آنها قهرمان دوره قبل هستند، مردان آتزوری به رهبری مارچلو لیپی باید از عنوان قهرمانی‌شان دفاع کنند ولی در اینجا نکته‌ای وجود دارد که به ما نشان می‌دهد شاید ایتالیا نتواند از این عنوان دفاع کند و آن فهرستی است که لیپی برای تیم ملی انتخاب کرده است. او با اعتماد کردن به جوان‌های ایتالیایی می‌خواهد تیمی نو بسازد ولی به نظر می‌رسد آنها امتحان‌شان را در جام کنفدراسیون‌ها پس داده‌اند. البته هیچ‌چیز هنوز قابل پیش‌بینی نیست چون امکان دارد همین تیمی که زیاد روی آن حساب نمی‌کنند دوباره به فینال راه پیدا کند. شاید همه ایتالیا را یک تیم قدیمی با مهره‌های گذشته بدانند که 4 سال پیش توانست جام قهرمانی را بالای سر ببرد اما مارچلو لیپی که 4 سال پیش در کنار شاگردان قدیمی که تعدادی از آنها در آفریقای‌جنوبی نیز حضور دارند جشن باشکوه و فراموش نشدنی‌ای را به پا کرد نظری مخالف دارد: «ما تیم گذشته و قدیمی جام نیستیم، ما تنها در رویا و خاطرات سال 2006 ماندیم اما هرگز آن تیم قدیمی با همان 23 بازیکن کهنه‌کار قبل نیستیم، تغییرات موثری داشتیم، تعدادی از مهره‌های قدیمی حاضر در جام جهانی گذشته در ترکیب تیم حضور دارند اما هرگز این مساله تضمینی برای تکرار قهرمانی نیست». من بارها ایده و نظر خود را بیان کردم، یک گروه هماهنگ را انتخاب می‌کنم و در این تیم مهره‌های قدیمی و جدید خواهم داشت. زمانی که بار دیگر به این تیم بازگشتم از پیمودن نیمی از راه قهرمانی مطلع بودم. می‌خواهیم مرحله به مرحله پیش رویم و تا پایان جام در آفریقا باشیم. سرمربی آتزوری تاکید کرد: همه در کنار یکدیگر خواسته‌ای ویژه داریم و خوشحالیم که بار دیگر با همه قدرت به مسابقات جهانی قدم گذاشته‌ایم. با این وجود جام‌جهانی‌ای را به یاد ندارم که ایتالیا بخت نخست قهرمانی باشد اما لاجوردی‌پوشان به یکباره قدرت برتر مسابقات می‌شوند.
هلند، سوپرمن‌های نارنجی
خط حمله توفانی هلند شامل رابین فان‌پرسی (17)، آرین روبن (11)، رافائل فان‌درفارت (23) و وسلی اشنایدر (10) در شمایل 4 سوپرمن نارنجی با شال‌هایی به رنگ پرچم کشورشان در حال اوج‌گیری هستند. آرایش این اسکادران ویژه که ماموریت دارد از پرپرشدن رویاهای نارنجی مردم هلند در آفریقای جنوبی 2010 جلوگیری کند درست همان آرایش تاکتیکی آنها در زمین است. فان‌پرسی در نوک پیکان هجومی، فان‌درفارت راست، روبن چپ و اشنایدر پشت سر آنها. آن پایین سرزمین هلند را به شکل لاله‌زاری نارنجی می‌بینیم که در انتظار بازگشت باشکوه سوپرمن‌هایش از جام‌جهانی است. هلند آخرین‌بار 12 سال پیش به نیمه‌نهایی جام (98) رسید و آخرین فینال را 32 سال پیش (1978) تجربه کرد.
دانمارک، یازده یار اولسن
دانمارک تنها اسکاندیناویایی حاضر در جام نوزدهم است. تیمی خوش‌ترکیب و متحد به رهبری «مارتین اولسن» 61 ساله که حالا درست 10 سال است سرمربیگری «دینامیت‌های سرخ» را برعهده دارد. پشت‌سر عالیجناب «اولسن» به سبک پوستر فیلم «یازده یار اوشن»، 11 مرد تیم ملی دانمارک ایستاده‌اند که بسیاری از آنها از بزرگ‌ترین باشگاه‌های اروپا می‌آیند؛ نیکلاس بنتنر (11) از آرسنال، یان دال توماسون (9) از فاینورد، کریستین پولسن (2) از یوونتوس که سمت راست اولسن ایستاده‌اند و یسپر گرونکیائر (دستکش به دست)، دانیل اگر از لیورپول و سورن لارسن از دویيسبورگ در سمت چپ او. هرچند که دانمارک هیچ وقت یار وفاداری برای همراهانش در جام‌های جهانی نبوده است اما خیلی‌ها می‌گویند قدرت انفجاری این دینامیت‌ها از هر دوره دیگری بیشتر است. ضمن اینکه آنها به خاطر کاریکاتورهای اهانت‌آمیزشان در جمع 10 تیم بیش از اندازه منفور نزد هواداران قرار گرفته‌اند.
ژاپن؛ سامورايي چپق‌نشان
«سامورايي»زره‌پوش نقاب‌دار به رنگ آبی پیراهن تیم ملی فوتبال ژاپن و با آرم فدراسیون این بار به جای فیلم‌های رزمی سر از میدان فوتبال درآورده است. در پس زمینه آفتاب تابان پرچم ژاپن، او با شمشیر سامورایی‌اش پیراهن 3 رقیب ژاپن در گروه E جام‌جهانی یعنی هلند، دانمارک و کامرون را به سیخ کشیده و با آن ژست خشن برای جام خط‌و‌نشان می‌کشد. اما چپق بلند ژاپنی که این سامورايي پابه‌توپ به شال سنتی کمرش بسته همانقدر طنزآمیز است که ساق‌بندهای فلزی او که معلوم نیست بخشی از زره کهن سامورايي بوده است یا از ساق‌بندهای ابری فوتبال مدرن الهام گرفته شده.
