گروه اجتماعی:
5 لاک‌پشت منقارعقابی با ردیاب ماهواره‌ای و با مشارکت کارشناسان خارجی در جزیره شیدور در خلیج فارس علامتگذاری شدند. لاک‌پشت‌های دریایی به عنوان یکی از خزندگانی که در آب دریا سازش یافته‌اند هنوز برای تولیدمثل کاملا وابسته به خشکی هستند. این گونه‌ها به عنوان گونه‌ای کلیدی در زیستگاه خود بوده و به بقا و پایداری تنوع زیستی و سلامت زیست‌بوم‌ها کمک می‌کنند. 7 گونه موجود لاک‌پشت‌های دریایی به عنوان گونه‌های بشدت مهاجر تعریف می‌شوند که عادت دارند بین زیستگاه‌های تغذیه‌ای و تولیدمثلی خود که گاهی هزاران کیلومتر از هم فاصله دارند، مهاجرت کنند. این مهاجرت از سالی یک بار تا 2 و 3 سال یک‌بار متغیر است. همه گونه‌های لاک‌پشت‌های دریایی جزو گونه‌های در معرض خطر هستند که از میان آنها 3گونه به‌شدت در معرض انقراض قرار دارد. گونه‌های لاک‌پشت سبز به عنوان یک گونه در معرض خطر انقراض و لاک‌پشت منقارعقابی به عنوان یک گونه بحرانی، معمول‌ترین گونه‌های لاک‌پشت‌های دریایی در ایران هستند. از نقطه نظر حفاظتی، دوره زندگی لاک‌پشت‌های دریایی شامل 4 زیستگاه سواحل لانه‌سازی، زیستگاه سنین جوانی، مناطق تغذیه‌ای و مناطق تولیدمثلی قابل تشخیص است که هر کدام از این مناطق برای آنها حیاتی بوده و نسبت به عوامل مخرب آسیب‌پذیر هستند. در این میان زیستگاه‌های لانه‌سازی که در خشکی هستند بسیار حائز اهمیت هستند. چنین ویژگی‌هایی ایجاب می‌کند که ضمن شناسایی هر کدام از این زیستگاه‌ها و نیز شناسایی مسیرهای مهاجرت نسبت به مدیریت و حفاظت این گونه‌ها در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی اقدام صورت گیرد زیرا ممکن است تلاش‌های یک کشور توسط عوامل تهدیدکننده موجود در دیگر کشورها بی‌نتیجه باشد. برنامه ردیابی لاک‌پشت‌های دریایی در ایران بخشی از پروژه منطقه‌ای در منطقه خلیج فارس با مشارکت کشورهای قطر، عمان، امارات، عربستان و ایران است و با مشارکت صندوق جهانی حیات‌وحش، آژانس محیط زیست ابوظبی و یک بنیاد تحقیقاتی بین‌المللی انجام می‌گیرد. آغاز این برنامه طبق هماهنگی‌های به عمل آمده از ایران است که طی یک هفته اقامت در جزیره شیدور به عنوان یکی از مهم‌ترین سایت‌های لانه‌سازی لاک‌پشت‌های دریایی، تعداد 5 لاک‌پشت منقارعقابی توسط ردیاب ماهواره‌ای و با مشارکت کارشناسان خارجی علامتگذاری شدند. نقشه حاصل از ردیابی ماهواره‌ای این لاک‌پشت‌ها مسیرهای مهاجرت، عادت‌های رفتاری آنها در فاصله بین تخمگذاری‌ها و نیز زیستگاه‌های مختلف آنها را نشان می‌دهد. این اقدام برای نخستین‌بار در ایران انجام شده و طبق این برنامه با پوشش دادن بقیه زیستگاه‌های موجود لاک‌پشت‌ها در دیگر استان‌ها در سال‌های آینده ادامه خواهد یافت. علاوه بر آن شناسایی کشورهایی که در مسیر مهاجرت لاک‌پشت‌ها بوده و زیستگاه‌های آنها به شمار می‌آیند نیز برای مشارکت در برنامه مدیریت و حفاظت لاک‌پشت‌ها موثر خواهد بود. کشور ایران با داشتن بیشترین زیستگاه‌های خشکی و لانه‌سازی برای لاک‌پشت‌ها دارای اهمیت ویژه‌ای در مدیریت جمعیت این گونه‌ها در منطقه است.