جلسه نقد و بررسی نمایش «پری‌خوانی عشق و سنگ» نوشته و کار چیستا یثربی که این روزها در تالار قشقایی روی صحنه است، با حضور کارگردان و سیما تیرانداز، بازیگر نمایش، شنبه 22 خردادماه در فرهنگسرای انقلاب برگزار شد. در این نشست چیستا یثربی گفت: متن‌هایی شبیه به این را من زیاد کار کرده بودم، مثل «شعبده و طلسم»، «زنان مهتابی مردان مریخی» یا «سرخ سوزان» ولی اجراهایی شبیه به این نداشتم. فرم اجرا روی متن بسیار اثر گذاشت. این اثر در ابتدا دارای زبانی آرکائیک بود اما سپس به دلیل شکل اجرایی زبان آن تبدیل به زبانی امروزی شد. در نهایت در این کار مجموعه‌ای از شیوه‌های شرقی وجود دارد یعنی نقالی، شبیه‌خوانی و پانسوری و البته درام غربی چراکه در کار به طور کامل دیالوگ وجود دارد. او ادامه داد: اما این کار ممکن است با یک انتقاد روبه‌رو شود و آن اینکه نمایش از مرز تئاتر به معنای غربی‌اش فاصله دارد چون روایت در آن به جای تضادهای دراماتیک نشسته است. در بخش دیگری از این نشست، یثربی با اشاره به ویژگی‌های «پری‌خوانی عشق و سنگ» گفت: این کار اصلا درباره یک عشق محال است، اینکه زنی از قبیله‌ای کافر که در بچگی مجبور می‌شده به طرف پیامبر سنگ‌اندازی کند، عاشق کلمات پیامبر می‌شود و این کلمات او را یک عمر می‌کشاند تا از کسوت یک زن صحرانشین به یک زن فرهیخته تبدیل شود. من این نمایش را برای این نوشتم تا بگویم عشق می‌تواند از کلمه شروع شود و به سرمد و ماورا برسد. این نمایش درباره اسلام، زن و ادبیات یعنی کلمه است. او همچنین درباره نقش بازیگر کار- سیما تیرانداز- در شکل‌گیری متن توضیح داد: برای من مهم‌ترین بخش متن است. همانطور که گفتم این متن سال 86 شکل گرفت اما تا رسیدن به این اجرا تغییرات زیادی کرد اما نظر بازیگر برای من خیلی مهم بود. اصلا پیشنهاد مدرن کردن برخی قسمت‌های کار توسط خود خانم تیرانداز داده شد. وقتی طرف من یک بازیگر است و با آن سابقه کار دارم، قطعا نظرات او موثر است. او همچنین درباره رویه کاری‌اش گفت: علاقه‌مندم یک کارگردان خلاق باشم که کار فعلی‌اش با کار قبلی او متفاوت است. نمی‌خواهم کارم با پیش‌داوری دیده شود و همه بخواهند مرا در کلیشه‌ای که در ذهنشان دارند، ببینند. دوست دارم که «پری‌خوانی عشق و سنگ» نه در مجموعه کارهایم بلکه به طور مستقل و بدون قضاوت پیشین دیده و فهمیده شود.