حسین جوادی:
در فوتبال اسپانیا سرمایه‌داران وقتی در ویلاهای شخصی‌شان نشسته‌اند با نوشیدن یک فنجان قهوه داغ به افقی دورتر می‌اندیشند. تنها فکر آنها پهن کردن تور ماهیگیری برای به دست آوردن طعمه‌های جدید است. موقعیت‌های بزرگی که جذب مغناطيس آنها می‌شوند. البته، همه آنها به یک شکل هستند، یکی از همین سرمایه‌داران با خودستایی تمام از موقعیت‌های اقتصادی که برایش به وجود آمده تعریف می‌کند، انسان عجیبی است! او درباره بارسلونا اینگونه می‌گوید: آنها 30 درصد از سهام باشگاه میامی را خریده‌اند، این مساله تنها یک امتیاز در MLS لیگ به حساب می‌آید، نه اینکه فرض کنیم کاری تجاری انجام داده‌اند. البته اگر آنها خوش‌شانس باشند، قیمت سهام تیم در بازار بورس آمریکا بالا می‌رود و این مساله تنها به یک شانس بستگی دارد! اما با همه این حرف‌ها مدیران تجاری باشگاه بارسلونا که در کشورهای دیگر فعالیت می‌کنند خیلی باهوش هستند و این طور هم می‌توان عنوان کرد که انتخاب میامی با حساب و کتابی خاص انجام گرفته است یعنی آنها از قبل حساب سوددهی مالی را برآورد کرده بودند. از آن طرف رومن کالدرون نیز درگیر اینگونه تفکرات است، اما نقشه‌هایی که در سر دارد به گونه‌ای متفاوت‌تر نشان می‌دهد، طرح‌هایی که او در سر دارد باشگاه را به بیراهه می‌کشد. تصورش را بکنید باشگاه رئال مادرید با آن همه عظمت و ثروت، توسط مدیری اداره می‌شود که برای گسترش فعالیت‌هایش، بدهی‌های فراوانی را برای باشگاه به ارمغان می‌آورد. آنها به جای اینکه همین مجموعه را حفظ کنند، تنها به فکر گسترش‌های مصنوعی هستند، به جای این همه هزینه می‌توانند با مجموعه‌ای کوچک‌تر با قدرت بیشتری به حیاتشان ادامه دهند. این مساله در باشگاه‌های دیگری نظیر مایورکا هم دیده می‌شود، باشگاهی که دوران کابوس‌واری را از لحاظ مالی گذراند و همگان تصور کردند که سران باشگاه به پایان راه رسیده‌اند! باشگاه توسط اسپانسري اداره می‌شد که به دلیل فساد مالی در تابستان گذشته در موضع اتهام قرار گرفت و بعد از آن تا ورطه ورشکستگی پیش رفت. در آن اوضاع نابسامان مردی از موقعیت ایجاد شده کمال استفاده را برد، او شکارچی مایورکا بود. سرمایه‌داری باشخصیت به نام «پل دیوید‌سان»
(لوله كش The plumber)شخصی که به خوبی توانست از شرایط بحرانی مایورکا استفاده کند و به راحتی صاحب این باشگاه شود، به هر حال شرایط خریدن باشگاه در اسپانیا به مراتب راحت‌تر از کشوری مانند انگلیس است. شرایط در فوتبال اسپانیا با دیگر کشورها متفاوت است، ثروتمندانی که دست به خرید باشگاه‌های فوتبال می‌زنند تنها به فکر مالکیت هستند و مدیریت را به مربی یا مدیر فنی می‌دهند، به طوری که جابه‌جایی بازیکنان یا قراردادهایی که با اسپانسرها منعقد می‌شود کمتر زیر نظر آنها انجام می‌گیرد. آنها فقط به فکر پهن کردن تورهای ماهیگیریشان هستند!