آزاده صالحی: زنگ در او را از جا بلند کرد. به طرف در رفت و از چشمی نگاه کرد و پیش از آنکه مهلتی برای پلک زدن بیابد، لهیب حریق پشت در صورتش را سوزاند.از جا پرید و در رختخواب نشست. از خوابی که دیده بود خنده‌اش گرفت. فکر کرد بهتر است امروز که روز تعطیل است به سینما برود. رادیو روشن بود و از همه‌جا خبر می‌داد. خبر آتش‌سوزی سینما در میانه راه متوقفش کرد. «حریق وسیعی ساعت چهار بامداد روز گذشته از گیشه سینما جمهوری که در سال 1337 با نام نیاگارا با 960 صندلی گشایش یافته بود، آغاز شد و در چند ساعت، طبقات اول و دوم سینما را در شعله‌هاي سركش خود سوزاند». حالا مانده بود امروز به کدام سینما برود و آرزو می‌کرد ای‌کاش دیروز به همان سینمایی رفته بود که حالا...