مرتضی رضایی:
همه چیز از شب ملاقات هاشمیان (مدیر برنامه‌های رحمان رضایی که پدر زن او هم هست) با حسین هدایتی شروع شد. آن موقع تازه اول فصل بود و هنوز اتفاق خاصی درباره جذب بازیکن در پرسپولیس نیفتاده بود. قرار بر این شده بود تا با نفوذی که هدایتی در باشگاه دارد رحمان رضایی به عضویت این باشگاه دربیاید و در مقابل هاشمیان هم واسطه‌ای شود تا هدایتی سرمایه‌‌گذاری کلانی در ایتالیا انجام دهد. همه چیز بر وفق مراد بود که در کمتر از چند روز پای تیم‌های عربی به میان آمد و رحمان رضایی برای شرکت در تمرینات تیم الظفره به امارات رفت. او حتی پای میز امضای قرارداد هم نشست اما معلوم نشد در آن جلسه چه اتفاقی افتاد که رضایی با دلخوری تمام به ایران برگشت و هر وقت صحبت از تیم می‌شد می‌گفت که فقط به اروپا فکر می‌کند. از آن به بعد بود که نقش حسین هدایتی در جذب رضایی پررنگ‌تر شد. پیشنهاد 700 میلیون تومانی مدیر برنامه‌های او به پرسپولیس کمی وسوسه‌انگیز بود اما هدایتی حاضر شده بود تا نیمی از مبلغ قرارداد رحمان را بدهد تا او را به پرسپولیس بیاورد!در شرایطی که رحمان پشت در باشگاه ایستاده بود، داریوش مصطفوی که به نظرش رفتن رضایی به امارات نوعی بی‌احترامی به پرسپولیسی‌ها بود پایش را در یک کفش کرد که او را نمی‌خواهد. همین کار داریوش‌خان باعث شد تا افشین قطبی هم که در راستای سیاست‌های باشگاه قدم بر می‌دارد در حمایت از این کار اعلام کند بازیکنی که 8 ماه در هیچ تیمی بازی نکرده به درد پرسپولیس نمی‌خورد. او آب پاکی را روی دست همه موافقان رضایی ریخت تا دیگر حرفی از این مدافع بازی نکرده به میان نیاید اما همیشه همه چیز آنطور که آدم‌ها می‌خواهند پیش نمی‌رود و اتفاق نمی‌افتد. در شرایطی که قطبی خاطرات قهرمانی فصل گذشته را در سرش مرور می‌کرد، تیم نتیجه نمی‌گرفت و وضعیت هر روز بدتر از دیروز می‌شد، گرفتن چند هفته تساوی و باخت صدای اعتراض تماشاچیان را درآورده بود. کار حتی تا جایی پیش رفت که پرسپولیسی‌ها به دلیل ضعفی که در خط دفاع‌شان وجود داشت برای نصرتی هم پیغام و پسغام فرستادند که آماده حضور در پرسپولیس باشد! در این میان البته دوباره آدم‌های موافق رضایی و از جمله هدایتی دست به کار شدند تا یک بار دیگر شانس‌شان را امتحان کنند. به نظر مصطفوی هم کوتاه آمده بود و قطبی هم همینطور. او که پس از پایان بازی با صبا انواع و اقسام بی‌احترامی‌ها را در ورزشگاه آزادی به خودش دید دیگر دوست ندارد چنین اتفاقی برایش بیفتد. به همین دلیل سعی کرده تا از تمام داشته‌های باشگاه برای رسیدن به موفقیت استفاده کند. اگر نه قطبی آدمی نیست که موافقت خودش را با حضور رضایی در پرسپولیس اعلام کند تا این بازیکن پای میز مذاکره بنشیند. دیروز ساعت 12:30 مقابل در باشگاه پرسپولیس یک آزارای یاسی رنگ کنار خیابان پارک می‌کند و طبق پیش‌بینی‌ها رحمان رضایی به همراه پدر زنش از آن پیاده می‌شوند. بدون توجه به اطراف وارد ساختمان می‌شوند. غافل از اینکه عکاسان در کمین آنها عکس‌های‌شان را شکار کرده‌اند. آنها خیلی سریع وارد ساختمان می‌شوند و بدون وقفه‌ای به اتاق مصطفوی می‌روند. ساعت به کندی می‌گذرد. آدم‌های مختلفی در سالن مشغول رفت و آمد هستند اما هیچکس سمت اتاق مصطفوی نمی‌رود. ساعت 15:15 که می‌شود مصطفوی با عجله از اتاق بیرون می‌زند. او با گفتن اینکه عجله دارم به سمت در خروجی می‌رود. داریوش‌خان با مهندس علی‌آبادی جلسه دارد و قرار است درباره بدهی‌های باشگاه پرسپولیس گپی کوچک با رئیس بزند. پس رحمان کو؟ این سوالی است که از ذهن خیلی‌ها می‌گذرد. او با چهره‌ای خندان به همراه محمود خوردبین از پله‌ها پایین می‌آید و در جواب سوال خبرنگاران همه چیز را به آینده موکول می‌کند. رحمان هرچقدر هم که آدم پنهان‌کاری باشد نمی‌تواند خوشحالی‌اش را از بابت پرسپولیسی شدنش پنهان کند. او آنقدر خوشحال بود که می‌خواست تا ساعت 6 یا 7 که مصطفوی از جلسه برمی‌گردد در باشگاه بماند. البته خبرنگاران که همه چیز دستگیرشان شده بود آنجا را ترک کردند تا خبر پرسپولیسی شدن رضایی را گزارش کنند. خبری که باید درباره آن نوشت خواسته یا ناخواسته رضایی پرسپولیسی مي‌شود.