همزمان با مطالعه این مقاله قلم و کاغذی بردارید و آزادانه روی کاغذ حرکت دهید، نتیجه هر چه باشد مورد نظر ماست.
بیشتر ما هنگام شرکت در جلسات درس یا زمان صحبت با تلفن اشکال و خطوطی را رسم می‌کنیم که هدف خاصی ندارند و نامفهوم به نظر می‌رسند، اما از آنجا که این اشکال و خطوط از ناخودآگاه ما سرچشمه می‌گیرند، می‌توانند کلیدی برای شناخت ویژگی‌های شخصیتی افراد باشند. گرامافولوژی یکی از شاخه‌های روانشناسی است که به تعبیر و تفسیر این علائم و دست نوشته‌ها و دستخط افراد می‌پردازد. دستخط افراد و نقاشی‌های آنها اغلب تحت تاثیر فرهنگ، پیشینه ذهنی، تحصیلات و جایگاه اجتماعی فرد است و با تغییر شخصیت و شرایط زندگی، دستخط نیز تغییر می‌کند. کافی است دستخط دوران دبیرستان و دانشگاه یک فرد را با دستخط وی پس از تشکیل خانواده و اشتغال به کار مقایسه کنید.
خود شما نیز ادغان خواهید کرد دستخط وی در دوره‌های مختلف زندگی دستخوش تغییراتی شده است. اولین بار چینی‌ها نزدیک به سه هزار سال پیش به مطالعه دستخط افراد پرداختند و امروز بیش از 400 ویژگی مختلف در تحلیل دستخط طبقه‌بندی شده است. روانشناسان بسیاری معتقدند دستخط افراد و کشیدن این اشکال هندسی درهم و نامفهوم می‌تواند موقعیت ذهنی و روند قوه خلاقه فرد را منعکس کند. به عنوان مثال در تفسیر دستخط افرادی که حروف را با فاصله و نامنظم می‌نویسند، می‌گویند این افراد که گویی دستخط‌شان در صفحه می‌خندد آدم‌های بی‌خیالی هستند که برنامه‌ریزی خاصی برای آینده ندارند. یا افرادی که حاشیه زیادی در اطراف مطلب‌شان باقی می‌گذارند افراد وابسته‌ای هستند. درباره خط خطی‌ها و اشکال هندسی نیز تفاسیر گوناگونی ارائه شده است. خطوط متقاطع بیانگر شخصیتی رقابت‌طلب است و دایره‌ها خیال‌پرداز بودن شخص را نمایان می‌کند، در مقابل افرادی که مربع یا مستطیل می‌کشند دارای ذهنی فعال و تیزبین هستند و اغلب شخصیت‌های منطقی و قاطعی دارند.
به هر حال درباره اینکه چرا گاهی اوقات شروع به کشیدن این خطوط و علائم می‌کنیم توضیح دقیقی وجود ندارد اما برخی دانشمندان این نقاشی‌ها را عاملی برای آزادسازی ذهن و آرامش بخش می‌دانند. در دانشگاه دورت نیز تحقیقی در مورد این نقاشی‌ها انجام شده است که نتایج جالبی دارد.
استاد روانشناسی این دانشگاه از دانشجویان خود خواست ضمن گوش دادن به مباحث درسی خطوط و نقاشی‌هایی که به ذهنشان می‌رسد را نقاشی کنند. در پایان، بررسی‌ها نشان داد کسانی که کاغذی در اختیار داشتند برداشت بهتری نسبت به شنوندگان محض داشته‌اند که نشان می‌دهد کشیدن این خطوط و نقاشی‌ها نمی‌تواند نشان‌دهنده بی‌توجهی مخاطب باشد.