دیدار آشنا

تكتم نجفي‌منش:

هنوز حرفی نزده‌ام از تبریک و آنچه می‌خواهم به تو بگویم که چشم‌هایم گرم می‌شود و تر.

آمده‌ام بگویم، آقاجان تولدتان مبارک. 10 روز است که می‌خواهم این را بگویم از میلاد حضرت معصومه^‌(س) با خودم تمرین می‌کنم، این تبریک را. اما نگران پاسخم، نکند به من بگویی از آخرین دیدارمان چقدر به وعده‌هایت عمل کرده‌ای. شاید هم نگاهی کنی و سرت را پایین بیندازی، ولی یادم هست به موسي يكي از دوستان همراهت چه گفتی در آن سفر. وقتی مقابل نگاه پرسشگر او بر سر نعش آن غریبه رفتی غسلش دادی، کفن پوشاندی، نماز میت خواندی و در قبر گذاشتی و در پاسخ نگاه موسی فرمودید: «موسی شیعیان ما آشنای ما هستند». و داستان این معاشقه دیرین را به همین جا ختم نکردی «و فرشتگان خدا هر صبح و شام اعمال آنها را به ما عرضه می‌کنند».

پس من آشنای شمایم! شما مرا به نام کوچک می‌خوانید و به امورم آشنایید! پس من آشنای شرمنده شما هستم که به تبریک آمده‌ام.

آشنای شرمنده‌ای که دلش را از راه دور راهی می‌کند تا در پایکوبی نقاره‌خانه و طواف کبوتران حرم به دیدار آشنا بيايد. حتما همه شرمندگی‌هایم را در حرمتان می‌دانستید و برای ماست که در زیارت نامه آمده است:

السلام علیک یا امام الرئوف