شاید بارها در راهروی درمانگاه‌ها و بیمارستان‌ها برای گرفتن قبض و نسخه دارویی خود از پله‌ها پایین و بالا رفته باشید و از خودتان سوال کنید که تا کی باید در کنار مشکلات بیماری، معضلی به نام تهیه دارو نیز وجود داشته باشد؟ ولی براساس گفته‌های مسؤولان درباره پرونده الکترونیک سلامت، قرار است که بیماران دغدغه‌ای به نام پیدا کردن دارو و سرکشی به داروخانه‌ها را نداشته باشند و می‌توانند از طریق الکترونیکی ببینند که داروی موردنظرشان در کدام داروخانه وجود دارد.
در بسیاری از کشورها هر فرد دارای یک پرونده الکترونیکی است که در این پرونده تمام سوابق پزشکی بیمار، پزشک معالج و سیستم بهداشتی- درمانی بیمار ذکر شده است و این طرح قرار است مطابق مصوبه شورای عالی سلامت طرح پرونده الکترونیک ایرانیان از سال 87 تا 97 به مدت 10 سال در کشور به اجرا درآید. این طرح، امسال از چند استان و با استقرار آن در مراکز بهداشتی- درمانی روستایی که پزشکان خانواده حضور دارند، شروع شود. حسین ریاضی، معاون تحقیق و توسعه مرکز مدیریت آمار و فناوری اطلاعات وزارت بهداشت در گفت‌وگو با «وطن‌امروز» گفت: باوجود این طرح بیماران دغدغه‌ای به نام پیدا کردن دارو و سرکشی به بیشتر داروخانه‌ها را ندارند و می‌توانند از طریق الکترونیکی ببینند که داروی مورد نظرشان در کدام داروخانه وجود دارد و از طریق کارت هوشمند خود، آن را خریداری کنند. وی افزود: پرونده الکترونیک سلامت ایرانیان یا همان سیستم e-health سیستمی است که به موجب آن برای هر ایرانی با استفاده از کد ملی یک فایل الکترونیک ایجاد می‌شود و همه اطلاعات مربوط به سلامت وی از قبل از تولد تا پس از مرگ در آن ثبت می‌شود و با استفاده از رمز عبور امکان دسترسی به این اطلاعات از سوی وی یا پزشک معالج او در سراسر کشور به‌وجود می‌آید. وی گفت: طرح پرونده الکترونیک سلامت ایرانیان در جلسه اخیر شورای عالی سلامت که با حضور معاون اول ریاست جمهوری برگزار شد، تصمیم گرفتند شروع اجرای این طرح از امسال باشد و در یک پروسه 10 ساله در سال 97 به پایان برسد.
ریاضی اضافه کرد: با توجه به لزوم ایجاد پرونده الکترونیک سلامت به‌وسیله پزشکان خانواده برای جمعیت تحت پوشش آنها، قرار است این طرح در مرحله اول در مراکز بهداشتی- درمانی روستایی که پزشکان خانواده حضور دارند در چند استان اجرا شود و بعد به‌تدریج در دیگر مناطق کشور و بیمارستان‌ها گسترش یابد. ریاضی درباره بخش‌های مختلف این پروژه اظهار کرد: مهم‌ترین بخش این طرح، پنج‌سال ابتدایی آن است که درصد زیادی از این طرح در همین مرحله توسعه می‌یابد.
وی دلایل کند بودن این طرح را وجود متولیان مختلف در پروژه مذکور می‌داند و معتقد است: با توجه به ماده 88 برنامه چهارم توسعه، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی موظف شده تا نسبت به طراحی و استقرار نظام جامع سلامت شهروندان ایرانی (پرونده الکترونیکی سلامت) اقدام کنند و متولیانی همچون وزارت بهداشت، مرکز صنایع نوین وزارت صنایع و معادن و مرکز تحقیقات مخابرات ایران باید در تسریع این طرح اقدامات جدی انجام دهند. ریاضی گفت: اگر بتوانیم در مدت 10 سال این پروژه را به سرانجام برسانیم باز از کشورهای دیگری نظیر انگلستان و کانادا که در این زمینه جلوتر هستند و نتوانسته‌اند بیمارستان‌های خصوصی را نسبت به اجرای این طرح مجبور کنند جلوتر هستیم و این به خاطر آن است که در ایران چون همه بیمارستان‌ها و مراکز بهداشتی – درمانی و داروخانه‌ها تابع وزارت بهداشت هستند، اجرای این طرح بالطبع آسان‌تر است. وزیر بهداشت در حاشیه بازدید از مرکز الکترونیک وزارت بازرگانی درباره این طرح تاکید کرد: به طور مشخص در وزارت بهداشت دو قسمت اصلی نیاز به این مساله دارد، یکی از این قسمت‌ها بحث دارو است و دیگری موضوع تجهیزات پزشکی و متعاقب آن لوازم یدکی است که در تجهیزات پزشکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دو مورد از جمله مواردی است که قطعا در سیستم کدینگ، مورد استفاده وزارت بهداشت است. وی در پایان گفت: یکی از الزامات استفاده از فناوری اطلاعات در ارائه خدمات به‌کارگیری نظام کدینگ است. در حال حاضر بسیاری از دستگاه‌های کشور در این زمینه اقدامات بسیاری را انجام داده‌اند که وزارت بهداشت و درمان نیز در زمره آنان قرار دارد. با این حال نبود یک زبان مشترک میان دستگاه‌های مختلف بویژه زمانی که اقدامات این دستگاه‌ها ابعاد بین‌المللی به خود می‌گیرد یکی از ضعف‌های اساسی‌ای است که نیاز دارد هر چه زودتر مرتفع شود.