حسین جوادی:
تا اینجای کار تنها تیمی که توانست آبروی این دوره از رقابت‌های جام‌جهانی را حفظ کند بدون هیچ توضیحی کره‌جنوبی است. پسران جنوبی‌ترین نقطه شرق آسیا در همان بازی اول با شعار «سرخ پوشان، جمهوری متحد» قهرمان اروپای 2004 را با 2 گل تحقیر کردند. اتفاقی که اگر رخ نمی‌داد فضای جام‌جهانی باید در همان تساوی‌های مضحک و کسل‌کننده مدعیان تنفس می‌کرد. البته آلبی‌سلسته به رهبری دیه‌گوی کبیر به لطف هنرنمایی 4 ضلعی تهاجمی‌اش توانست به هر جان‌کندنی که بود در نخستین بازی 3 امتیاز را کسب کند. ولی اگر قرار باشد از آن بازی افتتاحیه نقب‌زده تا آخرین نبرد انگلیس و آمریکا وام بگیریم چشم بسته متوجه می‌شویم که هیچ هیجانی در آن بازی‌ها به چشم نمی‌خورد. به‌طور مثال از آخرین بازی ساعت 11 شب (به وقت تهران) آنگلوساکسون‌ها و پسر‌عموهای ناتنی‌شان شروع می‌کنیم، رقابتی که نشان داد همه تبلیغات درباره رونمایی فابیو کاپلو و پسران درست مثل بادکنکی بود که توسط دروازه‌بان ناشی آنها ترکید! تساوی یک بر یک نخستین مدعی برابر آمریکای گیج و کنگ هیچ نکته فنی‌ای نداشت که بتوان به آن اشاره کرد. بازیکنان هر 2 تیم فرمت فوتبال را با راگبی اشتباه گرفته بودند، درست مثل بازی فرانسه – اروگوئه. حتی بازی میزبان نیز به لطف اشتباهات داور ازبکی و کمکش در کمال ناباوری چیزی جز تساوی یک بر یک به آن همه بیننده هدیه نکرد. حالا واقعا باید این سوال را از خودمان بپرسیم که آیا پیروزی کره‌جنوبی با آن فوتبال سرعتی و منطقی که برابر یونان اجرا کرد یک حادثه بود؟ یا اینکه فوتبال آسیا، بویژه شرق قاره کهن برگ جدیدی از تاریخ را در جام‌جهانی رونمایی می‌کند. برای روشن شدن موضوع باید به چند روز قبل از این بازی و صحبت‌های مربی یونان نقب بزنیم، اتو رههاگل، مربی بی‌تجربه‌ای نیست که بخواهد بی‌حساب و کتاب برای حریفی خط و نشان بکشد، مرد آلمانی در جایی گفته بود: «مانند ایتالیای 2006 شگفتی‌ساز می‌شویم!» به نظر می‌رسد رههاگل منظورش این بوده که ایتالیا در کمال ناباوری 4 سال پیش قهرمان شد ولی فکر می‌کنید او چه فکری درباره حریف آسیایی‌اش کرده که این جملات را به زبان می‌آورد؟ درست بعد از گل دوم پارک جی‌سونگ بود که خیلی خوب فهمیدیم شاگردان جونگ‌مو به‌خوبی فهمیده‌اند که چطور انرژی‌شان را در بازی متمرکز کنند. این نکته بسیار مهمی است که باید بدانید بازی در ورزشگاه‌هایی که از سطح دریا بالاتر است از لحاظ تنفسی برای بازیکنان مشکل‌آفرین می‌شود و حالا شما می‌توانید ملاحظه کنید تیمی مانند کره‌جنوبی براساس بازی سرعتی – تکنیکی چگونه در چنین شرایطی می‌تواند یونان را با 2 گل شکست دهد. هر 2 گلی که کره‌ای‌ها وارد دروازه حریف اروپایی‌شان کردند روی کارهای سرعتی بازیکنانشان صورت گرفت و بی‌دلیل نیست که در رسانه‌های کره‌جنوبی بازی بازیکنانشان را به افسانه‌های قدیمی و سنتی کره تشبیه کرده‌اند. سرتیتر خبرهای روزنامه‌های کره‌ای را این جملات شکل دادند: «پیش به سوی یک‌هشتم»، «کره یونان را به پایین کشید و تاریخ جدیدی نوشت» یا «کره‌جنوبی یونان را غرق کرد». آنها این اعتماد به نفس را به اردوی کره تزریق می‌کنند تا برای بازی بعدی‌شان هیچ هراسی از آرژانتین و دیه‌گو مارادونا نداشته باشند. دقیقا مصداق بارز آن را در صحبت‌های بعد از بازی سرمربی کره‌جنوبی می‌توان پیدا کرد. جونگ‌مو با اعتماد به نفس کامل می‌گوید: «ما هیچ هراسی از آرژانتین و دیه‌گو مارادونا نداریم. آنها تیم خوبی را در اختیار دارند و بازیکنانشان کاملا بین‌المللی هستند ولی تیم ما یکدست و هماهنگ بازی می‌کند.به شاگردانم گوشزد کرد‌ه‌ام که حتی اگر یک گل به آرژانتین زدید عقب‌نشینی نکنید».