۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۷:۴۷

در جست‌و‌جوي يوروم

 

شروين طاهري

 

درست یک هفته از آن واقعه عجیب در شبه‌جزیره کره می‌گذشت و رفته‌رفته ابر صورتی و هوای شاداب و معطر محو می‌شد.

درست یک هفته از آن واقعه عجیب در شبه‌جزیره کره می‌گذشت و رفته‌رفته ابر صورتی و هوای شاداب و معطر محو می‌شد.

دیگر صحنه واقعه به بکری روزهای نخست نبود و هرگوشه کره‌شمالی و جنوبی، هر بندری، هر شهری، هر منطقه صنعتی یا فرودگاهی توسط بخشی از هیأت‌های امدادی و در حقیقت نظامی و گروه‌های تحقیقاتی و در واقع جاسوسی یکی از ابرقدرت‌ها اشغال شده بود. من و مجید مولوی، راننده پراید سفارت ایران در سئول، حالا با هم یک گروه 2 نفره اکتشافی تشکیل داده بودیم و پرده از بسیاری از اسرار انفجار بمب عشق بر می‌داشتیم.

«اسی جاسوسه» یا همان شبه خبرنگار BBC که هنوز چشم طمع به گاو‌صندوق اسرارآمیزی داشت که «مجید مولوی» با خودش از کاخ متروک ریاست‌جمهوری کره‌جنوبی آورده بود مدام دور و بر ما می‌پلکید و همینطور اطلاعات و امتیازات بذل و بخشش می‌کرد تا بلکه بتواند یک نظر به داخل آن گاو‌صندوق بیندازد.

او هنوز وجود این سند حساس تاریخی در سفارت ایران را مخابره نکرده بود به این امید که خودش تنها مطلع ماجرا باقی بماند. در عوض BBC و بقیه خبرگزاری‌های جهانی هر ساعت خروارها دروغ از اوضاع کره پس از انفجار عشق مخابره می‌کردند. انفجار بمب حاوی «اکسی توکسین» تراریخته، هیچ تاثیری جز شادابی و سرخوشی روی نژادهای غیر‌کره‌ای نمی‌گذاشت و هیچ نیازی به ماسک نبود اما خبرگزاری‌ها پیوسته فیلم‌ و عکس‌هایی از هیات‌های خارجی اعزامی برای مردم دنیا ارسال می‌کردند که همه ماسک به صورت داشتند.

این در واقع دست به یکی کردن کشورهای سلطه بود تا مردم جهان را در وحشت انفجاری که حالا به جای انفجاری هسته‌ای آن را میکروبی می‌خواندند، نگه دارند و به بهانه جلوگیری از تکرار این فاجعه انسانی(!) در شبه جزیره خیمه بزنند و به غارت همه چیز کره‌ای‌ها بپردازند در حالی‌که حدود 75میلیون کره‌ای مست و لایعقل پس از یک هفته گردیدن به دور تنور نورانی حاصل از انفجار ذره ذره بی‌رمق می‌شدند و در دره ایمینو به خوابی عمیق فرو می‌رفتند و گروه‌های ظاهرا امدادرسان آمریکایی، اروپایی، ژاپنی، چینی و روس هیچ تلاشی برای نجات آنها نمی‌کردند.

در این میان افشین قطبی که به‌خاطر گم شدن «یوروم» بانو، سراسیمه و شوریده به کره آمده بود یکی از تنها کسانی بود که به خود جرات داد تا به قلب توده انسانی 75 میلیونی بزند. یک گزارشگر آمریکایی هم که گویا از قدیم افشین را می‌شناخت با دوربین پشت سرش راه افتاده بود و همه چیز را فیلمبرداری می‌کرد. اما وقتی این مستند از CNN پخش شد یک آبروریزی بزرگ به بار آمد؛ قطبی به هر زن کره‌ای که صورتی شبیه «یوروم» بانو داشت می‌رسید، بلافاصله از او می‌پرسید: «یوروم! یوروم! رمز شماره حساب مشترکمون تو بانک سوییس چی بود؟»

 

ارسال نظر
captcha
پربیننده