حسن هانی‌زاده*
رای ممتنع نماینده لبنان در سازمان ملل به قطعنامه تحریم ظالمانه شورای امنیت علیه جمهوری‌اسلامی ایران شخصیت‌های سیاسی لبنان را بهت‌زده کرد. بسیاری از شخصیت‌های تاثیرگذار لبنان مانند سیدحسن نصرالله دبیرکل حزب‌الله، پطرس حرب وزیر کار، محمدجواد خلیفه وزیر بهداشت، نبیه‌بری رئیس پارلمان و عمر کرامی نخست‌وزیر سابق لبنان، دولت سعد حریری را به دلیل رای ممتنع این کشور به قطعنامه تصویبی علیه ایران بشدت مورد انتقاد قرار دادند. علی‌شامی، وزیرخارجه لبنان در جریان اجلاس اخیر کمیته اجرایی سازمان کنفرانس اسلامی در جده صریحا اعلام کرده بود که کشورش در جریان رای‌گیری قطعنامه علیه ایران رای مخالف خواهد داد. اما پس از سفر سعد حریری، نخست‌وزیر لبنان به عربستان موضع این کشور درباره ایران تغییر کرد و در میان ناباوری رهبران طیف‌های سیاسی لبنان نماینده دائمی این کشور در سازمان ملل «نواف سلام» رای ممتنع داد. از عجایب قوانین لبنان این است که نماینده دائم این کشور در سازمان ملل دستورات سیاسی خود را مستقیما از رئیس‌جمهوری و نخست‌وزیر دریافت می‌کند و وزیرخارجه نمی‌تواند سیاست‌های خود را به نماینده دائم لبنان ابلاغ کند. با توجه به اینکه نماینده فعلی لبنان در سازمان ملل از خانواده معروف «سلام» است که...
...پیوند خانوادگی و سنتی با حکام آل‌سعود دارد، بنابراین لبنان به عنوان عضو غیردائم شورای امنیت به این قطعنامه رای ممتنع داد. این در حالی است که برزیل و ترکیه 2عضو غیردائم شورای امنیت در جریان رای‌گیری، به قطعنامه پیشنهادی رای مخالف دادند.گزارش رسانه‌های لبنان نشان می‌دهد که عربستان سعودی و آمریکا چند روز قبل از جلسه رای‌گیری شورای امنیت، با استفاده از نفوذ سیاسی و مالی خود کشورهایی مانند لبنان، بوسنی‌‌وهرزگوین و اوگاندا را شدیدا تحت فشار قرار داده بودند تا به این قطعنامه رای مثبت بدهند. هر چند 14 وزیر کابینه وابسته به جریان 8 مارس (حزب‌الله، جنبش امل و جریان آزاد ملی) لبنان خواستار رای مخالف این کشور به قطعنامه پیشنهادی بودند اما سرانجام لابی آمریکا و عربستان موجب شد تا نماینده لبنان رای ممتنع بدهد. اگر 5 کشور از اعضای غیردائم شورای امنیت رای مخالف به قطعنامه می‌دادند این قطعنامه تصویب نمی‌شد. لذا بوسنی و هرزگوین و اوگاندا تحت تاثیر وعده‌های آمریکا و عربستان ناچار شدند به این قطعنامه رای مثبت دهند. هر چند تصویب چنین قطعنامه‌هایی نمی‌تواند تاثیری بر سیاست‌های هسته‌ای ایران باقی بگذارد اما اتخاذ تدابیر تنبیهی درباره رژیم قبیله‌ای، غیردموکراتیک و قرون وسطایی آل‌سعود باید در دستور کار سیاست خارجی ایران قرار گیرد. عربستان به عنوان رژیمی که فاقد کوچک‌ترین معیارهای یک جامعه متمدن است در طول 3 دهه گذشته از رهگذر اتخاذ سیاست‌های موذیانه و با بهره‌گیری از دلارهای نفتی و رسانه‌اي، بیشترین آسیب‌های سیاسی را به جمهوری اسلامی وارد کرد. حکام مزدور آل‌سعود که به صورت دفاکتو در خدمت آمریکا و رژیم صهیونیستی قرار دارند، با استفاده از قدرت مالی و رسانه‌ای خود نقش تخریبی در منطقه ایفا می‌کنند. دخالت عربستان در انتخابات لبنان و اعزام تروریست‌های وهابی و سلفی به عراق و پاکستان برای ترور شیعیان این 2 کشور نشان می‌دهد که حکام آل‌سعود تلاش دارند تا بیش از حجم سیاسی و فرهنگی خود در منطقه ایفای نقش کنند. هدف حکام آل‌سعود انزوای سیاسی ایران و سپردن نقش پررنگ‌تری به برخی کشورهای منطقه است و این سیاستی است که آمریکا و رژیم صهیونیستی به تنهایی نمی‌توانند درباره جمهوری اسلامی اجرا کنند و به‌همین دلیل از نفوذ مالی و رسانه‌ای عربستان بهره می‌گیرند. کاهش نفوذ حزب‌الله لبنان، تضعیف شیعیان عراق و پاکستان، قطع محور همکاری تهران ـ دمشق ـ بیروت، کاهش نقش محوری ایران در حل بحران‌های منطقه‌ای، ایجاد فشار اقتصادی و سیاسی و فضاسازی رسانه‌ای علیه ایران بخشی از سیاست‌های مثلث شوم آمریکا و رژیم‌های اسرائیل و عربستان در منطقه است. با اینکه اساسا رژیم قبیله‌ای و غیردموکراتیک عربستان هیچگونه جایگاهی میان ملت‌های اسلامی و عرب منطقه ندارد اما به دلیل برخورداری از توان مالی ناشی از دلارهای نفتی به عنصری مزاحم برای ایران و ملت‌های آزاده منطقه تبدیل شده است. بنابراین به نظر می‌رسد بدون ایجاد یک ساختار متحد رسانه‌ای برای مقابله با تبلیغات مخرب رسانه‌های آل‌سعود و بدون تدوین یک سیاست هوشمندانه برای کاهش نفوذ سیاسی و رسانه‌ای رژیم قبیله‌ای آل‌سعود نمی‌توان این «شتر افسار گسیخته» را مهار کرد.
* کارشناس مسائل خاورمیانه