آیت‌الله سیدحسن مدرس، بعد از روی کار آمدن رضاخان مورد‌غضب دیکتاتور قرار گرفت. رضاخان در زمان برگزاری انتخابات مجلس هفتم، به مدرس اجازه نداد به مجلس راه پیدا کند و او را در ۱۶مهر ۱۳۰۷ به خواف تبعید کرد. مدرس 7 سال در خواف از سوی مأموران تحت نظر بود و در ۲۲ آبان ۱۳۱۶ از خواف به کاشمر منتقل شد. در این زمان، رضاخان دستور قتل مدرس را (به وسيله زهر) به سه فرد به نام‌های جهانسوزی، مستوفیان و خلج داد. مورخان در میان اسناد به‌جا مانده کشف کرده‌اند که جهانسوزی زمانی که متوجه شد، زهر به آيت‌الله‌مدرس سازگار نشده، به مستوفیان اشاره می‌کند و از اتاق بیرون می‌رود. مستوفیان هم عمامه سید را که سرش بوده، برداشته و در دهان مدرس فرو می‌کند تا خفه شود. عکس روبه‌رو آيت‌الله مدرس را در روزهای واپسین در
تبعیدگاه خواف نشان می‌دهد.
عکس: مرکز اسناد انقلاب اسلامی