هانیبال الخاص یکی از چهره‌های بنام در عرصه نقاشی معاصر ایران به شمار می‌رود. وی تاکنون برای ده‌ها کتاب روی جلد کشیده و شعر مصور کرده و همچنین به تالیف 4 کتاب در آموزش هنری پرداخته است. الخاص علاوه بر این به زبان آشوری، هزاران بیت، دوبیتی، هایکو، قصیده، منظومه و غزل سروده و ۱۵۰ غزل حافظ را به زبان آشوری، با حفظ وزن و قافیه و معنا و طنز، ترجمه کرده است. وی 2 سال مدیر نگارخانه گیلگمش از نخستین نگارخانه‌های معاصر ایران بود. هانیبال در نمایشگاه‌هایش با طنز و ابتکارهای مختلف مانند برقراری هپنینگ‌ها، انتخاب محیط انبار برای نمایشگاه و... کوشیده تا سلیقه نمایشگاه‌روهای مقرراتی را به هم بزند. گوهر خیراندیش، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون به عنوان نخستین سخنران در مراسم بزرگداشت هانیبال الخاص که روز 21 خردادماه در خانه هنرمندان ایران برپا شد درباره این هنرمند پیشکسوت گفت: هانیبال استاد من در دانشگاه بود. چندی پیش به خانه آنها در آمریکا رفتم و مدتی پیش وی و آنا (همسر الخاص) ماندم. او در این سن هنوز انسانی پویا و متفکر است که همچنان به نقاشی فکر می‌کند و کارهای خودش را انجام می‌دهد. مهم‌ترین چیزی که می‌توان درباره الخاص گفت تفکراتش است که هنوز ریشه‌های خود را حفظ کرده است. الخاص با شوق به ایران می‌آید و با بودنش ما را سرافراز می‌کند. خیراندیش درباره الخاص عنوان کرد: من شاهد بودم الخاص چگونه توانست از هنر نقاشی‌اش در زمینه‌های دیگر مانند تئاتر استفاده کند. روزی که قرار بود مراسم اهدای هدیه‌های جشن بازیگر را برگزار کنیم، متوجه شدیم حامیان مالی کنار رفته‌اند و جایزه‌ای در کار نیست، آنجا بود که هانیبال نقاشی‌های گران خود را با امضایش به برگزیدگان هدیه داد و به این ترتیب پیوندی میان این 2 هنر به‌وجود آورد. وی همچنین درباره نوشتن داستان رستم و سهراب توسط الخاص به شیوه‌ای متفاوت ابراز داشت: او رستم و سهرابی را نوشته که مخصوص خودش است. تراژدی بالاتر از این نیست که رستم، سهراب را نمی‌‌کشد و در کنار هم به سازندگی می‌پردازند. الخاص داستان را برای من خواند و من در این حالت از او فیلم و عکس گرفتم. خیراندیش افزود: هنگام خواندن داستان رستم و سهراب، پرنده‌هایی که در خانه‌اش بودند روی شانه‌ای نشسته بودند و او مانند ژنرال ایران شده بود. قصد دارم عکس‌هایی را که از او در این حالت دارم، روزی چاپ کنم. وی با بیان اینکه آرزو داشته بتواند در مراسم 80 سالگی الخاص حضور داشته باشد، اظهار داشت: باید باور کنیم که این روزها در کنار هم باشیم. یادمان نرود حتی با بودنمان در هر گوشه‌ای که هستیم، می‌توانیم به آنچه از دست داده‌ایم ارزش دهیم. به گزارش مهر، خیراندیش درباره پیگیری‌هایش برای پرداخت حقوق الخاص در دانشگاه توضیح داد: یک روز که درباره دانشگاه صحبت می‌کردیم به من گفت که حقوقی از بابت سال‌ها تدریس خود دریافت نمی‌کند چون او را از دانشگاه اخراج کرده‌اند. من همانجا به او قول دادم تا آنجا که بتوانم پیگیری می‌کنم تا حقوقش را بگیرم. بارها پیگیری کردم اما تاکنون موفق به این کار نشده‌ام. امیدوارم خدا به من قوتی بدهد که بتوانم این حق را احیا کنم. پس از آن، هانیبال الخاص روی سن آمد و به درخواست خیراندیش درباره داستان رستم و سهراب عنوان کرد: هر بار که این قصه را می‌‌خواندم، گریه می‌کردم. چون می‌توانم در وزن اشعار فردوسی شعر بگویم تصمیم گرفتم، شعری با داستان دیگری بگویم. در شعر من رستم می‌فهمد سهراب پسرش است و بعد از آن با هم دوست می‌‌شوند و داستان‌های دیگری می‌آفرینند، از جمله سراغ سرخپوستان آمریکایی می‌روند و آنها را نجات می‌دهند. فیروزه شیبانی‌رضوانی، محقق نیز در ادامه به بررسی نقاشی‌های الخاص پرداخت و الخاص را مجموعه‌ای از نقاش، مدرس و روایتگر عنوان کرد. همچنین موسی اکرمی، کارشناس فلسفه در بخشی از این مراسم به تشریح رابطه میان فلسفه و هنر پرداخت. همزمان با این بزرگداشت نمایشگاهی از آثار هانیبال الخاص در خانه هنرمندان برگزار شد که به مدت 2 هفته برپاست.