رضا شكيبايي
می‌دانستیم با انتخاب خبر قتل‌های سریالی آبادان، انگشت اتهام «زردگرایی» از سوی برخی دوستان به سویمان نشانه می‌رود. می‌دانستیم، چون تازه نیست که جان انسان‌ها، تجاوز به ناموس‌شان و ناامنی محیط زندگی‌شان تبدیل به اخبار «زرد» مخصوص نشریات ضعیف شده است.
می‌دانستیم با انتخاب خبر قتل‌های سریالی آبادان، انگشت اتهام «زردگرایی» از سوی برخی دوستان به سویمان نشانه می‌رود. می‌دانستیم، چون تازه نیست که جان انسان‌ها، تجاوز به ناموس‌شان و ناامنی محیط زندگی‌شان تبدیل به اخبار «زرد» مخصوص نشریات ضعیف شده است.
از دید ما سیاسی‌کاران پایتخت‌نشین، خبر مهم که ارزش صفحه اول را داشته باشد، استیضاح کردان است و رقابت انتخاباتی اوباما. از دید ما رسانه‌چی‌ها، شکار عکس‌های عجیب از سیاستمداران، روزنامه‌مان را وزین می‌کند و وجهه‌مان را فرهیخته؛ عکس بی‌جوراب نماینده مجلس را روی جلدمان درشت می‌کنیم که یعنی حرفه‌ای هستیم و آخر ژورنالیسم! صفحه حوادث را بی‌ارزش می‌دانیم، چون حاصلش احساس ناامنی و کدورت‌خاطر آنهایی است که هرگز قربانی این جرائم نبوده و در روزنامه‌ها دنبال اخبار بورس و تغییرات احزابند. سال‌ها روزنامه‌نگاری بی‌کیفیت‌مان شاید جز این حاصلی نداشته است. اما صفحه حوادث روزنامه‌ها مهم است، چرا که احساس امنیت، وقتی امنیت نباشد همانقدر خطرناک است که احساس ناامنی در امنیت. چینش خبرهایمان را طوری انتخاب کرده‌ایم که تعداد قربانیان فرید بغلانی (قاتل سریالی آبادان) به عدد 16 و حتی بیشتر برسد و هنوز هم می‌پنداریم جان 16 زن و کودک بی‌پناه این سرزمین ارزش یک هشدار ساده در صفحه اول‌مان را ندارد. در سال نوآوری نقد می‌شویم که چرا خواسته‌ایم از روزنامه‌مان برای تجدیدنظر در سیستم انتظامی و قضایی کشور، تدوین قوانین بازدارنده در مجلس و اصلاح سیاست‌های اطلاع‌رسانی در حوزه امنیت اجتماعی استفاده کنیم. وقتی از سوي دوستان برای مهم دانستن جان 16 مسلمان، 16 زن و کودک مورد سوال قرار مي‌گیریم، چگونه می‌توان حرف از ماشین‌هایی زد که هر روز شاهدیم مزاحم دختران و زنان همشهری‌مان می‌شوند. از کم شدن ژست روشنفکری‌مان آنقدر ترسیدیم و سکوت کردیم تا پیدا شدن جسدهایشان هم برایمان عادی شد و بی‌ارزش.
با مطالعه اخبار حوادث همواره شاهد سرقت‌ها، آدم‌ربایی‌ها و قتل‌هایی هستیم که باوجود روش مشابه، قربانیانی بیش از یک نفر داشته‌اند. آیا با اطلاع‌رسانی صحیح، کارشناسانه و بموقع این جرائم نمی‌توان در نهایت، هوشیاری مردم و در نتیجه امنیت را ارتقا داد؟
هستند عده‌ای که به مقایسه آمار جرم و جنایت در کشورمان با دیگر کشورها و نتیجه واضح کمتر بودن‌آن دل‌خوش کرده‌اند، غافل از آنکه پیرو مکتبی هستیم که بیشترین ارزش را برای جان، مال، ناموس و آبروی تک‌تک انسان‌ها قائل است.
در حین نوشتن این یادداشت، بسیار شنیده‌هایی خطور می‌کرد که فراموش‌شان کرده‌ایم چون همگی از بر داریمشان.کلام امیرالمومنین (ع) درباره «خلخال زن یهودی» و شعر انشاهای کودکی‌مان که بنی‌‌آدم اعضای یکدیگرند...