حسین فدایی*
درباره تحلیل و ریشهیابی حوادث بعد از 22 خرداد 88 به 5 نظریه میتوان اشاره کرد؛ نظریه اول، این حوادث را ناشی از یک بداخلاقی انتخاباتی میدانست که مناظرههای تلویزیونی و فضای باز سیاسی که قبل از انتخابات به وجود آمده بود، علت آن عنوان میکرد.
درباره تحلیل و ریشهیابی حوادث بعد از 22 خرداد 88 به 5 نظریه میتوان اشاره کرد؛ نظریه اول، این حوادث را ناشی از یک بداخلاقی انتخاباتی میدانست که مناظرههای تلویزیونی و فضای باز سیاسی که قبل از انتخابات به وجود آمده بود، علت آن عنوان میکرد.جنگ قدرت میان جناحهای سیاسی کشور، نظریه دوم است. درباره این نظریه گفته میشود جریان اصلاحات بعد از شکست مفتضحانه در طول انتخابات گذشته، به دنبال جبران شکست بود که همه نیروهای خود را در این رابطه بسیج کرد.
نظریه سوم، حوادث بعد از انتخابات را یک جنبش اجتماعی میداند. سیاهنماییهایی که در رسانههای زنجیرهای دوم خرداد با طراحی قبلی علیه دولت بهوجود آمد و سخنرانیهای ضددولتی کاندیداها در اعتراض به عدالت اجتماعی موجب حرکت بخشي از مردم برای دستیابی به خواستههای به اصطلاح عدالتمحور بود.
نظریه چهارم، اين حوادث را بروز کودتای مخملی و انقلاب رنگین میداند. شکلگیری یک جبهه نفاق داخلی علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی که با سیاهنماییها و بهرهبرداری از تئوریهای کودتای مخملی در کشورهای مختلف انجام شد، کشورهای بیگانه و رسانههای آنها را ترغیب به فروپاشی از درون نظام میکرد. فتنه از پیشطراحی شده، نظریه پنجمی است که درباره ریشه حوادث پس از انتخابات مطرح است. به این معنا که جریان مخالف با ارائه تحلیلهای متفاوت سعی داشت علت و ریشه این حوادث را به جناح رقیب نسبت دهد.
نیروهای انقلاب با بررسی علل واقعی این جریان و پیشینه تاریخی که از جریان نفاق داشتند حوادث بعد از انتخابات را فتنه قلمداد کردند.
فضای غبارآلودی که در جامعه ایجاد شد امکان کشف حقیقت از برخی افراد را گرفت و برخی از خواص با ایجاد تردید، سکوت و تشخیص نادرست بر دامنه فتنه افزودند. این در حالی است که شکلگیری یک جبهه نفاق داخلی علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی که با سیاهنماییها و بهرهبرداری از تئوریهای کودتای مخملی در کشورهای مختلف انجام شد،کشورهای بیگانه و رسانههای آنها را ترغیب به فروپاشی از درون نظام کرد.
تصویر کلی به ما نشان میدهد که نظام سلطه و همراهان و همسویان آن در داخل و خارج از کشور از ابتدای انقلاب تاکنون برنامهریزیهای زیادی برای ناموفق جلوه دادن نظام جمهوری اسلامی انجام دادهاند و خوراک رسانهای و تبلیغاتی زیادی را در عرصه بینالملل در این زمینه ایجاد کردهاند.
از سوی دیگر عناصر کانون فتنه از ابتدا تلاش میکردند که مسائل حاشیهای حماسه عظیم انتخابات سال 88 را به متن آورند تا متن جریان و پیامهای این انتخابات به فراموشی سپرده شود. این موضوع از ابتدا جزو طراحیهای اصلی کانون فتنه بود. برخلاف نظر برخی از نیروهای انقلاب که اعتقاد داشتند جریان فتنه ریشه ندارد، میتوان با واکاوی حوادث تاریخ انقلاب به ریشه اصلی این جریانها رسید که مبانی فکری همه گروههای معاند نظام شامل حزب توده، جبهه ملی، نهضت آزادی، چریکهای فدایی خلق، پیکار گروههای خلقی تجزیهطلب، سلطنتطلبها، بهاییها، مشارکتیها، مجاهدین انقلاب و مجاهدین خلق، با گفتمان انقلاب اسلامی سر ستیز دارند، در حوادث بعد از انتخابات این گروهها به دنبال حذف نظام اسلامی بودند.
فتنهگریهای 8 ماه اخیر بهرغم ادعاهایی که مطرح میشود، ربطی به موضعگیریهای انتخابات نداشت و ریشه در ستیز این افراد با انقلاب اسلامی و گفتمان آن داشت. فتنهگریهای 8 ماه اخیر از قبل انتخابات برنامهریزی شده بود.
میتوان در اینباره به فعالیتهای جریان معاند برای ایجاد فتنه در کشور اشاره کرد. نیروهای دوم خرداد با همراهی هاشمیرفسنجانی با جوسازی بحث عدم صلاحیت دولت، زیر سوال بردن خدمات دولت را آشکارا بیان کردند و با طرح وحدت ملی، برخی از عناصر مدعی اصولگرایی را به سمت خود کشانده و فضای سیاهی را علیه دکتر احمدینژاد ایجاد کردند.
یا حجاریان در اردیبهشت 88 به این نکته اشاره کرد که اصلاحات برای تداوم احتیاج به دادن خون دارد و اصلاحطلبان میگفتند که برای تحقق آن با ادعای تقلب، انتخابات را به سمتی بکشانیم که فضای سیاسی جامعه دچار آشوب شود. مصطفی تاجزاده از مشاوران موسوی که خود یکی از عوامل فتنه در جریان انتخابات بود با ارائه این تحلیل که موسوی در انتخابات شکست خواهد خورد نافرمانی مدنی را بهترین راه برای تقابل با نظام اسلامی دانسته بود. حرکات جریان دوم خرداد در طول حوادث انتخابات به گونهای شکل گرفت که همسر یکی از شخصیتها با اذعان به اینکه اگر موسوی در انتخابات پیروز نشود حتما تقلب در انتخابات بوده است، مردم را تشویق به اعتراض خیابانی کرد. در روز یکشنبه بعد از انتخابات در جلسهای که سران اصلاحات با هاشمی داشتند، کف خواستههای موسوی ابطال انتخابات بود. جریان دوم خرداد با ایجاد فضای آشوب و التهابآفرین سعی در ضربه زدن به اعتبار 30 ساله نظام داشت که با بصیرت و آگاهی مقام معظم رهبری و تودههای میلیونی مردم و حماسههای نهم دی و 22 بهمن 88 جریان نفاق دچار شکست بیشتر شد. نظام جمهوری اسلامی وقایع فتنهانگیز مختلفی را پشت سر گذاشته است؛ وقایعی چون 30 خرداد سال 60، اعدام منافقین، عملیات مرصاد و جبهه ملی و 18 تیر سال 78 و از این قبیل و قطعاً حضور، مشارکت و حمایت مردم ایران و پیوند ناگسستنی امت با امام منشأ حل بسیاری از مشکلات خواهد بود.
*دبيركل جمعيت ايثارگران انقلاب اسلامي