رشید سعدلو:
پسرک پرتغالی تقریبا به رویاهایش نزدیک شده است، فصل گذشته،یکی از باشکوه‌ترین دوران زندگی حرفه‌ای او را رقم زد تا او با شیاطین سرخ در بالا‌ترین قله اروپا جای بگیرد. منچستر سلطان باشگاه‌های اروپا شد، ولی کریس تنها رویایش حضور در سانتیاگو برنابئو بود، شاید اگر این انتقال صورت می‌گرفت او هیچگاه نمی‌توانست در جایگاهی که امروز ایستاده قرار بگیرد. رونالدو در مادرید محو می‌شد و این دقیقا همان نکته‌ای است که او به آن ایمان آورده. حضور در اولدترافورد، او را دوباره در قلب هواداران متولد کرد.
تو می‌توانی نخستین بازیکنی باشی که کفش طلا، توپ طلا و عنوان بهترین بازیکن سال جهان، هرسه را یکجا بدست می‌آورد. چه احساسی داری؟
بدست آوردن کفش طلا شگفت‌انگیز است و افتخار بزرگی برای من محسوب می‌شود، به ویژه به خاطر اینکه پست من در زمین بازیکن کناری است. به طور معمول مهاجمان این جایزه را از آن خود می‌کنند بنابراین قرار گرفتن نام من در کنار بازیکنان بزرگ و داشتن سهمی در این عنوان برایم شگفت انگیز است.
اهداف تو در آینده چیست؟
قصد دارم به یکی از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال جهان تبدیل شوم. من تنها 23 سال سن دارم و سال‌های بسیاری انتظار مرا می‌کشند. می‌خواهم به عنوان عضوی از جمع بزرگترین بازیکنان تاریخ که جوایز، جام‌ها و مدال‌های بسیاری را از آن خود می‌کنند شناخته شوم و روند دنباله‌داری در این راستا داشته باشم.
اولویت نخست تو تیم باشگاهی‌ات است یا تیم ملی؟
هردوی آنها مورد علاقه من هستند. دوست دارم با منچستریونایتد بازهم به قهرمانی در لیگ برتر و لیگ قهرمانان اروپا دست پیدا کنم، البته به همراه تیم ملی پرتغال نیز علاقه‌مند به موفقیت در رقابت‌های بزرگی همچون جام ملت‌های اروپا هستم. این تنها رویای من نیست بلکه رویای مردم کشور پرتغال نیز است.
تو اصرار داشتی که کفش طلای فوتبال اروپا را اینجا در «مدیرا» دریافت کنی؟
من در اینجا متولد شده‌ام و تمام اعضای خانواده‌ام اهل اینجا هستند، بنابراین حضور در مدیرا و دیدار با خانواده، دوستان و همه نزدیکانم حس خاصی به همراه دارد و همواره گفته‌ام که اگر فرصتی داشته باشم به مدیرا می‌آیم، چراکه اینجا محل تولد و رشد من است. ESM (مجله‌های ورزشی اروپا) به من این اجازه را داد تا محل دریافت کفش طلای خود را انتخاب کنم و بدون شک مدیرا انتخاب من بود. مدیرا محل زیبایی است، مردم آن خوش برخورد هستند و من به این شهر افتخار می‌کنم.
پس از بازنشستگی به مدیرا بازخواهی گشت؟
بدون شک بله. تمامی خانواده من ساکن اینجا هستند. مادرم و خواهرانم اینجا زندگی می‌کنند. مدیرا مکان فوق‌العاده‌ای است و از حضور در آن خوشحال می‌شوم. فرصت‌های بسیاری برای آمدن به اینجا نصیب من نمی‌شود اما زمانی که فرصتی بدست می‌آورم نهایت استفاده را از آن می‌برم.
حضور در منچستر چقدر برای تو زمان برد؟
من در منچستر احساس خوشحالی می‌کنم. چالش من همواره عملکرد بهتر نسبت به فصل گذشته‌ام است. در منچستر کاملاً خوشحال هستم، به لیگ انگلیس و باشگاهم علاقه دارم اما گاهی مواقع شما می‌خواهید چیزهای متفاوتی را در زندگی تجربه کنید.
رویای تو در دوران کودکی چه بود؟
آرزوی من این بود که یک فوتبالیست حرفه‌ای شوم اما هرگز خوابش را هم نمی‌دیدم که در سن 18 سالگی در منچستریونایتد خواهم بود. این مساله برای من شگفت‌انگیز بود، اما هدف من همواره خوب بازی کردن است. به خاطر دارم که در دوران نوجوانی همیشه از فرصت‌ها استفاده می‌کردم.
