بنت الهدي صدر:
نگاه جستوجوگر و کنجکاو بابک حمیدیان، او را در میان بازیگران جوان سینما، تئاتر و تلویزیون به عنوان یکی از خوش آتیههای این عرصه، متمایز کرده است. او برای نخستین بار با ایفای نقش در فیلم سینمایی «قدمگاه» توانایی خود را به خوبی نشان داد. سریال «روشناییهای شهر» نخستین سریالی بود که این بازیگر را در قالبی منفی و در قاب جادویی به خانههای مردم آورد. با وی گپی داشتیم که در ادامه میخوانید:
آقای حمیدیان! در حال انجام چه کاری هستید؟
بعد از حدود سه، چهار سال دوری از تلویزیون، در سریالی به نام «به کجا چنین شتابان؟» بازی میکنم که کارگردانی آن را آقای ابوالقاسم طالبی بر عهده دارد و در آن کاراکتر یونس که شخصیت محوری است را ایفا میکنم.
به نظر میرسد یونس شخصیت مثبتی دارد؟
بله، بر خلاف سریال روشناییهای شهر که در آن نقش منفیای را بر عهده داشتم، کاراکتری که در «به کجا چنین شتابان؟» دارم، سعی داریم آن را به شکلی نشان دهیم که بیننده احساس کند به رغم سوءاستفادههایی که از وی در جریان سریال میشود، اما خود او خصوصیات رفتاری خوبی در این وقایع دارد.
موضوع این مجموعه چیست؟
جریانات این مجموعه، ماجراها و حوادثی را روایت میکند که مربوط به حواشی زندگی جوان امروز است و به نظرم موضوع آن برای آگاهی جوانان لازم است.
چه شد که بعد از درخشش در سینما دوباره به تلویزیون برگشتید؟
البته من دو، سه کار سینمایی هم برای جشنواره امسال انجام دادهام و با سیروس الوند، حمید نعمت الله و جواد افشار همکاری داشتم. این سریال را قبول کردم، چون احساس میکنم باید کمی از فضای سینما و تله فیلم فاصله بگیرم و به مردم نزدیک شوم.
سینما را بیشتر میپسندید یا تلویزیون را؟
سینما را.
چرا؟
من با سینما به دنیای تصویر معرفی شدم و اساسا تئاتر خواندم. بنابراین عرصه حرفهای و تخصصی خودم را بر هر کار دیگری ترجیح میدهم، چون برای خود من جنبههای آرتیستیک بیشتری دارد و مرا بیشتر جذب میکند. اما احساس میکنم که گاهی لازم است خود را بیشتر در دل مردم جا کنم تا آنها ما را غریبه نپندارند و بدانند که دغدغه همیشه ما هستند.
آینده آثار تلویزیونی را چه طور میبینید؟
تلویزیون میتواند با وسواس به کیفیت تئاتر و سینما نزدیک شود. همین وسواسی که آقای طالبی و یا امثال آقای هنرمند و دیگر کارگردانان خوب کشورمان دارند، میتواند در ارتقای سطح کیفی آثار تلویزیونی موثر باشد و بینندگان تلویزیون را هم راضی کند.