه‌نگاران مخالف ایرانی از جمله «نوری‌زاده» بر آن اشراف دارند و برخی از آنها نیز از پاریس پخش می‌شود.

این کانال‌های ماهواره‌ای سعی دارند برنامه‌های مختلفی را که می‌تواند پل ارتباطی با ایرانیان در داخل باشد، برای رسیدن به اهدافی که قبلا اشاره شد، به نمایش بگذارند. این منابع افزودند:«کارشناسان سیا و اینتلیجنت سرویس و همچنین عربستان نقشی را که کانال‌های «العربیه»،«صدای آمریکا» و «LBC» در برخورد با مساله ایران دارند، ستایش می‌کنند». به گفته آنها، رویکرد دیگری برای حمایت از ایجاد شبکه‌های ماهواره‌ای مخالف جمهوری اسلامی به زبان فارسی و عربی و زبان‌های موجود در این کشور وجود دارد تا میلیون‌ها ایرانی متدین را که حامیان اصلی نظام کنونی ایران هستند، تحت تاثیر قرار دهد. کارشناسان رسانه و دانشمندان در این زمینه معتقدند، توصیه‌هایی به سازمان اطلاعات (مرکزی) آمریکا ارائه شده مبنی بر اینکه شبکه‌های دینی اسلامی تاثیر زیادی در تدوین افکار میلیون‌ها بیننده دارد و آنان شبکه‌های ماهواره‌ای شیعه در عراق و منطقه خلیج فارس را شاهد بر این مساله گرفته‌اند که حضور و تاثیر آن بر دینداران و حتی بی‌دینان واضح و آشکار است، طوری که تاثیر این شبکه‌ها بویژه در مراسم دینی در عراق بسیار زیاد بوده است. آمریکایی‌ها و سعودی‌ها احساس کرده‌اند استفاده از شبکه‌های ماهواره‌ای و رسانه‌های عراقی و غیرعراقی که از آمریکا، عربستان و امارات پخش می‌شوند، در انتخابات اخیر در این کشور بیش از آنچه می‌انگاشته‌اند موثر واقع شده، طوری که این شبکه‌ها بر آرای عمومی در عراق به شکل زیادی تاثیر گذاشته‌اند و به همین جهت آمریکا و عربستان قصد دارند امکانات بیشتری برای جنگ رسانه‌ای علیه نظام ایران و با استفاده از مخالفان آن فراهم کنند.

ارسال نظر
captcha
پربیننده