چقدر از موفقیت خود را مدیون خانواده‌ات می‌دانی؟
من توسط تمام اعضای خانواده‌ام حمایت شده‌ام. اگر زمانی که در سن 11 سالگی به لیسبون رفتم خانواده‌ام از من حمایت نکرده بودند، اکنون «کریستیانو رونالدو»، بازیکن حرفه‌ای فوتبال نبودم. مادرم به من این فرصت را داد. پدرم و خواهرانم به من گفتند اگر می‌خواهی از این فرصت برای ارتقای زندگی خود استفاده کنی، آن را امتحان کن.
بازی در منچستر زندگی را آسان‌تر یا دشوارتر می‌سازد؟
بازی کردن در کنار بازیکنان بزرگ همواره خوشایند است. منچستر بازیکنان بزرگ بسیاری دارد. صادقانه بگویم، من فکر می‌کنم شما برای کمک به چنین تیمی همه تلاش خود را می‌کنید. هر فصل برای من یک رقابت جدید به همراه دارد.
آیا فصل گذشته مراقب رده بندی کفش طلا بودی؟
در آغاز فصل درباره این موضوع فکر نمی‌کردم. تنها تمرکز من به گل زدن محدود نمی‌شد. پیش از هرچیز به فکر کمک به تیم و کسب مقام‌های تیمی بودم. اگر درکنار این مساله، گل هم به ثمر می‌رساندم اوضاع فوق‌العاده می‌شد. زمانی که شروع به گلزنی کردم این روند ادامه داشت بنابراین درمیانه فصل فکر کردم فرصت بزرگی برای بدست آوردن کفش طلا نصیب من شده است.
چه شخص دیگری نقش مهمی در حرفه‌ای شدن تو ایفا کرد؟
همه. هر مربی‌ای در نوع خود به من کمک کرد. بازیکنان، مدیران و دوستانم، همه آنها به من کمک کردند و باعث شدند که امروز من به اینجا برسم.
وجود افرادی همچون «کرش» در منچستر برایت مهم بود؟
زمانی که به منچستر رفتم هیچکس در آنجا به زبان پرتغالی صحبت نمی‌کرد. اکنون 9 یا 10 بازیکن هستند که توانایی صحبت کردن به زبان پرتغالی را دارند. برخی از آنها برزیلی هستند و برخی آنگولایی. شنیدن زبان پرتغالی در زمین یا در سالن ورزش همواره مایه خوشحالی است.
آیا دوست داری مانند بازیکنان بزرگ منچستر به تاریخ این باشگاه بپیوندی؟
من احساس خوبی از بابت حضور در باشگاه فعلی‌ام دارم اما هزاران بار گفته‌ام که هیچکس از آینده خبر ندارد. فکر می‌کنم پس از آنچه فصل گذشته از خود نشان دادم اکنون به قسمتی از تاریخچه منچستریونایتد مبدل شده‌ام اما من به دنبال موفقیت‌های بیشتر هستم و مهم نیست در کدام باشگاه توپ می‌زنم، چه ناسیونال باشد، چه اسپورتینگ لیسبون و چه منچستریونایتد. من همواره صادق هستم و حرفه‌ای عمل می‌کنم.
حالا که منچستریونایتد، برباتف را به خدمت گرفته است؛ فکر می‌کنی بیشتر به عنوان بازیکن کناری انجام وظیفه خواهی کرد؟
راستش را بخواهید فکر نمی‌کنم این کار را انجام بدهم.
ترجیح می‌دهی بیشتر به عنوان بازیکن آزاد بازی کنی؟
فصل گذشته من در کنار «رونی» و «توس» بازی کردم و ما سه نفر گاهی جای خود را در زمین عوض می‌کردیم. فکر می‌کنم این فصل هم همین‌طور خواهد بود چراکه همه ما بازی خواهیم کرد.
و در پایان، راز خاصی در مورد تکنیک ضربه‌های آزاد تو وجود دارد؟ چگونه به توپ چرخش می‌دهی؟
به وسیله ناخن‌هایم (می خندد). نمی‌دانم، تنها کاری که می‌کنم تمرین روزمره است. چگونه و چطور آن را نمی‌توانم به شما بگویم، این یک راز است!
منبع: ماهنامه world soccer