کامرون؛ هفت‌شیر نر
در میان طرح‌های مربوط به 6 نماینده «آفریقا» جام 2010، این طرح که به کامرون اختصاص دارد، بیش از سایرین حال و هوای آفریقایی دارد. «ساموئل اتوئو» بزرگ‌ترین مهاجم آفریقا که امسال دوباره عنوان بازیکن سال قاره را از آن خود کرده است پیشاپیش 6 شیر نر غران دیگر برای حمله به رقبا خیز برداشته است. این هفت «نره شیر» سمبلیک نماد جنگجویان کهن مربوط به قبایل ساکن در منطقه کامرون بوده‌اند که حالا در پس زمینه ساوان‌های آفریقایی و در حالی که خورشید از پشت سرشان طلوع می‌کند ایستاده‌اند. این طرح همچنین اشاره‌ای هم به لقب «شیرهای رام‌نشدنی» فوتبال کامرون دارد که پرسابقه‌ترین تیم آفریقایی در جام جهانی محسوب می‌شوند. اگرچه این دوره دیگر از لباس آنچنانی طرح «پوما» که به صورت یک تکه و بدون آستین، جلوه‌ای خاص به بدن‌های عضلانی ستاره‌های آفریقایی می‌بخشید خبری نیست.
ایتالیا، گلادیاتورهای لاجوردی
بدون تردید در میان پوسترهای غیرآفریقایی مربوط به این مجموعه 33تایی، تصویر گلادیاتورهای ایتالیایی، آفریقایی‌ترین رویکرد را دارد چراکه مستقیما به ارتباط تاریخی روم باستان با قاره سیاه در قالب تجارت برده و وحوش اشاره می‌کند. در کلوزیوم روم 3 گلادیاتور لاجوردی، جانلوئیجی بوفون، فابیو کاناوارو و آندره‌آ پیرلو، مشغول دفع حملات جانوران وحشی آفریقایی هستند. نکته جالب اینجاست که بوفون به عنوان دروازه‌بان هیچ سلاح جنگی به جز سپر در اختیار ندارد. هواداران ایتالیایی دور تا دور با پرچم 3 رنگ و نوار نوشته «زنده باد لاجوردی‌ها» گلادیاتورها را به جنگ فرا می‌خوانند. این مبارزین خود را بین جام قهرمانی دوره قبل و حیوانات مهاجم حائل کرده‌اند، وحوشی که کاملا خیالی و براساس داستان‌های باستانی رومی از حیوانات عجیب و غریب حبشه، حیره و زنگبار که یکی از آنها پرنده‌ای است که شباهت زیادی به «هما»ی خودمان دارد.
پاراگوئه، فقر نشانه‌ها
«نلسون والدس» ابرستاره تاکتیکی بورسیا دورتموند و تیم ملی پاراگوئه جای آرم پرچم کشورش را گرفته و شاخه‌های سبز به جای آرم، سر او را احاطه کرده‌اند. معلوم نیست این تصویر چه پیامی دارد چون به جز همین گرته‌برداری ساده از پرچم پاراگوئه هیچ نشانه دیگری از فرهنگ و تمدن «گوارانی‌ها» اهالی کشور پاراگوئه، ندارد.
نیوزیلند، با ژست راگبی
3 بازیکن کلیدی تیم ملی فوتبال نیوزیلند مشغول نمایش آئینی پیش از بازی تیم ملی راگبی‌شان هستند.
ریان نیلسن (6) کاپیتان و ستون دفاعی نیوزیلندی‌ها پیشاپیش 2عضو دیگر تیم، مارک پاستون (1) و کریس کیلن (10) حالتی به خود گرفته كه به ژست «هاکا» شهرت دارد که از جنگجویان «مائوری» ساکنان بومی اقیانوسیه الهام گرفته شده و ویژه نمایش‌های سنتی پیش از مسابقه تیم ملی راگبی نیوزیلند است. راگبی ورزش اول نیوزیلندی‌هاست و چنان سایه‌ای بر فوتبال گسترده که تیم ملی فوتبال‌شان برای تمایز از «تمام سیاهپوشان» راگبی‌شان لباسی تمام سفید می‌پوشد، همچنین نشان 2فدراسیون فوتبال و راگبی نیوزیلند کاملا «نگاتیو» هم هستند.
به همین دلیل تقلید ژست راگبی‌باز‌ها توسط فوتبالیست‌ها یک شوخی فانتزی است که فقط در دنیای گرافیک امکان آن وجود دارد.
اسلواکی، جنگجویان شگفتی‌ساز
سال‌های سال بود که اسلواکی نامی فراموش شده در نقشه فوتبال اروپا به حساب می‌آمد. حتی درخشش‌های فوتبال چکسلواکی در دهه‌های 30، 60، 70 و 90 را همگان به پای فوتبال بخش توسعه‌یافته‌تر و غربی این کشور سوسیالیستی بلوک شرق می‌نوشتند که چک نام داشت و پایتختش پراگ بود و کمتر نگاهی به براتیسلاوا در بخش شرقی معطوف می‌شد تا 2دهه پس از جدایی چک و اسلواکی هنوز هم این وضع ادامه داشت تا اینکه جنگجویان «جواندس» 2سال پیش به عنوان بزرگ‌ترین شگفتی‌ساز اروپا به پا خاستند و با کنار زدن برف‌های فراموشی از چمن سبز فوتبال‌شان مستقیما از گروهی صعود كردند كه چك برادر بزرگ‌ترشان و لهستان در آن حضور داشتند.